Ο π. Νικόδημος Αεράκης εξηγεί γιατί ο Χριστός διάλεξε να φανερωθεί μπροστά στους τρεις αποστόλους στο όρος Θαβώρ. Η ομιλία έγινε στην εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος το 2003, στο Κρανίδι. %audio%
Όλοι μας ξέρουμε ότι χωρίς το καθημερινό μας φαγητό δεν μπορούμε να ζήσουμε. Ο καθένας μας τρέφεται καταναλώνοντας αυτά που του αρέσουν ή αυτά που έχει κάθε φορά στη διάθεσή του ή, ακόμη, αυτά που του επιβάλλουν οι γονείς του να φάει, έστω κι αν δεν του αρέσουν. Βέβαια, ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουμε, το πιο σημαντικό είναι να έχουμε την καθημερινή μας τροφή, όπως ζητάμε και στην προσευχή μας: «...τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον...». Παρακάτω μπορείς να δεις κάποια σημαντικά πράγματα που πρέπει να γνωρίζεις, για να διατρέφεσαι σωστά. Σήμερα μπορείς να απαντήσεις στα τρία πρώτα, από τα δέκα συνολικά, ερωτήματα και να σημειώσεις τις απαντήσεις σου. Διάβασε και τις διατροφικές συμβουλές κι έτσι θα αυξήσεις ...
Ολόκληρη η πάλη και ο αγώνας του ανθρώπου στην στρατευομένη Εκκλησία ένα νόημα και σκοπό έχει, τη νίκη προς το οργανωμένο κακό, το οποίο είναι η άρνηση του θείου θελήματος. Όλες οι επί μέρους αντιστάσεις, οι οποίες προκαλούν και πιέζουν να γίνουμε προδότες και αρνητές, λέγονται πειρασμοί και έχουν την αρχή τους σε διάφορα αίτια. Το όνομά τους φανερώνει και μέρος της ιδιότητάς τους, διότι με την πάλη και τη μάχη αποκτούμε πείρα του πολέμου και ακόμα μαθαίνομε τα μυστήρια της θείας δικαιοσύνης, «του πνευματικού νόμου», με τον οποίον ο Κύριός μας κυβερνά την κτίση του. Οι μορφές των πειρασμών είναι πολλές, αλλά ο στόχος τους ένας. Να μας αποδείξουν δειλούς και απίστους ενώπιον του Θεού και να μας στερήσουν ...
Ίσως δεν έχουμε οι χριστιανοί συνειδητοποιήσει πως κατά τις εκκλησιαστικές εορτές αυτό που πανηγυρίζουμε, αναμιμνησκόμεθα και αναβιώνουμε στο εκάστοτε παρόν ανήκει περισσότερο σε μας παρά στον Κύριο. Για παράδειγμα, στην Ανάσταση του Χριστού γιορτάζουμε και υποστασιάζουμε την ελπίδα της δικής μας εξανάστασης. Το ίδιο συμβαίνει και στη σημερινή δεσποτική εορτή. Χορεύουμε και αγαλλόμεθα εν πνεύματι και Πνεύματι, προσδοκώντας τη μεταμόρφωση του ανθρώπινου γένους και του σύμπαντος κόσμου. Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος είναι μια κομβική εορτή για την Ορθοδοξία. Η νοηματοδότησή της είναι άκρως εσχατολογική και η σημαντικότητά της άπτεται της οντολογικής μας εξέλιξης, οπότε έχει άκρως βαρύνουσα προσωπική σημασία για όλους ανεξαιρέτως τους απογόνους του Αδάμ. Ας δούμε σύντομα μερικά σημεία, επιβαίνοντες στο κείμενο του Μάρκου (θ’ 1-9). «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ...
Η θεολόγος Νίκη Νικολάου, στη μελέτη της για τη σχέση της θεολογικής ανθρωπολογίας με τη Βιοηθική (προηγούμενη δημοσίευση:http://bitly.com/1I1lrEj), παραθέτει στο σημερινό απόσπασμα τα θεμελιώδη κριτήρια του χριστιανικού Βιοηθικού προβληματισμού. Πηγή: theconversation.com 3.4. Τα κριτήρια μιας χριστιανικής θεώρησης της βιοηθικής Κατά το Ν. Κόιο, οι αρχές οι οποίες μπορούν να τεθούν ως βάση για την Ορθόδοξη θεώρηση των βιοηθικών προβληματισμών, είναι οι ακόλουθες: (α) Η αρχή του προσώπου: ο άνθρωπος είναι πρόσωπο αφού είναι πλασμένος κατ’ εικόνα του Τριαδικού Θεού, ο Οποίος αποτελείται από τρία πρόσωπα. Ως πρόσωπο, καλείται ελεύθερα να επιλέξει την ένωσή του με τον Δημιουργό του. Οτιδήποτε εμποδίζει αυτό το σκοπό, είναι αντίθετο με την Ορθόδοξη ηθική. «Η αρχή του Προσώπου νοηματοδοτεί και επαναπροσανατολίζει τη βιοηθική αρχή της αυτονομίας». Πριν από την ...
