Ο διακο Διονύσιος Φιρφιρής ερμηνεύει Στίχους από τον Πολυέλεο «Δούλοι Κύριον» του Δανιήλ Πρωτοψάλτη σε ήχο δ΄«άγια». Πρόκειται για μέλος στιβαρό και έντεχνο που ακούγεται τακτικά στις αγιορειτικές αγρυπνίες, η σεμνότροπη εκτέλεση μάλιστα από τον μακαριστό διακό Διονύσιο αναδεικνύει το κλασικό ύφος και το μελική αρτιότητα των θέσεων του μέλους. Your browser does not support the audio element.
Η Επέτειος του ΟΧΙ μνημονεύει την άρνηση του πρωθυπουργού της Ελλάδος, Ιωάννου Μεταξά, στις ιταλικές αξιώσεις που περιείχε το τελεσίγραφο που του επιδόθηκε τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940. Μία άρνηση την οποία επεκρότησε σύσσωμο το Ελληνικό έθνος. Συνέπεια της άρνησης αυτής ήταν η είσοδος της Χώρας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940. Λίγο μετά τις 3 τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 η, τότε, Ιταλική Κυβέρνηση απέστειλε στην Ελλάδα τελεσίγραφο, δια του Πρέσβη της στην Αθήνα Εμμανουέλε Γκράτσι, ο οποίος και το επέδωσε ιδιόχειρα στον πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του , στην Κηφισιά, με το οποίο και απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να ...
Άγιος Πορφύριος (1906-1991). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Ήμουν με τον Παππούλη στα Καλίσσια και μου διηγήθηκε για την επίσκεψη που έκανε μια φορά, σε κάποια μέρη της Αργολίδας. Του άρεσε η δενδροφυτεία που είχε δει εκεί και πολλές φορές μου είπε: – Τι ωραία που ήταν τα καρποφόρα δέντρα, που είδα. Οι λεμονιές, οι βερικοκιές, οι πορτοκαλιές, οι ελιές. Περνούσαμε στην διαδρομή λες και διασχίζαμε τον Παράδεισο. Με πήγαν σε διάφορα μέρη και πήγαμε και στον Άγιο Θεοδόσιο, το μοναστήρι. Είναι καλά να πάεις. Περνώντας από διάφορα μέρη, είδα πολλές γύφτικες παράγκες. Όταν συναντούσαμε αυτά τα γύφτικα, τους έλεγα «σταματήστε, σταματήστε να δω τα γυφτάκια». Αυτά τα καημένα και χειμώνας που ήταν, δεν τα πείραζε. Ήταν ημίγυμνα, ξυπόλητα και έτρεχαν από εδώ κι από εκεί. Είναι σκληραγωγημένα. ...
Κατά κοινή ομολογία αναγνωρίστηκε ως μία από τις σημαντικότερες πνευματικές μορφές της σημερινής Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Υπήρξε πνευματικό ανάστημα του οσίου και ομολογητού π. Ιουστίνου Πόποβιτς. Μαυροβούνιος στην καταγωγή, ο κατά κόσμον Ρίστο Ράντοβιτς γεννήθηκε στη Μόρατσα στις 7 Ιανουαρίου 1938. Αποφοίτησε από την Ιερατική Σχολή του Αγίου Σάββα και συνέχισε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίοτ, από την οποία λαμβάνει το πτυχίο του το 1962. Εκτός από τη Θεολογική επιστήμη σπούδασε και κλασική Φιλολογία. Με την ολοκλήρωση των δύο Πανεπιστημιακών Σχολών πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βέρνη και τη Ρώμη. Η είσοδός του στον ιερό κλήρο γίνεται με τον ερχομό τουστην Ελλάδα όπου κήρεται μοναχός στον ναό του Αγίου Γερασίμου στην Κεφαλλονιά και χειροτονείται στο Αργοστόλι, το έτος 1968. Η παραμονή του ...
Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου το νέο βιβλίο του ομότιμου καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κ. Γεωργίου Μαντζαρίδη, «Πνοή Ακτίστου». Ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε για να παραμείνει αυτό που είναι, αλλά για να γίνει κάτι που ακόμα δεν είναι· δεν κατασκευάστηκε ως κάποιο είδος τελειωμένου ρομπότ, αλλά ως ζωντανή κτιστή εικόνα του ακτίστου Δημιουργού του. Κάθε πτυχή της υπάρξεώς του είναι στραμμένη προς το άκτιστο Αρχέτυπό του. Όταν εγκλωβίζεται στην επιφάνεια του εγώ του, αλλοτριώνεται από την ασύλληπτη δυναμική που κοχλάζει στο βάθος της υπάρξεώς του. Η διάνοιξη του ανθρώπου προς το άκτιστο δεν αποτελεί απλή διεύρυνση της προσωπικότητάς του, αλλά ριζική ανακαίνιση και μεταμόρφωσή της. Η διάνοιξη προς το άκτιστο είναι η αποκατάσταση της δυνατότητας ...
