Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Δ΄ Οι ιερομάρτυρες Νεόφυτος και Αμβρόσιος και οι οσιομάρτυρες Μακάριος και Διονύσιος, οι εν Κρήτη μαρτυρήσαντες Για την κατά το δυνατόν ολοκλήρωση του ερχομού της Αγίας Ζώνης στην Κρήτη το 1821 παραθέτομε κείμενο του λογίου Αγιορείτου Μοναχού Μωυσή, εκλεκτού και σεβαστού φίλου, εσχάτως κοιμηθέντος, για τους Ιερομάρτυρες Νεόφυτο και Αμβρόσιο και τους Οσιομάρτυρες Μακάριο και Διονύσιο, που συνόδευαν την Αγία Ζώνη στην Κρήτη. Υπήρξαν μοναχοί της ιεράς μονής Βατοπαιδίου. Το 1820 απεστάλησαν οι ιερομόναχοι Νεόφυτος και Αμβρόσιος, ο Ιεροδιάκονος Παρθένιος και οι μοναχοί Διονύσιος και Δωρόθεος και αργότερα ο Μακάριος στην Κρήτη, κατόπιν προσκλήσεως, με τίμια λείψανα, προκειμένου να εκδιωχθεί η φοβερή ασθένεια της πανώλης, η οποία μάστιζε τους κατοίκους του νησιού. Αυτά ήταν, μέρος της Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου, δώρο στη μονή ...

Οι Έλληνες της Πόλης το βράδυ της 6ης προς 7 Σεπτεμβρίου του 1955 βίωσαν μια πραγματική άλωση. Ανάλογες σκηνές βιαιότητας, βαναυσότητας και μαζικού παροξυσμού κατά των Ρωμιών, της περιουσίας τους και των ιερών τους, μπορείς να διαβάσεις μόνο στα κείμενα που περιγράφουν τις δύο προηγούμενες αλώσεις της βασιλεύουσας από τους Φράγκους το 1204 και από τους Οθωμανούς το 1453. Μόνο που αυτή τη φορά ο σύγχρονος τούρκος Πορθητής, με τους δυτικούς προστάτες και εμψυχωτές του, δεν έδωσε στους αγγέλους του κακού που εξαπέστειλε κατά του ελληνισμού το πλήρες δικαίωμα κατά της ζωής, αλλά το δικαίωμα κατά της ζήσης του και της αξιοπρέπειάς του. Έτσι, για να πάψουν πλέον και εις το εξής να θυμίζουν με την παρουσία τους το αρχαίο κλέος, ...

Δ. Η δημιουργία και η εμπέδωση "οικογενειακού" πνεύματος και  κλίματος. Από  την  πρώτη  στιγμή της  πατρικής-αναγεννητικής  διακονίας  του ο Γέροντας  αισθάνθηκε πως  συγκροτήθηκε  γύρω  του, χάριτι  Θεού, μια  «πνευματική  οικογένεια». Κοπίασε, μόχθησε και  θυσιάστηκε  για  τη  στερέωση  και  την εν Κυρίω πρόοδό  της. Με  εξισορροπητικό τρόπο διαμόρφωσε  μία  νοοτροπία , μία  ιδιοσυγκρασία , μία  πεμπτουσία  αυτής  της  πνευματικής  του  οικογενείας , επιθυμώντας  να  καταστήσει  κοινωνούς  και  φορείς  αυτού  του  πνεύματος τους  πάντες ,  από  τον  πρώτο  έως  τον  έσχατο. Επίκεντρο  πάντοτε  της  οικογενειακής  ατμόσφαιρας  ήταν  το  μοναστήρι στο  οποίο  περιελάμβανε  τους  πάντες , μοναχούς και λαϊκούς,  απηύθυνε  τον ίδιο  παρακλητικό - κατηχητικό  λόγο  ανεξαιρέτως  και  τους  καθιστούσε  μετόχους  των  βιωμάτων  του.           Έτσι  ανάμεσα  στον κόσμο, την  κοινωνία  και  το  μοναστήρι αναπτυσσόταν ...

