Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Ο Χαρισματούχος Γέροντας Παρθένιος  TO ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ Ο Κύριος είπε ότι η πίστη ακόμη κι αν έχει το μέγεθος «κόκκου σινάπεως», έχει τη δύναμη να μετακινεί και βουνά. «Εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, ερείτε τω όρει τούτω, μετάβηθι εντεύθεν εκεί και μεταβήσεται, και ουδέν αδυνατήσει υμίν». Αυτό ήταν λόγος υπερβολής, αφού ούτε ο Ίδιος ο Κύριος έκαμε κάτι τέτοιο; Όχι. Δεν το έκαμε, διότι δεν ήταν απαραίτητο, αφού έκαμε τόσα θαύματα, που πιστοποιούσαν την θεία ταυτότητά Του. Αφού αποδείχθηκε όχι μόνο Κύριος επί των στοιχείων της φύσεως ως Δημιουργός (κατάπαυση τρικυμίας με ένα και μόνο λόγο Του), όχι μόνο Κύριος επί των ακαθάρτων πνευμάτων (θεραπείες δαιμονισμένων με μόνο το λόγο Του), όχι μόνο Κύριος επί της ζωής ...

Η Ανάσταση του Χριστού είναι το πιο συγκλονιστικό από όλα τα γεγονότα στην ανθρώπινη ιστορία, επειδή ο θάνατος είναι η πιο μεγάλη τραγωδία της ανθρωπίνης υπάρξεως. Αλλά θάνατος δεν είναι μόνον ο βιολογικός. Είναι και ο υπαρξιακός, ο κοινωνικός, ο εθνικός, και κυρίως ο πνευματικός θάνατος. Στην προσωπική μας ιστορία υπάρχουν στιγμές, τις οποίες χωρίς Χριστό τις βιώνουμε ως υπαρξιακό θάνατο. Με την Ανάστασί Του ο Χριστός κατενίκησε τον θάνατο (Ρωμ. στ’ 9). Κατανικά όμως και όλους τους δικούς μας θανάτους, οσάκις η Ζωή Του γίνεται δική μας ζωή διά της Αναστάσεως (Β’ Κορ. δ’ 10-11). Σε όλους αυτούς τους θανάτους ο Χριστός απαντά με τον μοναδικό και ανεπανάληπτο τρόπο, αναστάς εκ των νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας. Μέσα στο Φως της Αναστάσεως ...

Σῶμα Χριστοῦ μεταλάβετε, πηγῆς ἀθανάτου γεύσασθε. Κοινωνικό Πάσχα,Μπαλασίου Ιερέως Ένα μουσικό δείγμα από την συναυλία που πραγματοποίησε ο Βυζαντινός Χορός “ΤΡΟΠΟΣ” στις 27 Μαρτίου του 2007 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Φίλων της Μουσικής) υπό την οργάνωση των Μουσικών Συνόλων της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως, με γενικό τίτλο «ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ».   %koinwniko%

Το Άγιο Πνεύμα χαριτώνει τους αγίους με τη θεία χάρη, ώστε οι άγιοι να οικειοποιούνται τη φύση και να συμπεριφέρονται ως καλοί οικονόμοι. Τους διδάσκει την αγάπη για κάθε κτίσμα. Ο Άγιος δέχεται τον κόσμο ευχαριστιακά ως δώρο του Θεού και λαμβάνει την ορθή θέση απέναντί του. Η ψυχή συμπάσχει για κάθε ύπαρξη.  Η ανιδιοτελής αγάπη την οποία βιώνουν οι Άγιοι της Εκκλησίας, είναι διαφορετική από την αγάπη που προβάλλει ο κόσμος. Η αγάπη του Αγίου είναι αγάπη που αγκαλιάζει και αγιάζει ολόκληρη τη φύση, περιλαμβάνοντας ακόμα και την αγάπη προς το εχθρικό στοιχείο. Αυτό γίνεται έτι μάλλον κατανοητό, αν δεχθούμε τον ορισμό του π. Ιωάννη Ρωμανίδη για την ανιδιοτελή αγάπη, σύμφωνα με τον οποίο είναι «η απαλλαγμένη παντός συμφέροντος και πάσης ανάγκης».82 Κάτι ...