Ο μεσαιωνικός σχολαστικισμός συνέδεσε την οντολογία με τις καλές, φιλάνθρωπες πράξεις. Η ηθική, μετρώντας καλές και κακές συμπεριφορές απολυτοποιήθηκε ενώ ταυτόχρονα το καλό συνδέθηκε με το λογικό. Ωστόσο υπήρξε και αντίλογος: ο Θεός υπερβαίνει τη λογική του ανθρώπου κατά συνέπεια η λογική δεν μπορεί να στηρίξει ή να ενισχύσει την πίστη. Η ακινατική τριαδολογία στηρίζεται στο ότι ο Υιός προέρχεται από τον Πατέρα κατά τον τρόπο της νόησης. Διά της νόησης η έννοια του εαυτού Του σε αντιστοιχία με την πραγματικότητα εκφράζεται στη γέννηση του Υιού. Το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται ως αγάπη από τον Πατέρα και τον Υιό διότι η αγάπη του αγαπώντα Πατρός γίνεται με τη γνώση του Υιού λόγω της μεταξύ τους σχέσης αγάπης οδηγώντας στην εκπόρευση του Πνεύματος ...
Πραγματικά είναι δύσκολο σε κάποιες περιπτώσεις να ταιριάξει ο λόγος των θεολόγων και των ψυχολόγων, όχι τόσο γιατί οι δύο επιστήμες οδηγούνται σε διϊστάμενα συμπεράσματα, όσο διότι οι εκπρόσωποί τους κρατούν μία μονοδιάστατη προσέγγιση στην καθημερινότητα, η οποία εν τέλει δεν προσφέρει ούτε ωφελεί. Μέχρι τώρα έχουν γίνει πολλές και ενδιαφέρουσες προσπάθειες να αξιοποιηθούν τα πορίσματα της μίας και της άλλης επιστήμης συνδυαστικά, με στόχο να προαχθεί η αναζήτηση της αλήθειας και η καλύτερη, αποτελεσματικότερη προσέγγιση του πάσχοντος ανθρώπου. Αν και η θεολογική επιστήμη, με τον τρόπο που θεμελιώθηκε και αναπτύχθηκε στην μετεπαναστατική Ελλάδα, προσκολλήθηκε στο άρμα των θεωρητικών επιστημών, ως ένα άλλο διαφορετικό είδος φιλοσοφίας, στην πραγματικότητα -και στην εκκλησιαστική παράδοση- ταιριάζει περισσότερο δίπλα στις θεραπευτικές επιστήμες, οι οποίες αγωνίζονται να γιατρέψουν ...
Μας αποκαλύπτει έτσι η Μεταμόρφωση του Χριστού και την αληθινή φύση του ανθρώπου. Γνωρίζοντας από κοντά την θεωμένη φύση του Χριστού, όπως αποκαλύφθηκε κατά την ένδοξη εμφάνισή του στο όρος Θαβώρ, μαθαίνομε συγχρόνως και τη δική μας αληθινή φύση. Δεν ήμαστε αυτό που με τόση ευκολία και ευπιστία νομίζομε. Δεν είναι η αληθινή φύση μας αυτή που θεωρούμε πραγματικότητα με βάση την καθημερινή εμπειρία. Αυτά όλα φαίνονται, μα δεν είναι αληθινά, γιατί δεν εκφράζουν την βούληση του Θεού για το γένος μας, όταν το έπλασε. Ίσως μιλήσει κάποιος για πραγματικότητα. Είναι όμως, αληθινά πραγματικότητα το μίσος, το άγχος, ο φόβος του θανάτου, τα κόμπλεξ, η αποξένωση από τον συνάνθρωπο; Είναι στ’ αλήθεια πραγματικότητα οι καυγάδες, η ζήλεια, ο πόλεμος και ...
