Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Το ζήτημα του νηπιοβαπτισμού αποτέλεσε πάντοτε αφορμή μόνιμης μομφής και κατηγορίας, στον ελληνικό χώρο, διαφόρων Προτεσταντικών κινήσεων κατά της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η απόρριψη του νηπιοβαπτισμού από τους Έλληνες Προτεστάντες δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο. Μαρτυρείται ήδη από τον 19ο αι., από την πρώτη στιγμή δηλαδή της παρουσίας Προτεσταντικών κοινοτήτων στον ελλαδικό χώρο. Σύμφωνα, λοιπόν, με κάποιους από τους Έλληνες Διαμαρτυρόμενους ο νηπιοβαπτισμός απορρίπτεται ως αντιβιβλική διδασκαλία και ως ανθρώπινη επινόηση. Αναφέρουν χαρα- κτηριστικά: «είναι ξεκάθαρο ότι το βάπτισμα των παιδιών είναι αντίθετο προς την διδασκαλία της Καινής Διαθήκης. Δεν υπάρχει καμία εντολή, ούτε παράδειγμα, ούτε και καμία απολύτως νύξη, ότι εβαπτίσθη νήπιο υπό του Κυρίου ή των μαθητών του ». Με ποιο όμως κριτήριο οι Έλληνες Προτεστάντες απορρίπτουν τον νηπιοβαπτισμό; Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους ...

Η μητέρα μου Ολυμπία Σ’ όλη τη ζωή της ζούσε βαθειά πνευματική ζωή. Στις εορτές συμμετείχε με πολλή ευλάβεια, ακόμη και στις μικρότερες. Βέβαια δεν γνώριζε από βιβλία, είχε όμως διάκρισι και διαίσθησι· δεν γνώριζε από εορταστικούς κύκλους και όμως συμμετείχε σ’ όλες τις εορτές, στις νηστείες και στα ετήσια μνημόσυνα της Εκκλησίας μας αλανθάστως. Η ελεημοσύνη της ήτο η βασική της φροντίδα σχεδόν σε καθημερινή βάσι. Τους ξένους τους καλούσε από το δρόμο, τους φιλοξενούσε στο σπίτι μας και τους ανέπαυε. Ποτέ δεν ανεχώρησε έστω και ένας πτωχός από το σπίτι μας με αδειανά τα χέρια. Ο πατέρας μου την ωνείδιζε ενίοτε, διότι είχε σε μεγάλο βαθμό ανοικτά τα χέρια της. Στα μνημόσυνα των νεκρών συμμετείχε με πολλή ευλάβεια. Κάθε Σάββατο ...

Ο όσιος πατήρ ημών Ρωμανός καταγόταν από την Έμεσα της Συρίας (σημ. Χομς). Χειροτονήθηκε διάκονος στην Εκκλησία της Βηρυτού και μετέβη στην Κωνσταντινούπολη κατά τους χρόνους του Αναστασίου Α΄(γύρω στο 496). Διακονούσε στον ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου, που έκτισε ο έπαρχος των πραιτορίων Κύρος, με σεμνότητα και ευλάβεια, νυχθημερόν προσευχόμενος. Ενώ έλαμπε για την αρετή και την επιμέλεια σ'όλες τις ακολουθίες, η φωνή του δεν ήταν καθόλου μελωδική, ως εκ τούτου δεν μπορούσε να ψάλλει όπως επιθυμούσε τη δόξα του Θεού. Κι ενώ βρισκόταν στον ναό αυτό για την αγρυπνία τωνΧριστουγέννων, παρουσιάστηκε η Θεοτόκος κρατώντας στο χέρι ένα κοντάκιο, δηλαδή μια περγαμηνή τυλιγμένη σε κύλινδρο, και του έδωσε να το φάει. Μόλις το γεύθηκε ο Ρωμα­νός, μια άφατη γλυκύτητα γέμισε ...

Η δεύτερη έκδοση των εισηγήσεων του χειμερινού προγράμματος 2000-2001 στην Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών Βόλου καλύπτει οπωσδήποτε ένα κενό στην θεολογική βιβλιογραφία. Εκκλησία και Εσχατολογία ISBN:13 9786188081109 Εκδότης: ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΣ Χρονολογία Έκδοσης: Σεπτέμβριος 2014 Αριθμός σελίδων: 448 Διαστάσεις: 21x14 cm H κυρίαρχη θεολογική σκέψη, μέχρι και σήμερα στον ορθόδοξο χώρο, χαρακτηρίζεται εν πολλοίς από το ότι «συγχέουμε την παράδοση με την παραδοσιαρχία, την παράδοση της Εκκλησίας με τις παραδόσεις των ανθρώπων (λαϊκές, εθνικές, φολκλορικές κ.α.), την Εκκλησία με το μουσείο, τη Θεολογία με τη θρησκευτική φιλολογία, το βασίλειο του Θεού με το βασίλειο του Καίσαρος (Πρόλογος Μητρ. Δημητριάδος Ιγνατίου, σ. 11).  Αλλά ο π. Ιωάννης Μάγιεντορφ είχε σημειώσει παλαιότερα ότι «χωρίς εσχατολογία, η παράδοση δεν είναι τίποτε άλλο από αρχαιολογία, αρχαιοπληξία, συντηρητισμός, άρνηση της Ιστορίας…» ...