Ἡ λέξις «Πάσχα» σημαίνει διάβασις(*). Ἑόρταζαν οἱ Ἑβραῖοι τό Πά­σχα, δηλαδή τήν διάβασί τους ἀπό τήν δουλείαν τῆς Αἰγύπτου στήν γῆν τῆς ἐπαγγελίας. Ἀλλά αὐτό τό πάσχα ἦταν προεικόνισις τοῦ αἰωνίου Πά­σχα, τοῦ ἀληθινοῦ Πάσχα, τό ὁποῖον λαχταροῦσε ὅλη ἡ ἀνθρωπότης. Πῶς, ὄχι ἁπλῶς θά ἐλευθερώνονταν οἱ ἄνθρωποι ἀπό μιά δουλεία ἀνθρώ­πινη, ἀλλά πῶς θά ἐλευθερώνονταν ἀπό τήν σκλαβιά τοῦ θανάτου. Καί αὐτή τήν διάβασι ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν, τήν ἔκανε ὁ νέος Μωυσῆς. Ὁ παλαιός Μωυσῆς πέρασε τόν λαό ἀπό τήν Αἴγυπτο στήν ἐλευθερία. Ὁ νέος Μωυσῆς, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, μᾶς πέρασε ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν· εἶναι τό Πάσχα μας, ὅπως λένε καί οἱ ἱεροί ὕμνοι πού ἐψάλαμε ἀπόψε: «Πάσχα ... ἱερώτατον Χριστέ». Ὁ Χριστός ...

   ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΜΗΝΥΜΑ 2015       ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΙΣΙΔΙΑΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ                                                                                «Μή φοβεῖσθε ὑμεῖς» (Ματ. 28,5)         Αγαπητοί ἐν Κυρίω αδελφοί και αδελφές,        Η Ανάσταση του Χριστού εκπέμπει το μήνυμα  του θάρρους  και της τόλμης. Και τα δύο είναι απολύτως αναγκαία  για τον  πολύπλευρο  καθημερινό μας αγώνα. "Εσείς μη φοβάστε" ήταν  τα πρώτα λόγια που άκουσαν οι πιστές και αφοσιωμένες στον Ιησού Μυροφόρες  από τον ολοφώτεινο  Άγγελο στον κενό τάφο του αναστάντος Χριστού.       Οι μαθήτριες του Χριστού κρατώντας τα μύρα ...

Ο μικρούλης Ανάστασης γεννήθηκε εξήμισι μηνών! Χατηρικώς τον έβαλαν οι γιατροί σε θερμοκοιτίδα, μιας και ανέπνεε. Κατά τη γνώμη τους ήταν αδύνατο να ζήση. Και έτσι το μικρό πλασματάκι πάλευε μόνο του μεταξύ ζωής και θανάτου, χωρίς να του πολυδίνουν σημασία, μια και δεν υπήρχαν ελπίδες. Μια ευσπλαγχνική χριστιανή νοσηλεύτρια όμως, το λυπόταν το φτωχό και σκέφθηκε να το βοηθήση με τα όπλα της πίστεως. Είχε λοιπόν λαδάκι απ’ το καντηλάκι της Παναγιάς μας και πήγαινε και το άλειφε. Έτσι ο Αναστάσης μπήκε κι αυτός κάτω από την προστατευτική Σκέπη της Θεομήτορος και το μισοπεθαμένο αγοράκι σε λίγο καιρό, νικώντας όλες τις προβλέψεις των γιατρών, ζωντάνεψε, δυνάμωσε και πραγματικά αναστήθηκε. Οι γιατροί απόρησαν. Δεν ήξεραν που να αποδώσουν το γεγονός. Η πιστή ...

