Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Τη Δευτέρα 4 Μαΐου, θα ακούσετε ομιλία του Γέροντος Ιωσήφ Βατοπαιδινού, με θέμα "Αγάπη του Θεού και σωτηρία των ανθρώπων". Στις 13:00, στην εκπομπή "Θεανθρώπινη Σοφία".

Με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Άρχοντα Πρωτοψάλτη του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως Βασίλη Νικολαΐδη, θα πραγματοποιηθεί τιμητική εκδήλωση, τη Δευτέρα 4 Μαΐου, στις 19.00μ.μ.  στο Ιωνικό Κέντρο, Λυσίου 11, στην Πλάκα, δίπλα από τη Σχολή Τέττιξ.  Την εκδήλωση οργανώνουν ο Σύλλογος Φίλων Βυζαντινής Μουσικής, σε συνεργασία με τη Σχολή Βυζαντινής Μουσικής Τέττιξ, του Ιατρού και Πρωτοψάλτου Γεωργίου Ναούμ. Ύμνους θα ψάλλει η χορωδία του Συλλόγου υπό τη διεύθυνση του Άρχοντος Μαΐστορος της Μ.τ.Χ.Ε. Γρηγόρη Νταραβάνογλου, ενώ το σχολιασμό των ύμνων θα κάνει ο πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου π. Σεραφείμ Φαράσογλου.  Ο Βασίλης Νικολαΐδης γεννήθηκε το 1915 στην Κωνσταντινούπολη.  «Τα πρώτα του μαθήματα τα έλαβε από τον πατέρα του, ιερέα Καλλίνικο Νικολαΐδη και αργότερα από τον Κωνσταντίνο Πρίγγο.  Απόφοιτος της Μεγάλης ...

Η κοινή επιθυμία των Ελλήνων πολιτών για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος στον αθλητισμό από όπου και αν προέρχεται, ανοίγει νέους δρόμους για τη συνεργασία μεταξύ των αθλητικών φορέων με την ελληνική κυβέρνηση, της ελληνική πολιτεία και των θεσμών της, του καλοδιάθετου ελληνικού αθλητικού κινήματος και άλλων ενδιαφερόμενων μερών που επηρεάζουν τους Έλληνες φιλάθλους και τους φίλους των αθλημάτων. Η παρούσα ομιλία, αντικατοπτρίζει την θέληση της κοινωνίας των πολιτών για διέξοδο, λύτρωση, δικαίωση και ελπίδα για το μέλλον του ελληνικού αθλητισμού και στρέφεται ενάντια τις χειρότερες απειλές του δηλαδή την χειραγώγηση, τα στημένα παιχνίδια, την διαφθορά την εγκληματικότητα, το χρηματισμό και την μη χρηστή αθλητική διακυβέρνηση. Μάστιγες που αφορούν λιγότερο τους παίκτες αθλητές προπονητές διαιτητές φιλάθλους και πολίτες και περισσότερο, παράγοντες, αθλητικά ...

Η εργασία του φιλολόγος κ. Ηρακλή Ψάλτη, σχετικά με τα θέματα της αμαρτίας και της λύτρωσης στο έργο του Γ. Βιζυηνού, από την άποψη της Ορθόδοξης Θεολογίας (προηγούμενη δημοσίευση: http://www.pemptousia.gr/?p=91741), στο σημερινό της απόσπασμα εκθέτει τη διδασκαλία της χριστιανικής θεολογίας για την Κόλαση. 1.4  Η Κόλαση Η διδασκαλία της Αγίας Γραφής περί Άδη αποτελεί βασικό δόγμα της χριστιανικής θρησκείας, το οποίο περιλαμβάνεται στην εσχατολογία της. Η λέξη «Άδης» -που απαντά δέκα (10) φορές στην Καινή Διαθήκη- αντιστοιχεί στην εβραϊκή Σεώλ, την αραμαϊκή Γέεννα -ως κατεξοχήν τόπος τιμωρίας των φαύλων- και τις λατινικές Orcus και Inferum. Η λέξη σημαίνει τον αόρατο και σκοτεινό βασίλειο των νεκρών, και την κατάσταση αυτών, όλων ανεξαιρέτως των κεκοιμημένων, ευσεβών και ασεβών, δικαίων και αδίκων, οι οποίοι βρίσκονται μακριά ...