Την περίοδο του 15Αυγούστου ψάλλεται η Μεγάλη και η Μικρή Παράκληση εναλλάξ. Ο Μικρός Παρακλητικός Κανόνας αποτελεί ποίημα του αγίου Θεοφάνη του Γραπτού (9ο αι), ενώ τον Μεγάλο Παρακλητικό Κανόνα συνέθεσε ο αυτοκράτορας της Νικαίας Θεόδωρος Δούκας Λάσκαρης (1222-1258). Η προ της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ένταξις των ακολουθιών του Μικρού και Μεγάλου Παρακλητικού Κανόνος στη λατρευτική ζωή της Εκκλησίας, εξηγείται από το γεγονός ότι το περιεχόμενο των κανόνων αυτών εξυμνεί θεομητορικά θέματα και απευθύνεται ικετευτικώς προς την Θεομήτορα. Κεντρικό νόημα των ψαλομένων παρακλήσεων είναι από τη μία η αναγνώριση της απελπισίας για το είναι του ανθρώπου και όλα όσα συνεπάγεται η ανθρώπινη αδυναμία και από την άλλη, η ελπίδα στο Θεό και τις πρεσβείες της Θεοτόκου. Ο υμνογραφικός λόγος είναι σάφης: «Τα νέφη των λυπηρών έκάλυψαν την άθλίαν μου ψυχήν ...
Ποια σχέση μπορούν να έχουν δύο γεγονότα που συμπίπτουν να τα θυμόμαστε κάθε χρόνο στις 6 Αυγούστου. Έχουν κάποια κοινά γνωρίσματα ή απλώς συμπίπτουν χρονικά ως προς την ημέρα της επετείου; Μπορεί τέλος-τέλος, ή εντελώς τελείως να μην συναντώνται πουθενά και μόνο σε μένα να φαίνεται ότι σχετίζονται και γι αυτό ζητώ εξ αρχής την επιείκεια σας. Το ένα γεγονός το πιο κοντινό χρονικά σε μας είναι η πτώση, καλύτερα η ρίψη, της πρώτης ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα το 1945. Το δεύτερο γεγονός είναι η γιορτή της Μεταμόρφωσης στο όρος Θαβώρ, που σήμαινε και πριν από το γεγονός της Μεταμόρφωσης, «Έλευσις φωτός». Και τα δύο γεγονότα περιβάλλονται σε μια αχλή, σε ένα γνόφο, ένα σύννεφο. Στην πρώτη περίπτωση καταστροφική μαύρο μέσα και ...
Η Μεταμόρφωση δεν είναι από τις εορτές που το περιεχόμενό τους μπορεί να εξαντληθεί στην ανάμνηση ενός γεγονότος. Η ευρύτητα του εορτασμού είναι ανάλογη και με το θεολογικό και σωτηριολογικό περιεχόμενο της εορτής. Η Εκκλησία έθεσε τη Μεταμόρφωση του Χριστού εορτολογικά στο κέντρο του διαστήματος από το Πάσχα μέχρι τα Χριστούγεννα. Χονδρικά μεσολαβεί περίπου το ίδιο διάστημα -τέσσερις μήνες- ανάμεσα στις τρεις μεγάλες Δεσποτικές εορτές. Η Μεταμόρφωση, μαζί με την Ενανθρώπιση και το Πάσχα, είναι ένας από τους πνευματικούς σταθμούς της ανθρώπινης πορείας μέσα στο χρόνο. Κι αυτό δείχνει πως η Εκκλησία δεν θεώρησε ποτέ τη Μεταμόρφωση ως ένα απλό θαύμα, αλλά ως μία πράξη του Χριστού τής ίδιας σημασίας για την σωτηρία μας με την Ενσάρκωση και την Ανάσταση. ...
Ξεκίνησε φέτος τη λειτουργία της στην Πάτμο η νέα αίθουσα τέχνης Kapopoulos Fine Arts – Patmos Gallery, η οποία στεγάζεται σε έναν ιδιαίτερο χώρο, στην Χώρα της Πάτμου. Πρώτη φιλοξενούμενη καλλιτέχνης, η ναΐφ ζωγράφος Σοφία Καλογεροπούλου. Τα εγκαίνια της έκθεσης πραγματοποιήθηκαν παρουσία της ζωγράφου στις 25 Ιουλίου, ενώ η έκθεση συνεχίζεται ως τις 9 Αυγούστου. Στιγμιότυπο από τα εγκαίνια, αριστερά η Σοφία Καλογεροπούλου Πρώην σολίστ της Κρατικής Όπερας της Βιέννης και καταξιωμένη ζωγράφος, η Σοφία Καλογεροπούλου διακατέχεται από έντονη μουσικότητα στην ενασχόληση της με την ζωγραφική. Τα έργα της αναδύουν νότες και μελωδίες, από την Ελλάδα και την Ανατολή. Στο γνωστό δικό της ύφος που στηρίζεται στην παράδοση, τη μυθολογία, αλλά και την όπερα, η Σοφία Καλογεροπούλου κάνει ένα ταξίδι στο ...