Μονή Ιβήρων Στις 2 Νοεμβρίου 1912, ελάχιστες ημέρες μετά την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ο Ελληνικός στόλος, με επικεφαλής το θρυλικό θωρηκτό ΑΒΕΡΩΦ, κατευθύνεται προς το Άγιον Όρος. Η παρουσία του αντιμετωπίζεται με χαρμόσυνες κωδωνοκρουσίες καμπάνων ενώ ο στόλος ανταποδίδει με 21 χαιρετιστήριες βολές. Το Αντιτορπιλικό «Θύελλα» αγκυροβολεί στην Δάφνη, αποβιβάζει άγημα από 40 άνδρες και ο εκπρόσωπος του Σουλτάνου, που έδρευε στον Πύργο του Πρωτάτου παραδίνει το Άγιον Όρος στο Ελληνικό Βασίλειο. Το «Γ. Αβέρωφ» με τα ανιχνευτικά «Ιέραξ» και «Πάνθηρ» κατευθύνονται στον όρμο του Πρόβλακα, κοντα στα Νέα Ρόδα, όπου αποβιβάζουν 200 άνδρες, οι οποίοι καταλαμβάνουν την διώρυγα του Ξέρξη. Όλα αυτά μαρτυρούν ένα κλίμα αισιοδοξίας και συγκινητικών στιγμών, καθώς μετά από 488 χρόνια σκλαβιάς το Άγιον Όρος απελευθερώνεται. To θορυκτό «ΑΒΕΡΩΦ» ...
Η Νεκταρία Καραντζή, Υμνωδός, Ερμηνεύτρια βυζαντινής μουσικής και αρχέγονης παράδοσης στο τέταρτο μέρος της αποκλειστικής της συνέντευξης στην Πεμπτουσία αναφέρεται στην γνωριμία της με τον Χρόνη Αηδονίδη και στη συνεργασία του μαζί του, μία μαθητεία στα νάματα της παραδοσιακής μουσικής. Η κα Καραντζή αναφέρεται στην αξία της παραδοσιακής μουσικής, ως ανεκτίμητος θησαυρός για την παράδοση του τόπου μας, αλλά και τον παγκόσμιο πολιτισμό.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γουινέας κ. Γεώργιος, Εκπρόσωπος της Α.Θ.Μ. του Πατριάρχου Αλεξανδρείας και Διευθυντής του Γραφείου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας στην Αθήνα, στο πρώτο μέρος της συνέντευξης του στην Πεμπτουσία μιλάει για τη γνωριμία του με την ιεραποστολή και το πρώτα του βήματα στον ιεραποστολικό χώρο. Ο Σεβασμιώτατος αναφέρεται στην ιεραποστολή και στο διπλό έργο της, το κήρυγμα του Ευαγγελίου και την έμπρακτη εφαρμογή του μέσα από τη φιλανθρωπία. Ο Σεβασμιώτατος μοιράζεται με τη Πεμπτουσία εμπειρίες από τον πρώτο του ιεραποστολικό σταθμό στην Ινδία και στη συνέχεια το Χόνγκ Κόνγκ.
Ο κ. Πέτρος Ανδρουτσόπουλος, Ιστορικός – Ερευνητής παραδοσιακών τραγουδιών, στο δεύτερο μέρος της συνέντευξης του μιλάει στην Πεμπτουσία για τη δημιουργία του δημοτικού τραγουδιού και τα χαρακτηριστικά του.
Η αποδόμηση είναι η κυρίαρχη νοοτροπία σήμερα. Με μία λαϊκίστικη προχειρότητα και ένα αίσθημα ξερολισμού οι άνθρωποι αναζητούμε τα τρωτά κάθε κοινωνικής ομάδας, ιδίως αυτών οι οποίες στηρίζουν την σταθερότητα και το αξιακό πλαίσιο. Με αρνητικά παραδείγματα που είναι η εξαίρεση, γενικεύουμε την απόρριψη, αυτοδικαιωνόμαστε για ό,τι δεν είμαστε και ισοπεδώνουμε. Η αποδόμηση χτίζεται στα κριτήρια του σήμερα, δηλαδή σε μία εφήμερη τοποθέτηση για την ζωή, και όχι στην παράδοση που μας έφτασε στο σήμερα, αλλά και στο ερώτημα ποιος και τι έχουν μέλλον. Το πρόσωπο του ιερέα υφίσταται στους καιρούς μας πιο έντονη την αποδομητική ορμή όσων ελέγχουν την ενημέρωση, την τέχνη, την παιδεία. Ο ιερέας παρουσιάζεται ως μία καρικατούρα του χτες, κατάλληλος μόνο για την διατήρηση εθίμων και παραδόσεων, ...
