«Ιδού θυσία μυστική» Η περίοδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι περίοδος πένθους και δακρύων. «Πώς την εμήν, νυν αποκλαύσομαι έκπτωσιν;». Με ποιόν τρόπο να θρηνήσω για την αμαρτία μου, ακούμε να λέει την περίοδο αυτήν ο Ιωσήφ ο Στουδίτης. Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή λοιπόν είναι μια περίοδος πένθους, ενώ η Θεία Λειτουργία είναι γεγονός χαράς. Γι’ αυτό και κατά τη διάρκειά της απαγορεύεται να τελεσθεί Θεία Λειτουργία, εκτός Σαββάτου και Κυριακής. Επειδή όμως οι χριστιανοί την παλαιά εποχή κοινωνούσαν κάθε μέρα - «το κάθ’ εκάστην ημέραν... μεταλαμβάνειν...καλόν και επωφελές», λέγει ο Μέγας Βασίλειος- αποφάσισε η Εκκλησία από αγάπη προς τον άνθρωπο, και μάλιστα προς τα παιδιά της που ζητούσαν «τον άρτον της ζωής», δηλαδή την Θεία Ευχαριστία, να θεσπίσει ειδικές ακολουθίες. Έδιδε στους πιστούς ...





