Βασική δομή στήριξης του ινδουισμού είναι η ηθική της οποίας τον ακρογωνιαίο λίθο αποτελούν η εκτίμηση και ο σεβασμός προς τη ζωή, το αίσθημα κοινότητας με όλα τα έμβια όντα που στηρίζεται στην πίστη ότι η ζωή συνιστά ένα ενιαίο όλο και η αντίληψη ότι κάθε πράξη και συμπεριφορά συμβάλλουσα στην εκδήλωση της θεότητας της ψυχής είναι επωφελής και ηθική, ενώ κάθε πράξη και συμπεριφορά μη συμβάλλουσα στην εκδήλωση της θεότητας της ψυχής είναι επιβλαβής και ανήθικη. Ο όρος ινδουισμός χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1830 από Άγγλους συγγραφείς και σημαίνει κατά βάση τον πολιτισμό των Ινδών, ο οποίος προήλθε σταδιακά από το βεδισμό, τη θρησκεία των αρχαίων λαών που εγκαταστάθηκαν στην Ινδία τους τελευταίους αιώνες της 2ης χιλιετίας π.Χ. ...

Το Πρόγραμμα Επιμόρφωσης και Κατάρτισης στην Εκκλησιαστική Μουσική με Ειδίκευση στην Ψαλτική του Ινστιτούτου Άγιος Μάξιμος ο Γραικός απευθύνεται στους έχοντες Δίπλωμα Βυζαντινής Μουσικής από ωδεία ή είναι Πτυχιούχοι των Τμημάτων Μουσικολογίας πανεπιστημίων της ημεδαπής ή αναλόγων τμημάτων της αλλοδαπής, οι οποίοι θα κατέχουν την ύλη του Διπλώματος της Βυζαντινής Μουσικής. Σκοπός του Προγράμματος είναι η καλλιέργεια και προαγωγή της επιστημονικής γνώσης και έρευνας στο πεδίο της βυζαντινής μουσικής παράδοσης. Το Πρόγραμμα αποσκοπεί στην παροχή εκπαίδευσης και εξειδικευμένης γνώσης τόσο στον θεωρητικό όσο και στον πρακτικό τομέα της Ψαλτικής, στην εξειδίκευση μουσικών, ψαλτών και μουσικολόγων ώστε να προσφέρουν υψηλής ποιότητας επιστημονικό έργο στην εκπαίδευση και στους διάφορους τομείς της Ψαλτικής. Το Πρόγραμμα καλύπτει θέματα: της θεωρίας και της πράξης της Ψαλτικής στην προφορική ...

  Λαυρέντης Μαχαιρίτσας Την πλούσια μουσική βιογραφία του, φωτίζοντας όλες τις περιόδους, θα μας “αποκαλύψει” για πρώτη φορά ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας παρέα με τους Τερμίτες και τους P.L.J.Band, την πιο “αρχαία” εκδοχή τους, την Κυριακή 5 Οκτωβρίου στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού. Από το θρυλικό “Αρμαγεδδών” με την progressive rock αισθητική μέχρι τις σύγχρονες συνεργασίες του ο Μαχαιρίτσας θα επιστρατεύσει κάθε επιτυχία του για να δώσει το δικό του στίγμα απέναντι σ' ένα κόσμο που έχει χάσει τον εαυτό του και μοιάζει να στέκεται μετέωρος πάνω από την άβυσσο.Χωρίς να γοητεύεται από τη νοσταλγία του παρελθόντος θα ανασύρει τον προφητικό λόγο του “Αρμαγεδδώνα”. Με στιχουργική καταγωγή από την Αποκάλυψη του Ιωάννη και τις Προφητίες του Ιεζεκιήλ, το δισκογραφικό αυτό ντεμπούτο των P.L.J.Band ...

