Όσιος Στάρετς Βαρσανούφιος (1845-1913). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Χθες (15 Νοεμβρίου 1908), βρισκόμουν στο κελλί του Γέροντα και τακτοποιούσα την αλληλογραφία του. Ο π. Βαρσανούφιος διάβαζε την επιστολή μιας νεαρής κοπέλας, για την οποία μου είπε: Η κοπέλα αυτή, ξέρει πολύ καλή κλασσική μουσική. Την ρωτάω: – Ποιανού μουσικού σου αρέσει καλλίτερα η μουσική; – Του Μπετόβεν και του Χάιντν, μου λέει εκείνη. – Μα υπάρχει και καλλίτερη, της είπα. – Ποιανού; Του Μότσαρτ; – Ακόμη καλλίτερη. – Του Μπαχ μήπως; – Όχι, όχι. – Ποιανού τότε; Και τι είδους μουσική είναι αυτή, που λες ότι είναι καλλίτερη; – Η μουσική της ψυχής! της λέω. – Της ψυχής; Και υπάρχει τέτοια μουσική; – Και βέβαια υπάρχει. – Πρώτη φορά το ακούω. Και τι είναι αυτή η μουσική; – Η ψυχική γαλήνη. Γι’ αυτήν μιλάει το άγιο Ευαγγέλιο: ‘Άρατε ...





