Οι βίοι των Αγίων αποτελούν πνευματικό κεφάλαιο για το πλήρωμα της Εκκλησίας. Ακόμα αποτελούν δείκτες πορείας για τον σύγχρονο άνθρωπο, όαση πνευματικής ανατάσεως και αναπαύσεως, εντός της οποίας πάντες οι κατά το λόγιον του Κυρίου «κοπιώντες» και «πεφορτισμένοι» (Ματθ. 11, 28) θα βιώνουν το μυστήριο της καινής κτίσης. Δεν υφίσταται πρόκληση στη σύγχρονη εποχή που να μην υπήρξε πρόκληση κάθε εποχής. Αυτός είναι και ο λόγος που η Εκκλησία θέσπισε να αναγιγνώσκεται το Συναξάριο του Αγίου κατά την ακολουθία του όρθρου και ακόμα εκτενέστερα να γίνεται ανάγνωση αυτού κατά τη διάρκεια της τράπεζας στα μοναστήρια. Τέτοιος πνευματικός φάρος ύπήρξε και ο Άγιος Θεοφάνης Επίσκοπος Περιθεωρίου, τον οποίο και θα επιχειρήσουμε να σκιαγραφήσουμε, δεδομένου ότι οι αγιολογικές πηγές και οι οποίες άλλες μαρτυρίες και τα ...

Ο εικονογραφικός τύπος της Ανάστασης γνωστός ως «Λίθος» εμφανίστηκε κατά τον 6ο αιώνα. Σε αυτόν απεικονίζονται οι Μυροφόρες στο «κενό μνημείο» ή και  εμφάνιση του Χριστού σε αυτές. Στο γνω­στό Ευαγγέλιο του Ραμπουλα (τέλη του 6ου αιώνα), κάτω από τη Σταύρωση έχουν εικονιστεί δύο παραστάσεις με θριαμβευτι­κό χαρακτήρα: οι Μυροφόρες μπροστά στο κενό μνημείο και ο Χριστός, που εμφανίζεται σ' αυτές, ντυμένος με το λευκό χιτώνα της Αναστάσεως. Στο κέντρο ακριβώς της συνθέσεως αυτής, υπάρχει το άδειο μνημείο και οι κοιμώμενοι στρατιώτες, ο δε Τάφος του Χριστού ξεχω­ρίζει τις δύο παραστάσεις αυτές. Αξιο­πρόσεκτος είναι ένας άγγελος -ολόλευκα ντυμένος- καθήμενος πάνω στον αποκεκυλισθέντα λίθο. Με τη χαρακτηριστική του κίνηση λέγει στις Μυροφόρες:«ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν» (Μαρκ. 16,6).

Σύμφωνα με τη διδασκαλία των Πατέρων μας μπορούμε να διαχωρίσουμε σε τρία στάδια την αγωνιστική περίοδο στη ζωή του ανθρώπου. Το πρώτον είναι η λεγόμενη καθαρτική κατάσταση, που με την ακρίβεια της τηρήσεως των θείων εντολών, και ιδίως των πρακτικών, των σωματικών (όσων, δηλαδή, ανήκουν στις εξωτερικές αισθήσεις), όπως είναι η νηστεία, αγρυπνία, εγκράτεια, διακονία κ.ά., καθαρίζεται και απαλλάσσεται ο άνθρωπος από τα πάθη και τις επιθυμίες. Όπως γνωρίζουμε, τα πάθη είναι άλλα σωματικά και άλλα ψυχικά· οι πνευματικές εργασίες που αναφέραμε πιο πάνω είναι «σωματικές» και πολεμούν τα σωματικά πάθη. Αν αυτές οι εργασίες δεν προηγηθούν και δεν παραμείνουν μόνιμα κι όχι παροδικά μέσα μας, δεν μπορούμε να θεραπευτούμε από την παρά φύσιν κατάσταση. Τα άλλα δύο στάδια που ...