Της Αυτού Θειοτάτης και τοις συνεργείου αεί παισί Υπάρχουν στη ζωή αλήθειες που κυλάνε δίπλα σου χωρίς να τις αντιλαμβάνεσαι. Έχουν την πορεία τους κοντά σου, παράλληλη με τη ζωή σου, αθόρυβες ή φιμωμένες, ή ακόμη και στη σκιά των πραγμάτων που σ’ ενδιαφέρουν. Κάποτε, λοξοδρομείς φαίνεται λίγο και τις συναντάς. Πέφτεις πάνω τους, ένα πέπλο τραβιέται και ένας κόσμος άλλος αρχίζει σταδιακά να φανερώνεται μπροστά σου. Μια αποκάλυψη συντελείται στο βλέμμα σου και μέσα σου. Κάπως έτσι πήγαν τα πράγματα μ’ εκείνο το παράξενο νησί. Το έναυσμα δεν ήταν καθόλου αμελητέο βέβαια: σαν ζητάει η Κορυφή του Γένους και της Ορθοδοξίας μια δουλειά πάνω στην Ιστορία και τις προοπτικές της Εκπαίδευσης στη γενέτειρά του – ως συνέχεια του αντίστοιχου περσινού έργου για ...
Σύμφωνα με την πατερική παράδοση ο άνθρωπος αποτελείται από δύο διακριτά αλλά και αδιαχώριστα μεταξύ τους συστατικά: α) το σώμα που ο Θεός το έπλασε εκ του χοός και β) την ψυχή, που δημιουργήθηκε από την επενέργεια της πνοής του Θεού επί του χοϊκού τούτου σώματος. «Σύνθετος ο άνθρωπος – λέει ο Μέγας Βασίλειος – εκ ψυχής και σώματος, η σαρξ από της γης και η ψυχή ουρανία.»,201 και εξηγεί ο Ι. Δαμασκηνός: «Εκ γης μεν το σώμα διαπλάσας (ο Θεός), ψυχήν δε λογική και νοεράν διά του οικείου εμφυσήματος δους αυτώ (τω ανθρώπω)».202 Παρά το γεγονός ότι η βιβλική αφήγηση μιλά για τη δημιουργία των δύο αυτών συστατικών με δύο διακριτές πράξεις του Θεού, οι Πατέρες διευκρινίζουν ότι και ...
Διαγωνισμό ερμηνείας και εκτέλεσης εκκλησιαστικών ύμνων για μαθητές και νέους ηλικίας μέχρι 25 ετών, θα πραγματοποιηθεί στις 27 Σεπτεμβρίου 2015 στην Αίθουσα της Παλαιάς Βουλής. Τα μέλη στα οποία θα διαγωνιστούν οι συμμετέχοντες είναι δύο: το «Θεοτόκε Παρθένε» της αρτοκλασίας και το Δοξαστικό των αγίων Πατέρων «Τας μυστικάς σήμερον». Τα μουσικά κείμενα συνοδεύονται από δύο ηχογραφημένες αποδόσεις των προτεινόμενων μελών από τον Γεώργιο Σύρκα για την καλύτερη προσέγγιση στο ύφος ψαλσίματος του αείμνηστου δασκάλου. Ακολουθούν οι ηχογραφήσεις. «Θεοτόκε Παρθένε» της αρτοκλασίας, ήχος πλ. α΄. %akkajgyuisuvcjvuiev% «Τας μυστικάς σήμερον», δοξαστικό Κυριακής αγίων Πατέρων, ήχος πλ. β΄. %jkCDj.lkdvjbdv hjnfbvgbcvc% Για τα μουσικά κείμενα βλέπε εδώ και εδώ
Η φιλοσοφία και μεθοδολογία του διαπολιτισμικού Α.Π. φαίνεται ότι στοχεύουν να αντικαταστήσουν την κουλτούρα της κυρίαρχης τάξης με μια πολλαπλότητα απόψεων που αντανακλούν το πολιτισμικό υπόβαθρο των μαθητών. Καλό θα είναι τα μαθήματα να είναι αποκομμένα από το ιδεολογικό μίσος της ιστορίας των λαών και μάλιστα όταν οι λαοί αυτοί είναι γείτονες. Η εγκατάλειψη του μίσους θα πρέπει να γίνει από όλες τις πλευρές. Ή θα πρέπει μερικά πράγματα θα τα εξετάσουν σαν ιστορία των λαών ή δεν θα αναφερθούν σε αυτά. Όπου έγινε προσπάθεια να το μάθημα να ξεκοπεί από την ιδεολογική διαφορά δημιουργήθηκαν προβλήματα από τους μαθητές προς τον διδάσκοντα . Πάντως η διαπολιτισμική εκπαίδευση πρέπει να προχωρήσει σε βάθος προς όλους τους λαούς και προς όλα τα αναλυτικά ...