  Σκοπός στα πλαίσια της παραδοσιακής μουσικής, είναι μια έννοια ακαθόριστη σε σημασιολογικό και μουσικολογικό επίπεδο. Σε μελέτες συναντάται ως όρος με τις έννοιες του χορευτικού είδους και ορχηστικού σχήματος. Στην καθημερινότητα των μουσικών σκοπός σημαίνει την έννοια του μουσικού τρόπου ή του δρόμου πάνω στον οποίο κινείται ένα οργανικό μέλος. Στην μεγάλη δεξαμενή της παραδοσιακής μας μουσικής συναντούμε πολλούς σκοπούς, οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι με τον χορό σε σημείο που δεν ξεχωρίζει ο μουσικός τρόπος από τη χορευτική κίνηση, είναι έννοιες σχεδόν ταυτόσημες. %skps%  

Eμπειρίες, γεγονότα και διδαχές του μακαριστού Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτη, θα μεταδοθούν την Τετάρτη 1 Οκτωβρίου, στις 13:00, στην εκπομπή "Θεανθρώπινη Σοφία", από τον Θεολόγο Στυλιανό Κεμεντζετζίδη.

Από πλευράς Ρωμαιοκαθολικής θεολογίας με το θέμα της συνθετικής βιολογίας ασχολήθηκαν ειδικοί βιοηθικολόγοι του Εθνικού Καθολικού Κέντρου Βιοηθικής των Η.Π.Α. Σχολίασαν ότι παρά το γεγονός ότι ορισμένες αναφορές κάνουν λόγο για «δημιουργία» (εκ του μηδενός) ενός «συνθετικού κυττάρου», αυτό το οποίο στην πραγματικότητα έγινε ήταν μια επανεπεξεργασία ενός ήδη υπάρχοντος κυττάρου. Αυτό δηλαδή που πέτυχε ο Βέντερ ήταν να τροφοδοτήσει με εντελώς καινούργιο, συνθετικό DNA ένα ήδη υπάρχον βακτηριακό κύτταρο. Ηθικά, οι τεχνικές της συνθετικής βιολογίας δεν διαφοροποιούνται βασικά από τις υπόλοιμες της γενετικής μηχανικής. Η διαφορά τους έγκειται στο ότι, ενώ η γενετική μηχανική καταφέρνει να παρέμβει στο γονιδίωμα δημιουργώντας έτσι οργανισμούς με διαφορετικά χαρακτηριστικά, η συνθετική βιολογία στοχεύει στο σχεδιασμό εντελώς νέων ζωντανών οργανισμών, με την πλήρη αντικατάσταση του ...

Άγιος Ιερομάρτυρας Γρηγόριος επίσκοπος της Μεγάλης Αρμενίας ο Φωτιστής  (30 Σεπτεμβρίου) Ο ιερομάρτυς Γρηγόριος έζησε κατά την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.). Ήταν Πάρθος κατά την εθνικότητα, γιός του Ανάκ και συγγενής του βασιλιά της Αρμενίας Κουσαρώ. Συλληφθείς ο Άγιος, ως χριστιανός, από το βασιλιά Τιριδάτη, υπέστη πολλές τιμω­ρίες και βασανιστήρια. Αργότερα δε ο Τιριδάτης έμαθε ότι ο Γρηγόριος ήταν και γιός του Ανάκ του Πάρθου, που είχε δολοφονήσει τον πατέρα του, το βασιλιά Κουσαρώ. Μετά από την πληροφορία αυτή, ο Τιριδάτης έδεσε χειρο­πόδαρα τον Άγιο και τον έριξε σ’ έναν βαθύ λάκκο, στην πόλη Αρταξά. Ο λάκκος δε εκείνος ήταν γεμάτος άγρια θηρία και δηλητηριώδη ερπετά. Εκεί λοιπόν, στον λάκκο εκείνο, ο άγιος Γρηγόριος πέρασε δεκαπέντε ολόκληρα έτη, τρεφόμενος με ...

Η μοναχή Μαργαρίτα, ηγουμένη της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου Προδρόμου στην πόλη Μενζελίνσκ, είχε ελληνική καταγωγή. Διακρινόταν για την εξαίρετη μόρφωση της, τη σύνεση, αλλά και την αυστηρή ασκητική ζωή της. Όργάνωσε το μοναστήρι της κατά τα πρότυπα των παλιών μοναστηριών της Ελλάδος. Μια από τις μοναχές πού επέζησε ως τις μέρες μας, η μοναχή Αλεφτίνα, τυφλή στα τελευταία της χρόνια, διέσωσε τις πληροφορίες πού καταγράφουμε. Οι μοναχές, με την έμπνευση και καθοδήγηση της ηγουμένης Μαργαρίτας, ζούσαν αυστηρή μοναχική ζωή, τελώντας ανελλιπώς τις ακολουθίες και το μοναχικό τους κανόνα. Όλες εργάζονταν με πνεύμα θυσίας και πολύ φιλότιμο στα διακονήματά τους. Το μοναστήρι είχε πολλούς κήπους με οπωροφόρα δέντρα, λαχανόκηπους, χωράφια, μελίσσια κ.λ.π. Ακόμη διέθετε εργαστήριο καλλιτεχνικών φωτογραφιών, κάτι σπάνιο και ...