  Στο ελληνικό σχολείο των αρχών του 21ου αιώνα δεν υπάρχει η εθνική και κοινωνική ομοιογένεια των μαθητών που υπήρχε πριν από μερικά χρόνια. Η παρουσία διαφόρων αλλοδαπών μαθητών, ομογενών, αθίγγανων, και τέλος παιδιών με ειδικές ανάγκες δημιουργεί μίας κατάσταση που η ετερότητα κυριαρχεί. Στο σημείο αυτό, η αναφορά μας θα περιοριστεί μόνο στη φυλετικέ, εθνική και θρησκευτική ετερότητα. Ο τρόπος αντιμετώπισης των διαφόρων ετεροτήτων στα σχολεία γίνεται μέσα στα πλαίσια μίας διαπολιτισμικής αγωγής. Μέσα από τη διαπολιτισμική αγωγή γίνεται προσπάθεια της διατήρησης αρχικά μίας ενιαίας εκπαίδευσης. Ώστε αργότερα να αποφευχθούν φαινόμενα διάσπασης της συλλογικότητας και του διαμελισμού της κοινωνίας σε εθνικές και θρησκευτικές φατρίες. Αυτό ελλοχεύει τον κίνδυνο της παρουσίας φαινομένων γκετοποίησης, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας. Κατά το Ινστιτούτο Παιδείας Ομογενών και ...

Το Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου, πραγματοποιήθηκαν στην Γκαλερί CITRONNE, στον Πόρο, τα εγκαίνια της έκθεσης του Κώστα Παπανικολάου: Φούγκα VΙ, Αστικό Τοπίο: Εντός και Εκτός. Η έκθεση, την επιμέλεια της οποίας έχει η Δρ της Ιστορίας της Τέχνης Τατιάνα Σπινάρη, θα διαρκέσει μέχρι τις 18 Οκτωβρίου Το πρόσφατο αυτό έργο (2010-15) του Παπανικολάου, εκτείνεται σε δεκαέξι μέτρα μήκος και αναλύεται σε ισάριθμες επιμέρους σκηνές, στιγμές και τοπία από την καθημερινότητα του καλλιτέχνη. Πρόκειται για ένα είδος εικαστικής αφήγησης όπου καταγράφονται, αναλύονται και συντίθενται θραύσματα του αστικού βίου. Κώστα Παπανικολάου: Φούγκα VΙ, Αστικό Τοπίο: Εντός και Εκτός Στο εκτιθέμενο έργο, όπως και σε προγενέστερα έργα του Παπανικολάου, κεντρικό προβεβλημένο στοιχείο της σύνθεσης αποτελούν οι κορμοί των δέντρων. Λειτουργούν μέσα από ποικίλες οπτικές: ως ...

Επαναπατρίστηκαν από το Μόναχο εκκλησιαστικοί θησαυροί, οι οποίοι θα παρουσιαστούν επίσημα στις 15 Σεπτεμβρίου στο Βυζαντινό Μουσείο Κύπρου. Μετά από απόφαση του Εφετείου του Μονάχου στις 16 Μαρτίου 2015 στην εντεκάχρονη δικαστική διαμάχη της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά του Τούρκου Αρχαιοκάπηλου A. Dikmen επαναπατρίσθηκαν την Παρασκευή 28 Αυγούστου 2015 εικοσιτρία (23) κειμήλια. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται τοιχογραφίες, τρία ζεύγη βημοθύρων, εικόνες, χειρόγραφο ομιλιάριο και αρμενικό χειρόγραφο. Επαναπατρίσθηκαν επίσης 10 προϊστορικές αρχαιότητες οι οποίες μεταφέρθηκαν στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Όλοι οι επαναπατρισθέντες θησαυροί συντηρούνται στο πλαίσιο προγράμματος της Ελβετικής κυβέρνησης σε συνεργασία του Βυζαντινού Μουσείου Ιδρύματος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, του Τμήματος Αρχαιοτήτων Κύπρου και του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου Αθηνών.

