Όπου οι αιώνες πάλευαν με τους σταυρούς της παλληκαριάς Το αρχικό, ενωτικό διάγγελμα του πρωθυπουργού για τον εορτασμό της μεγάλης εθνικής μας επετείου άρχισε γρήγορα να συρρικνώνεται και να πελεκιέται για να χωρέσει στα προκρούστεια μέτρα των βολεμένων, εμμονικών «αναθεωρητών» της ιστορίας. Αυτών που πλαισιώνουν ανελλιπώς με «ακαδημαϊκό κύρος» κρατικές και μη επιτροπές, κατά κανόνα με το αζημίωτο, βραχυκυκλώνοντας κάθε σωστή προσπάθεια διάσωσης της μνήμης του Γένους των Ελλήνων. Δεν στέκομαι στο πρόσφατο ερώτημα, αν θα πρέπει να αποφεύγουμε τον όρο παλιγγενεσία – προσωπικά, δεν μπορώ να αρνηθώ αυτό που πίστευαν ακράδαντα οι πρωτεργάτες της· άλλωστε χρησιμοποιήθηκε και ο ποιητικότερος όρος αναπτερυγίασις για να εκφραστεί η κυριολεκτική νεκρανάσταση του Ελληνισμού. Ερωτήματα θεμελιακά: Πότε αρχίζει η αντίσταση των υποδούλων κατά των διαφόρων κατακτητών ...




















