Την θέση που κατέχει ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός στην εξέλιξη της νεοελληνικής λογοτεχνίας, αλλά και ευρύτερα στην αναγέννηση του ελληνικού έθνους, έχει εντοπίσει, τόσο η ιστορική όσο και η λογοτεχνική κριτική. Αυτό δε που κάνει ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτη την περίπτωση του είναι το πώς ένας άνθρωπος με καθαρά ιταλικές αφετηρίες και μεγάλη αποστασιοποίηση από τα τεκταινόμενα στον ελλαδικό χώρο κατά τη διάρκεια της εθνικής παλιγγενεσίας φτάνει να καταστεί ένας βασικός παράγοντας αφύπνισης της πατριωτικής συνείδησης του ελληνικού έθνους, αλλά και θεμελιώδης λίθος του οικοδομήματος της νεοελληνικής ποίησης. Να είναι η διπλή του καταγωγή, τόσο η αριστοκρατική όσο και η καθαρά λαϊκή – ποπολάρικη, που τον έφεραν κοντά σε έναν λαϊκό επαναστατικό αγώνα, όπως ο ελληνικός; Να είναι ο τόσο ...





