Πολλές φορές ακούμε τη φράση αυτή, ειπωμένη συνήθως από ανθρώπους που έχουν μηδαμινή ή εντελώς περιθωριακή σχέση με την Εκκλησία, ενώ αποκαλύπτει μία μετάθεση του κέντρου βάρους της χριστιανικής συνείδησης αυτού που την εκφράζει. Αντί δηλαδή ο συγκεκριμένος χριστιανός να ζει και να κινείται ως μέλος του σώματος του Χριστού που είναι η Εκκλησία, άρα να υπόκειται ο ίδιος στο σώμα και να υποτάσσεται στην πνευματική ζωή της Εκκλησίας, αυτός αντιθέτως, ως να είναι υπερκείμενός της και συνεπώς κριτής της, ζητά να την «κανονίσει». Και κυρίως με τη φράση αυτή τι ζητά; «Να μην έχει πολύ κόσμο όταν πάει στο ναό» – το ναό συνήθως εννοεί ως Εκκλησία. «Να μη φορούν πολυτελή άμφια οι παπάδες και οι δεσποτάδες» – οι ...
Τι να κάνω όταν τα παιδιά μου είναι στην εφηβεία, δεν πιστεύουν και είναι όλο αμφιβολίες ;
Δείτε το πρώτο μέρος της διαδικτυακής ομιλίας του Γέροντος Εφραίμ, Καθηγουμένου της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου με θέμα: «Διδαχές από τον Άθωνα» και της συζήτησης που ακολούθησε. Η ομιλία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των εορτασμών ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2020 του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Πειραιώς την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2020.
Ο Γέροντας, Ιερομόναχος, π. Σίμωνας Αρβανίτης (1901-1988), κτήτορας και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Παντελεήμονος Πεντέλης. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Όσοι αγωνίζονται επάξια, θα πάρουν διπλό μισθό, αυτό μας βεβαιώνει η Γραφή. Γιατί; Γιατί κανένας άγιος και κανένας αγωνιστής της Εκκλησίας μας δεν πέρασε χωρίς διωγμούς και συκοφαντίες, χωρίς ιδιαίτερα μεγάλο πόνο και μαρτύριο για τον Κύριο. Για όλα αυτά κάνει ιδιαίτερο λόγο ο απόστολος Παύλος, που τα έζησε, όπως και όλοι οι άγιοι απόστολοι και οι άλλοι άγιοι. “Εν παντί θλιβόμενοι, αλλ’ ου στενοχωρούμενοι, απορούμενοι, αλλ’ ουκ εξαπορούμενοι, διωκόμενοι, αλλ’ ουκ εγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι, αλλ’ ουκ απολλύμενοι… ως αγνοούμενοι και επιγιγνωσκόμενοι, ως αποθνήσκοντες και ιδού ζώμεν… λοιδορούμενοι ευλογούμεν, διωκόμενοι ανεχόμεθα”. Αυτά διαβάζουμε στις δύο προς Κορινθίους επιστολές του. Και αυτά που έζησαν αυτοί οι άγιοι, τα ίδια, τηρουμένων ...
Η Ορθοδοξία αποχαιρετά αυτή την ώρα στο Μαυροβούνιο έναν πνευματικό ηγέτη, έναν φωτισμένο θεολόγο και Ιεράρχη, έναν πατέρα που ενέπνευσε το ποίμνιό του με το βίο του και που πρόταξε το στήθος του σε χαλαιπούς καιρούς στις μάχες που δόθηκαν για την Εκκλησία στο Μαυροβούνιο. Τόσο για το Μαυροβούνιο όσο και ολόκληρο τον κόσμο ήταν και θα παραμείνει ένας φωτεινός φάρος για την Ορθοδοξία. Αυτή την ώρα τελείται η Εξόδιος Ακολουθία του μακαριστού Μητροπολίτη Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας κυρού Αμφιλοχίου, ο οποίος αποτέλεσε τεράστια μορφή της Ορθοδοξίας του Πατριαρχείου Σερβίας και ολόκληρης της Οικουμένης. Παρακολουθήστε Ζωντανά την σύνδεση σε συνεργασία του OPE.GR με την Ιερά Μονή Όστρογκ Για πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό δείτε περισσότερα εδώ
Συνέντευξη είχε παραχωρήσει ο μακαριστός Μητροπολίτης Μαυροβουνίου και Παραθαλασσίας Αμφιλόχιος στη δημοσιογράφο Μαρία Γιαχνάκη στην οποία φανέρωσε το μεγαλείο της ψυχής του. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αναφέρθηκε στην δοκιμασία που περνούσε η ανθρωπότητα από την αόρατη απειλή του κορωνοϊού ενώ είχε αναφερθεί και στον αγώνα που έδινε η Εκκλησία στο Μαυροβούνιο. Επιπλέον μίλησε για την περιπέτεια που είχε με την αστυνομία αφού είχε συλληφθεί επειδή είχε τελέσει Θεία Λειτουργία με την παρουσία πιστών, τονίζοντας ότι αν χρειαστεί θα πάει φυλακή αλλά τις Εκκλησίες δεν θα τις κλείσει. Ο Μακαριστός είχε τονίσει τη μακρά διαδρομή των περιπετειών της Εκκλησίας μιλώντας για τους διωγμούς και τα χτυπήματα που έχει δεχθεί ως τώρα, αλλά μίλησε και για τα όσα οφείλουν στους Έλληνες Ορθόδοξους Χριστιανούς, ...
