Από τα αρχαία χρόνια είναι γνωστός ο μύθος του μέρμηγκα και του τζίτζικα, κατά τον οποίο όλο το καλοκαίρι το εργατικό μυρμήγκι κουραζόταν και καταιδρωμένο κουβάλαγε τον κόπο του, ώστε τον χειμώνα είχε επάρκεια αγαθών για να επιβιώσει. Αντίθετα, ο τεμπέλης τζίτζικας όλο το καλοκαίρι τραγουδούσε και ξεφάντωνε, με συνέπεια τον χειμώνα να βρεθεί απροετοίμαστος και να πληρώσει με τη ζωή του. Ο μύθος ανέκαθεν δίδασκε την αναγκαία πρόνοια που έπρεπε να λαμβάνει ο άνθρωπος ώστε να μπορεί ν’ αντιμετωπίζει τις δυσκολίες της ζωής, με άλλα λόγια δίδασκε τη συνετή προνοητικότητα. Αν και ο παραπάνω πρακτικός μύθος υπάρχει για να αναδεικνύει την προοπτική της ασφάλειας και της σύνεσης στην καθημερινότητα και τις ενέργειες του ανθρώπου, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ως ...




















