Παρακολουθήστε το Γ’ μέρος από τη Συνάντηση Βυζαντινών Χορωδιών Θεσσαλονίκης η οποία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ. Την Εκδήλωση διοργάνωσε το «Εργαστήριο Χριστιανικής Λατρείας και Πολιτισμού», του Τομέα Λατρείας, Χριστιανικής Αγωγής και Εκκλησιαστικής Διοίκησης, υπό την αιγίδα του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ και του Προέδρου Παναγιώτη Σκαλτσή.
Η αυτογνωσία έχει αναγνωρισθεί από καιρό σαν το πιο δύσκολο εγχείρημα του ανθρώπου στην περιοχή της κατακτήσεως της πνευματικής ωριμότητος. Είναι αλήθεια, που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, ότι όσο πιο πολύ γνωρίζει το άτομο τον εαυτό του, υπό ορισμένους φυσικά όρους, τόσο περισσότερο ωριμάζει ψυχολογικά και πνευματικά. Κάθε πράξη και εμπειρία αυτογνωσίας είναι ένα βήμα προς την ολοκλήρωση της ωριμότητος. Αλλ’ η ψυχολογία, ιδιαίτερα σήμερα, υποστηρίζει ότι η αυτογνωσία, για να θεωρείται πράγματι παράγων ωριμότητας, δεν πρέπει να εννοείται σαν μια αποκλειστικά «ατομική» ενέργεια και εμπειρία. Γιατί είναι αλήθεια ότι ο ίδιος ο όρος της «αυτογνωσίας» αποτελεί συχνά μια παγίδα για τον άνθρωπο που θα ήθελε να προχωρήσει σε μια καλύτερη και βαθύτερη γνωριμία με τον εαυτό του. Και τούτο επειδή, ...
Στις σύγχρονες κοινωνίες των τελευταίων χρόνων εμφαίνεται ένα έντονο ενδιαφέρον επαναδιαπραγμάτευσης και καλλιέργειας των πνευματικών αξιών, που ενέσκηψαν εκ νέου και στο περιβάλλον της Ορθόδοξης Παράδοσης. Αυτή η στροφή είναι λογική απόλυτα, διότι ο σύγχρονος άνθρωπος εξαντλημένος από τον υλικό ευδαιμονισμό, ο οποίος γνώρισε υπέρμετρη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, αναζητά την απλότητα σε αντιδιαστολή της συνθετότητας των καιρών. Παράλληλα, η παντελής έλλειψη ανθρωπιάς, προκαλεί την ουσιαστική ανάγκη αναζήτησης του πλούτου και του βάθους της ορθόδοξης πνευματικότητας. Αυτό διότι, έτσι ο άνθρωπος μέσα από το ορθόδοξο βίωμα αφ’ ενός μεν βρίσκει λύσεις στους καθημερινούς προβληματισμούς του αφ’ ετέρου δε διασκορπίζει την αγωνία του με τη βεβαιότητα ενός ορθού βιώματος, που δεν εκτρέπεται σε λάθος τρόπους ζωής. Το σημαντικό στοιχείο που ενυπάρχει στην ...
Το έμφραγμα του μυοκαρδίου συμβαίνει όταν κάποιο από τα στεφανιαία αγγεία που εφοδιάζουν την καρδιά με αίμα αποφράσσεται πλήρως. Αυτό μπορεί να προκαλέσει νέκρωση τμήματος του μυοκαρδίου και είναι δυνατό να οδηγήσει σε αρρυθμίες ή ενδεχομένως Καρδιακή Ανεπάρκεια. Είναι αυτονόητη η ανάγκη πρόληψης καθώς και η ανάγκη αξιολόγησης των συμπτωμάτων προκειμένου να τεθεί εγκαίρως η διάγνωση και να ξεκινήσει άμεσα η θεραπεία. Ωστόσο, ακόμα και μετά την ολοκλήρωση του εμφράγματος, υπάρχουν συνήθειες και συμπεριφορές που συμβάλλουν στη διατήρηση της καλής υγείας. Κατά τη νοσηλεία του ο ασθενής έχει υποβληθεί σε αγγειοπλαστική της αποφραγμένης στεφανιαίας αρτηρίας με εμφύτευση ενδοστεφανιαίας πρόθεσης (stent). Εναλλακτικά, είναι δυνατό να γίνει διάνοιξη της αποφραγμένης αρτηρίας φαρμακευτικά με χορήγηση θρομβολυτικού παράγοντα και να ακολουθήσει αγγειοπλαστική σε δεύτερο ...