Ο ενδέκατος μήνας του έτους είναι ο Νοέμβριος. Κι όμως, όπως ήδη θα ξέρετε, αν έχετε διαβάσει για τους μήνες που προηγούνται, στο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ένατος στη σειρά. Αυτό δηλώνει και τ΄ όνομά του (novem=εννέα). Είναι τυπικά ο τελευταίος μήνας του φθινόπωρου, αλλά στην πραγματικότητα είναι η αρχή του χειμώνα. Οι πρώτες του μέρες μπορεί να είναι ζεστές, αλλά οι τελευταίες μας αναγκάζουν να ντυθούμε καλά. Γι΄ αυτό και η έκφραση: Του Αϊ-Αντριά αντριεύει το κρύο (η μνήμη του Αποστόλου Ανδρέα είναι την τελευταία μέρα του μήνα). Τον μήνα αυτόν παλιότερα κατέβαιναν οι βοσκοί από τα βουνά και τέλειωναν σιγά-σιγά οι εργασίες στα χωράφια. Η σπορά, που είχε αρχίσει από τον Οκτώβριο, πήγαινε προς το τέλος της, γι΄ αυτό κι ...
Ένα από τα βασικότερα θέματα της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι η ενότητά της, η ενότητα μεταξύ Χριστιανών και Κληρικών, και αυτό έχει σχέση με το πολίτευμα της Εκκλησίας που δεν είναι απλώς δημοκρατικό, ούτε θεοκρατικό, αλλά συνοδικό και ιεραρχικό. Πολλοί σήμερα κάνουν λόγο για την ενότητα που πρέπει να επικρατή μεταξύ Χριστιανών, μοναχών και Κληρικών, μεταξύ Κληρικών και Ιεραρχών. Η Εκκλησία δεν είναι ένας ανθρωποκεντρικός οργανισμός, αλλά Θεανθρώπινος Οργανισμός, είναι το Σώμα του Χριστού και ο Χριστός είναι η κεφαλή της Εκκλησίας. Όπως στο σώμα του ανθρώπου υπάρχει ενότητα και ιεράρχηση μεταξύ των μελών, έτσι πρέπει να γίνεται και στην Εκκλησία. Έτσι, υπάρχει συνοδικότητα και ιεραρχικότητα σε όλα τα επίπεδα της εκκλησιαστικής ζωής, από τις Μητροπόλεις με τις Ενορίες και τα Μοναστήρια, ...
«Ὕλην ἐβδελύξαντο τήν ἐπί γῆς φθειρομένην, οὐρανοπολῖται δέ ἐν σαρκί ὡς Ἄγγελοι ἐχρημάτισαν ἡ ὁμόφρων σύσκηνος, ξυνωρίς ὁμότροπος τῶν Ἁγίων καί ὁμόψυχος» (ἀπό τά στιχηρά τοῦ Ἑσπερινοῦ τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων, 1η Νοεμβρίου) «Ἀποστράφηκε τήν ὕλη, ἡ ὁποία πάνω στή γῆ φθείρεται καί ἔγιναν πολῖτες τοῦ οὐρανοῦ, ζῶντας βίο ἀγγελικό ὡς πρός τίς ἀνάγκες τῆς σαρκός, ἡ δυάδα τῶν Ἁγίων πού ἔζησαν μέ ὁμοφροσύνη, ἀκολούθησαν τόν ἴδιο τρόπο ζωῆς, εἶχαν τήν ψυχική ἑνότητα καί τήν Ἐκκλησία σπίτι τους». Αν μας έλεγε κάποιος σήμερα ότι θα έπρεπε να εργαζόμαστε δωρεάν, χωρίς πληρωμή, χωρίς ανταμοιβή για τον κόπο μας, χωρίς να νοιαστούμε για την επιβίωσή μας, θα τον περιγελούσαμε. Σε έναν πολιτισμό ο οποίος αποθεώνει την ύλη όχι ως υλικό και μέσο για να ...