Εγώ είμαι η Ανάσταση και η Ζωή. Εάν υπάρχει μια αλήθεια στην οποία θα μπορούσαν να συνοψισθούν όλες οι ευαγγελικές αλήθειες, η αλήθεια αυτή θα ήταν η ανάσταση του Χριστού. Και ακόμη, εάν υπάρχει μια πραγματικότητα στην οποία θα μπορούσαν να συνοψισθούν όλες οι καινοδιαθηκικές πραγματικότητες, η πραγματικότητα αυτή θα ήταν η ανάσταση του Χριστού. Μόνο στην ανάσταση του Χριστού εξηγούνται όλα τα θαύματά Του, όλες οι αλήθειες Του, όλα τα λόγια Του, όλα τα γεγονότα της Καινής Διαθήκης. Μέχρι την ανάστασή Του ο Κύριος δίδασκε για την αιώνια ζωή, αλλά με την ανάστασή Του έδειξε ότι ο Ίδιος όντως είναι η αιώνια ζωή. Μέχρι την ανάστασή Του δίδασκε για την ανάσταση των νεκρών, αλλά με την ανάστασή Του έδειξε ότι ο ...

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΕΠΙ Τῼ ΑΓΙῼ ΠΑΣΧΑ Ἀριθμ. Πρωτ. 346   + Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΩΣ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ Αδελφοί συλλειτουργοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, Χριστός Ανέστη! Όλοι οι Ορθόδοξοι πιστοί εορτάζομεν και εφέτος χαρμοσύνως την Ανάστασιν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και ψάλλομεν: «Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, Άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής της αιωνίου απαρχήν· και σκιρτώντες υμνούμεν τον Αίτιον» (τροπάριον του Κανόνος της Αναστάσεως). Καί ενώ ημείς χαρμοσύνως εορτάζομεν την Ανάστασιν του Κυρίου, ως πραγματικότητα ζωής και ελπίδος, πέριξ ημών, εν τω κόσμω, ακούομεν τας κραυγάς και τας απειλάς του θανάτου, τας οποίας εκτοξεύουν εκ πολλών σημείων της γης εκείνοι οι οποίοι πιστεύουν ...

Να σας πω τώρα το περιστατικό μου από το Πάσχα. Ετοιμαζόμουν για την εορτή. Καθάριζα την ψυχή μου όσο μπορούσα, ήμουν κουφός σε προσβολές, αναίσθητος σε χτυπήματα, τεθωρακισμένος κατά πείνας, ζεσταμένος από μια εσωτερική προσευχή. Την νύχτα που ήξερα ότι είναι η νύχτα του Πάσχα, στις 12, άκουσα ότι χτυπούσαν οι καμπάνες από την πόλη. Η βοή τους διαπερνούσε πολύ πνευματικά. Δηλαδή δεν ήταν μια βοή όπως θα ήσουν δίπλα τους, αλλά διαπερνούσε τους τοίχους. Ήταν ως ένα μήνυμα που ο εξωτερικός κόσμος το έστελνε, εκείνος ο κόσμος που εόρταζε την Ανάσταση του Κυρίου. Και έψαλα «Χριστός ανέστη!». Στην αρχή στο νου μου, μετά αισθάνθηκα την ανάγκη να ψάλω τον ύμνο όχι δυνατά, αλλά ώστε να τον ακούσω ο ίδιος. Ήταν ...

Για τους μεγαλύτερους φίλους μας Οι ίδιες μενεξελιές πινελιές μέσα στα χιονάτα γαρίφαλα του Επιταφίου, σαν χθες… «Σήμερον κρεμᾶται ἐπί ξύλου…» - Μαμά, τον κρέμασαν τον Χριστό; Δεν Τον σταύρωσαν; H υπομονή της μητέρας της μέσα στα εκφραστικά γαλάζια της μάτια απαντήσεις έδινε πάντα, σ΄ όποια ερώτηση κι αν ξεστόμιζε... «…Σινδόνι καθαρᾷ  εἰλήσας καί ἀρώμασι ἐν μνήματι κενῷ…» - Μαμά, είχαν και τότε αρώματα, ο Χριστός ποιο διάλεξε; H σκέψη της γύριζε πίσω σαν τις ταινίες που ψάχνουμε την αρχή τους, πατώντας το  κατάλληλο κουμπί και τρέχει η ταινία γρήγορα… μα  η σκέψη την ξεπερνάει στην ταχύτητα. - Γιαγιά, ψάλλουν τώρα το «κύμα της θαλάσσης», έχουμε ακόμα για το «Δέτε ελάτε φως», δεν έχουμε; Η  μικρή Δήμητρα  την «προσγείωσε» στο σήμερα, στον ίδιο ναό… Πολύχρωμος ο  κόσμος, κρατούσε ...