Κατά τη βυζαντινή περίοδο του Αγίου Όρους (883 - 1430), η αυτοδιοίκηση του ασκούνταν -όπως άλλωστε και σήμερα- από κεντρικά και περιφερειακά όργανα: στα περιφερειακά ανήκαν οι ηγούμενοι των πολυάριθμων τότε μονών και ποικίλλων άλλων μικρότερων μοναστικών ιδρυμάτων, ενώ δύο ήταν τα σημαντικότερα κεντρικά διοικητικά όργανα: ένα μονοπρόσωπο, ο Πρώτος, και ένα συλλογικό, η Σύναξη των Γερόντων ή Ηγουμένων, στην οποία συμμετείχαν οι προϊστάμενοι των μοναστικών καθιδρυμάτων του Αθωνα. Τα όργανα αυτά συνεδρίαζαν στις Καρυές τρεις φορές το έτος (Πάσχα, Δεκαπενταύγουστο και Χριστούγεννα), λαμβάνοντας αποφάσεις που αφορούσαν συνολικά το Αγιον Όρος. Το διοικητικό αυτό κέντρο του Αγ. Όρους ήταν γνωστό κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου με διάφορες ονομασίες, όπως 'Κοινόν', 'Μέση' ή 'Μεγάλη Μέση', 'Πρωτάτον', 'Πρωτείον', 'Λαύρα των Καρεών'. Από ...

Παγκόσμιος Πολιτικός Χάρτης (Πηγή: www.lib.utexas.edu) Αγωνία κατέχει σχεδόν ολόκληρο τον πληθυσμό της Ελλάδας. Τι τέξεται η επιούσα; Υπάρχει ελπίδα να βρεθεί κάποια λύση; Υπάρχουν πολίτες ικανοί να αναλάβουν τις ευθύνες και υπεύθυνα να δρομολογήσουν λύσεις αποτελεσματικές αλλά να είναι και αποδεκτές από τον κόσμο; Ιδού το μεγάλο στοίχημα. Αυτό όμως είναι το ζητούμενο και η μεγάλη απορία. Καλόν θα ήταν να ξεκινήσουμε από μια απλή σκέψη. Οποιοδήποτε πρόβλημα αφορά τον άνθρωπο, όταν αιτία είναι ο άνθρωπος, υπάρχει πάντοτε λύση. Οι άνθρωποι αδυνατούν να παρέμβουν μόνο στις θεομηνίες και τα υπερφυσικά γεγονότα. Ένας μεγάλος σεισμός, οι τυφώνες, οι μεγάλες καταιγίδες, μια μανιασμένη θάλασσα , δεν χειραγωγούνται. Τα οικονομικά προβλήματα, τα οποία βασικά τα δημιουργούν άνθρωποι, έχουν λύσεις. Έστω και αν είναι δύσκολες ...

Οικουμενικόν Πατριαρχείον  Ανακοινωθέν   Συνήλθε, τη προσκλήσει και υπό την προεδρείαν της Α. Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, από 29ης Αυγούστου μέχρι και της 2ας Σεπτεμβρίου 2015, εν τω Ιερώ Ναώ Αγίας Τριάδος Σταυροδρομίου Κωνσταντινουπόλεως, εις Σύναξιν η σεβασμία Ιεραρχία του Οικουμενικού Θρόνου μετά και των Ιεραρχών των υπό την κανονικήν αυτού προστασίαν Αυτονόμων Εκκλησιών Φιλλανδίας και Εσθονίας και των υπ’ αυτόν Ουκρανών και Καρπαθορρώσσων. Πηγή:/fanarion.blogspot.gr Κατ’ αυτήν ησυνεζητήθησαν, κατόπιν εμπεριστατωμένων εισηγήσεων, με πρώτην αυτήν της Α. Θ. Παναγιότητος, τα θέματα της πορείας προς την Αγίαν και Μεγάλην Πανορθόδοξον Σύνοδον, των Διαλόγων μετά των λοιπών Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών, της Βιοηθικής, της προστασίας του περιβάλλοντος κ.ά. Μετ’ ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος συνεζητήθη το μεταναστευτικόν πρόβλημα με την ποιμαντικήν, ανθρωπιστικήν και τας άλλας διαστάσεις αυτού. Συναφώς, η ...

Το κείμενο των ανέκδοτων επιστολών είναι το εξής: ΕΠΙΣΤΟΛΗ 1 τη 3 Ιουλίου 1900 Προς τους Οσιωτάτους Επιτρόπους της Ιεράς και Σεβασμίας Μονής του Βατοπεδίου εις Άγιον Όρος Μετά τον εν Χριστώ αδελφικόν ασπασμόν λαμβάνω το θάρρος να απευθύνω προς την υμετέραν αδελφικήν αγάπην παράκλησίν τινα προς υποστήριξιν έργου μου τινος, ούτινος εγκλείστως αποστέλλω πίνακα του περιεχομένου, εν ω αναγράφεται άπασα η του βιβλίου ύλη και καταφαίνεται η μεγάλη αυτού σπουδαιότης και η μεγάλη ωφέλεια η προκύψουσα εκ της διαδόσεως αυτού. Η υμετέρα Ιερά Μονή ευπορούσα συν Θεώ Αγίω και αείποτε προθύμως υποστηρίζουσα ομοίων αγαθών έργων την εκτύπωσιν και διάδοσιν, ευελπιστώ ότι θέλει αποδεχθή ευμενώς και την εμήν αίτησιν και θέλει υποστηρίξει την εκτύπωσιν έργου τοσούτον σπουδαίου και ωφελίμου. Επί τη πεποιθήσει ταύτη εμμένων ευχαριστώ εκ προοιμίων τη ...