Ο Σαράντος Σακελλάκος, Εικαστικός, Φωτογράφος, Δημιουργός Ηχοραμάτων μιλάει στην Πεμπτουσία για το Ηχόραμα «Αποκάλυψη του Ιωάννη» με αφορμή την επίσημη παρουσίαση του στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Μόσχας τον Νοέμβριο του 2019.
Μία από τις πλέον διαδεδομένες και κοινές θέσεις που υποστηρίζουν οι διάφορες αιρετικές κινήσεις (Αντβεντιστές Ζ’ Ημέρας, Μάρτυρες του Ιεχωβά, Πεντηκοστιανοί, Παγκόσμια Εκκλησία του Θεού κ.α.) είναι και ο ισχυρισμός τους, ότι από τα χρόνια ιδίως του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Εκκλησία αποστάτησε, πλανήθηκε, νόθευσε την αρχική καθαρότητα του Ευαγγελίου και υιοθέτησε αντιευαγγελικές διδασκαλίες και πρακτικές. Το επιχείρημα, αν και είναι κακόδοξο και βλάσφημο τόσο ως προς την σύλληψή του, όσο και ως προς το περιεχόμενό του είναι κοινό στις διάφορες αιρετικές κινήσεις και πολύ χρήσιμο για τους σκοπούς τους. Είναι ένα είδος ψευδεπίγραφου ανιστόρητου άλλοθι που εξυπηρετεί κάθε αιρετική κίνηση που το χρησιμοποιεί, να δικαιολογεί την ύπαρξή της ή τις διάφορες κακοδοξίες της. Αυτοδιαφημίζονται, ότι αποτελούν αυθεντικές εκφράσεις του αρχέγονου χριστιανισμού και ...
Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αρούσας και Κεντρικής Τανζανίας κ. Αγαθόνικος μιλάει για τα προσωπικά του πνευματικά βιώματα κοντά στους σύγχρονους αγίους Πορφύριο και Παΐσιο.
Η εκκλησιαστική εικονογραφική παράσταση με τον τίτλο: Το Άγιον Μανδήλιον, αναφέρεται στην αχειρότευκτη τύπωση της Μορφής του Προσώπου του Χριστού, την οποία πραγματοποίησε ο Ίδιος ο Κύριος θαυματουργικώς, επάνω σε ένα τετράδιπλο ράκος. Σταλμένο με τον ζωγράφο Ανανία, ως ευλογία προς τον βασιλιά της Εδέσσης Αύγαρο, ο οποίος για λόγους προσωπικής του υγείας και από θείο πόθο παρακινούμενος, επιθυμούσε να προσκαλέσει τον Ιησού Χριστό στην επαρχία του και να συναντηθεί μαζί Του, το Ιερό και Άγιο αυτό Μανδήλιο έχει τις θαυμαστές του ιστορικές περιπέτειες. Και η εκκλησιαστική μνήμη τιμά, στις 16 Αυγούστου, το γεγονός της «Εξ Εδέσσης ανακομιδής της αχειροποιήτου Εικόνος, ήτοι του Αγίου Μανδηλίου». Παρόλα αυτά, μέσα σε αυτήν την υπεροχική Αυτοεκτύπωση της Μορφής Του, ο Ενανθρωπήσας Λόγος του Πατρός ...
