Η ηθική αρχίζει για τους Στωικούς από τη στιγμή κατά την οποία θα εκδηλωθεί «η πρωταρχική παρόρμηση» στο νεογέννητο άνθρωπο. Ο μηχανισμός της βρίσκεται μέσα στο τέλειο όν τον θεό (φύση ή πνεύμα ή αιτία ή λόγος ή ειμαρμένη). Από την σχέση των όντων με τον θεό εξαρτάται ο τρόπος ύπαρξης των. Αν το όν υπάρχει κατά θεό (κατά φύση) τότε η παρουσία του στο κόσμο είναι θετική, αν όχι έχει αρνητική υπόσταση. Η φύση υπάρχει όχι αυθαίρετα αλλά επειδή, συνέχεται και κυβερνάται από πλέγμα δυνάμεων. Οι δυνάμεις αυτές είναι οι άτεγκτοι φυσικοί νόμοι , οι οποίοι λειτουργούν συνδυασμένα προς όφελος (καλό) της σύνολης φύσης. Το Στωικό σύμπαν σαν οντολογική έκφραση του όλου είναι τέλειο γιατί το τέλος του είναι ...