Σήμερα, το ομοφυλοφιλικό κίνημα έχει διαμορφώσει δικούς του ορισμούς και κατηγοριοποιήσεις μέσω των οποίων οι ομοφυλόφιλοι ορίζουν την ταυτότητά τους και τις σχέσεις τους με τους άλλους. Η συνεχής και συστηματική προσπάθεια του ποιμένα να αναιρέσει τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν οι ομοφυλόφιλοι για να εκλογικεύσουν τις επιλογές τους κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην υπάρχει καμία λανθάνουσα αμφισβήτηση στη συνείδηση του ποιμνίου του, προσλαμβάνει ιδιαίτερη ποιμαντική σημασία : Με την σαφή γνώση των επιχειρημάτων που θεμελιώνουν τις δογματικές και ηθικές αλήθειες της πίστεως, επί τη βάσει των οποίων ακυρώνονται οι πάσης φύσεως παραχαράξεις, παρεκκλίσεις και παρεκτροπές, επιτυγχάνεται τελικά η εμπέδωση του ίδιου του περιεχομένου της ορθοδόξου πίστεως στους πιστούς. Η αναμφισβήτητη ποιμαντική ανάγκη κατήχησης του πληρώματος της Εκκλησίας στις αλήθειες της ...

Ένας από τους πιο γνωστούς και τους πιο παλιούς ύμνους της Εκκλησίας είναι και ο Τρισάγιος Ύμνος: (Άγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός, άγιος αθάνατος· ελέησον ημάς). Σύμφωνα με την παράδοση τον πρωτοάκουσε ένας νεανίας στην Κωνσταντινούπολη την εποχή του Θεοδοσίου του Β΄(408-450). Μια πρώτη βιβλική αναφώνηση του ύμνου περιέχεται στο Βιβλίο του Ησαΐα, 6,3, όταν ο προφήτης Ησαΐας άκουσε να τον ψάλλουν ακατάπαυστα οι Άγγελοι γύρω από το θρόνο του Θεού (Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης πάσα η γη της δόξης αυτού). Ωστόσο ιστορικά αποδεδειγμένο είναι ότι ο εν λόγω ύμνος ανήκε στις αναφωνήσεις των μελών της Δ' Οικουμενικής Συνόδου.Πρόκειται λοιπόν για έναν ύμνο που είναι γνωστός και σε λειτουργική χρήση, τουλάχιστον από τον 5ο αι. Στους πρώτους αιώνες ψάλλονταν από τους ψάλτες τρεις ...

- Παλιοπούλια, θα σας δείξω εγώ, αύριο θα σας έχω στα χέρια μου! Ο καημένος ο γεωργός μας ήταν πολύ θυμωμένος με τις ασπρόμαυρες κουρούνες που δεν του άφηναν σπόρο για σπόρο στο χωράφι του. Κάθε μέρα καινούριο σπόρο έριχνε, κάθε μέρα ορμούσαν αυτές κοπαδιαστά και λαίμαργα κι ο σπόρος γινόταν πρώτος μεζές! - Τώρα απλώνω τα δίχτυα μου και θα πιαστείτε σαν τον ποντικό στη φάκα… Αύριο να σας δω! Πράγματι, ο γεωργός μας δεν είχε άλλη λύση παρά να τις τσακώσει τις παλιοκουρούνες, όπως έλεγε αγανακτισμένος, μέσα στα δίχτυα-παγίδα, που άπλωσε στο χωράφι του. Έλα όμως που μαζί με τις κουρούνες την άλλη μέρα έπιασε κι έναν πελαργό ανάμεσα στα δίχτυα του! - Καλέ μου άνθρωπε, σε παρακαλώ, λυπήσου με, μη μου ...