Τόν Ιανουάριο του 1990 στά Καυσοκαλύβια συνάντησα τους Γέροντες Νικάνορα, Παϋλο καί Αντώνιο, ο οποίος  ήταν 45 χρόνια στό Άγιον Όρος, στό Ιδιο Κέλλί καί δέν βγήκε ποτέ εξω στόν κόσμο. Πηγή φώτο: http://agioritikesmnimes.blogspot.gr/ Στούς Γερασιμαίους στη Μικρά Αγία Άννα είχαμε μεγάλη φιλοξενία. Ό Γέροντας Γεράσιμος μος είπε: «Δέν είμαι καλά, εγήρασα, είμαι 86 έτών». Τον ρώτησα πώς έγιναν όλα αυτά τα κτίσματα και τα άλλα θαυμαστά στην έρημο και μου απάντησε: «Αγαπητέ μου, με πολύ κόπο, αίμα χύσαμε. Πέτρα-πέτρα, κομμάτι-κομμάτι τα κουβαλήσαμε όλα από τη θάλασσα με τα χέρια μας και με τα ζώα. Ήθελε μεγάλη υπομονή και πίστη. Είμαστε όμως πολύ ευχαριστημένοι, γιατί οι κόποι μας ανταμείφθηκαν με την πνευματική ζωή που μας αξίωσε ο Θεός. Τό 1922 όταν ήλθαμε ...

Περί των δούλων της αμαρτίας και περί των δούλων της αρετής. «Δεν ξέρετε πως σ’ όποιον δείχνετε δουλική υπακοή, σ’ αυτόν και ανήκετε ολοκληρωτικά; Έτσι, ή ανήκετε στην αμαρτία, και τότε σας περιμένει ο αιώνιος θάνατος ή υπακούτε στο Θεό, και σας προσμένει η σωτηρία μαζί του. Ας ευχαριστήσουμε το Θεό! Παλιότερα υπήρξατε βέβαια δούλοι της αμαρτίας, τώρα όμως δεχτήκατε με την καρδιά σας και υποτάξατε όλο το είναι σας στην αλήθεια που διδαχτήκατε. Είστε, λοιπόν, ελεύθεροι πια από το ζυγό της αμαρτίας κι υπηρετείτε το καλό και το δίκαιο. Χρησιμοποιώ την ανθρώπινη εικόνα της δουλείας, γιατί δεν μπορείτε αλλιώτικα να με καταλάβετε. Παλιότερα είχατε υποδουλώσει όλο το είναι σας σε πάθη και πράξεις αντίθετες στο θεϊκό θέλημα, με αποτέλεσμα να ...

Ύστερα, δεν είμαστε κήρυκες και διδάσκαλοι κάποιας ανθρώπινης θεωρίας, κάποιου φιλοσοφικού ή κοινωνικού συστήματος, αλλά διδάσκουμε «το σοφό σχέδιο του Θεού, που εμεινε μυστικό και κρυμμένο από τους ανθρώπους» (Α' Κορ. β' 7). Αποκαλύπτουμε στους ανθρώπους το Θεό και το μυστήριο της σωτηρίας. Ευαγγελιζόμαστε τη δωρεά της Θείας Χάρης, την κατάργηση του θανάτου, την ανάσταση της θνητής μας φύσης, την κατάργηση της εξουσίας του διαβόλου και την αιώνια βασιλεία του Θεού που είναι το τέρμα κάθε πόθου, κάθε σκέψης και νοσταλγίας. Όλα αυτά αποτελούν το κύριο καθήκον του ιερέα. Το «ποίμαινε τα πρόβατά μου» και το «βόσκε τα αρνία μου», που λέχθηκε από το Χριστό στον Πέτρο (Ιω. κα' 15-17), επαναλαμβάνεται στον κάθε ιερέα. Η εμπειρία του αόρατου πολέμου, η γνώση ...

Την Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου στις 10:00, στην εκπομπή "Κοινωνία και Πολιτισμός", θα μεταδοθεί ομιλία της Παιδοψυχιάτρου Αλεξάνδρας Ρούσσου, με θέμα "Η επίδραση των παιδιών στις εξελικτικές φάσεις της συζυγίας".