«Δεν στήνω το θέμα μου. Κρατώ τα μάτια μου ανοιχτά, παρατηρώ, βρίσκω  την καλύτερή οπτική γωνία, για μια εικόνα ελκυστική ή μία που να αποτυπώνει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες χρειάζεται να ζουν μερικοί άνθρωποι».  – Ο Wolf Suschitzky Η Πινακοθήκη Νίκου Χατζηκυριάκου- Γκίκα διοργάνωσε μια έκθεση διαφορετική από τις άλλες. Πρόκειται για ένα φωτογραφικό ταξίδι στην Ελλάδα του ‘60, μέσα από τον φακό του σημαντικού Βρετανού υπεραιωνόβιου  πλέον (έκλεισε φέτος τα 102!) φωτογράφου και κινηματογραφιστή Wolf Suschitzky. Ο Wolf Suschitzky γεννήθηκε στη Βιέννη, στις 29 Αυγούστου του 1912, γιος εκδότη και βιβλιοπώλη εβραϊκής καταγωγής. Στις αρχές της δεκαετίας του ’30, την εποχή που η δύναμη του φασισμού ολοένα και αυξανόταν, μετανάστευσε στη Μεγάλη Βρετανία όπου και απεικόνισε αριστουργηματικά την κοινωνική ...

Συχνά φέρνω στο νου μου τον παππούλη μου. Ήταν ένας πολύ γλυκός και ήρεμος άνθρωπος. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε καθηλωμένος στο αναπηρικό καροτσάκι ή στο κρεβάτι του, γιατί τα πόδια του είχαν παραλύσει από μια νευροπάθεια. Μου άρεζε μετά το σχολείο να τρέχω κοντά του και να κάθομαι στην άκρη του κρεβατιού του. Του έλεγα τα νέα μου. Εκείνος άκουγε με προσοχή και μετά με συμβούλευε με αγάπη. Κι ύστερα τον παρακαλούσα: «Πες μου, παππούλη μου μια ιστορία! Πες μου απ’ τη ζωή του Χριστού, από τα θαύματά του!».  Κι εκείνος μου διηγούνταν ολοζώντανες ιστορίες κι ήταν σαν να έβλεπα μπροστά μου τον Χριστό να διδάσκει, να θεραπεύει, να αγαπάει… Η αγαπημένη μου ιστορία ήταν αυτή ...

Τόσο τα αποστολικά όσο και τα ευαγγελικά αναγνώσματα των Κυριακών της περιόδου από το Πάσχα ως την Πεντηκοστή αναφέρονται σε διάφορα θαύματα που κάνει ο Ιησούς ή οι απόστολοι στο όνομά του. Τυφλοί ξαναβρίσκουν το φως τους, άρρωστοι θεραπεύονται, παράλυτοι για χρόνια μπορούν να ξαναπερπατήσουν, ακόμη και νεκροί ανασταίνονται. Στόχος των αφηγήσεων αυτών δεν είναι ο εντυπωσιασμός των ακροατών με την περιγραφή της δύναμης του Ιησού, αλλά συνιστούν ένα διαφορετικό τρόπο διδασκαλίας για το ποιος είναι ο Ιησούς και ποιο είναι το έργο του. Τα θαύματα είναι δείκτες αυτού που αποκαλείται “Βασιλεία του Θεού” και γι’ αυτό οι σχετικές αφηγήσεις διαβάζονται κατά την αναστάσιμη περίοδο, καθώς περιγράφουν παραστατικά τον καινούργιο κόσμο που επαγγέλλεται ο Χριστός και αγωνίζονται οι χριστιανοί να ...

Ο εκφοβισμός έχει ορισθεί ως μια επιθετική, σκόπιμη πράξη ή συμπεριφορά που εκδηλώνεται από ένα άτομο ή ομάδα ατόμων επαναλαμβανόμενα, έχει διάρκεια στο χρόνο και απευθύνεται σε ένα άτομο (θύμα) που δεν μπορεί να υπερασπιστεί εύκολα τον εαυτό του (Olweus, 1993). Ο ορισμός αυτός υπογραμμίζει τη σκοπιμότητα του εκφραστή της βίαιης συμπεριφοράς και την πρόκληση φυσικής ή ψυχολογικής βλάβης στα θύματα. Επιπλέον, η διαφορά του εκφοβισμού με τις συνηθισμένες διαμάχες μεταξύ των παιδιών είναι ότι αυτός εμφανίζει επαναληψιμότητα και ότι υπάρχει ανισορροπία ισχύος μεταξύ του θύτη και του θύματος, με την επιβεβαίωση της κυριαρχίας του θύτη πάνω στο θύμα (ως προς την ηλικία, τη φυσική δύναμη κ.λπ.)(Cullingford & Morrison, 1995). Διαφορετικές μορφές εκφοβισμού Οι Sharp και Smith (1994), ανάλογα με τον τύπο ...