Αλήθεια, σκέφτηκες ποτέ: Ότι υπάρχουν εκκρεμότητες στη σχέση σου με ανθρώπους, γιατί ζήτησες συγγνώμη αλλά το λάθος δεν διόρθωσες; Ότι η σιωπή σου στην κατάκριση κάποιου για κάποιον, έγινε και δική σου κατάκριση; Ότι ο λόγος σου, που τόνιζε την αδυναμία του πλησίον σου, έγινε μαχαίρι στην καρδιά του; Ότι το περιφρονητικό βλέμμα σου διάλυσε κάθε δημιουργική προσπάθεια του διπλανού σου; Ότι η αδιαφορία για τις ανάγκες – οποιασδήποτε μορφής – του συνανθρώπου σου είναι το ίδιο ως να του στέρησες αυτό που χρειάζεται; Ότι στη βιασύνη σου δεν μπόρεσε αυτός που σ’ εμπιστεύεται να εκφράσει τον πόνο του και βασανίζεται; Ότι ο άλλος, όπως και συ, δεν θέλει τα έργα και τα υπάρχοντά σου, αλλά κυρίως εσένα; Ότι η αγάπη στον πλησίον «όπως τον εαυτό μας», στην ...




