Δύναμις «Όσοι εις Χριστόν» σύνθεση Κωνσταντίνου Πρίγγου, αειμνήστου άρχοντος Πρωτοψάλτου της Μ.Χ.Ε. Ψάλλει αριστοτεχνικά, ο αμίμητος Θρασύβουλος Στανίτσας, άρχων Πρωτοψάλτης της Μ.Χ.Ε. Η επεξεργασία της εικόνας και του βίντεο έγινε από τον Λεωνίδα Τσούκαλα, Καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής Εκκλ. Ιδρύματος Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Για περισσότερα video στο YouTube πατήστε εδώ
Τυχεροί ή άτυχοι; Ιδού η απορία. Για κακό μας φύλαγε η μοίρα να ζήσουμε σε μια εποχή ανατροπών; Ή μήπως ευτυχήσαμε να ήμαστε παρόντες σε έναν κόσμο που ξεφορτώνεται πια κάθε αδύναμο και ημιθανές στοιχείο του και χαράζει νέες πορείες; Είμαστε προνομιούχοι ή αδικημένοι που η φετινή πρωτοχρονιά μοιάζει να μας φέρνει όσο ποτέ κοντύτερα σε μια πλήρη αλλαγή του παγκόσμιου σκηνικού; Θα μας μακαρίζουν οι επόμενοι ή μήπως δεν υπάρξουν επόμενοι, αφού δεν είναι και τόσο απίθανο να σκάσει στα χέρια μας η χειροβομβίδα, που γενεές επί γενεών συσσώρευαν λίγο λίγο τη γόμωσή της; Ό,τι και να συμβαίνει, είναι φανερό πως τα διαχρονικά και πανανθρώπινα ερωτήματα δεν βρίσκουν πια αναπαμό σε απαντήσεις που μοιάζαν ατράνταχτες επί αιώνες, τουλάχιστον στον Δυτικό κόσμο, ...
Μια φοιτήτρια μπαίνει μέσα σε τάξη Λυκείου για να κάνει το ωριαίο μάθημα της πρακτικής της άσκησης. Τα παιδιά δεν ξέρουν τι μάθημα θα τους κάνει. Τίποτε δεν προδίδει την ιδιότητά της. Αντί για άλλο καλωσόρισμα ξεκινά μια Ιδεοθύελλα. Δίνει στα παιδιά μια έννοια και τους ζητά να της «πετάνε» τις λέξεις και τις έννοιες που τους «έρχονται» συνειρμικά στο κεφάλι και έχουν σχέση με την αρχική λέξη που τους έδωσε. Η λέξη είναι: χρόνος. Αυτή καταγράφει στον πίνακα όλες τις λέξεις που ακούει ενώ παρακολουθεί τα παιδιά και ζητά τα ονόματά τους για να τα γνωρίζει σιγά σιγά. Αν είναι φυσικός σίγουρα την ενδιαφέρει η ταχύτητα, η αντίδραση, η καθυστέρηση και οι μονάδες μέτρησης του χρόνου, σκέφτονται τα παιδιά. ...
Εισήγηση του Γέροντα Εφραίμ, Καθηγουμένου της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου με θέμα:«Η ψαλτική τέχνη στη θεία Λατρεία – Συμβολή Ματθαίου Βατοπαιδινού» στην Μουσική Εσπερίδα και Εκδήλωση «Μοναχός Ματθαίος Βατοπαιδινός (1774 – 1849) 170 χρόνια από την κοίμηση του», η οποία πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2019 στην Αθήνα.
Του Φώτη Κόντογλου Στα θαλασσινά τα μέρη ρίχνουμε τον Σταυρό ύστερ’ από τη Λειτουργία των Θεοφανείων. Έτσι τον ρίχναν και στην πατρίδα μου κι ήταν ένα θέαμα έμορφο και παράξενο. Εκινούσε η συνοδεία από τη Μητρόπολη. Μπροστά πηγαίνανε τα ξαφτέρουγα και τα μπαϊράκια κι ύστερα πηγαίνανε οι παπάδες με τον Δεσπότη, ντυμένοι με τα χρυσά τα άμφια, παπάδες πολλοί κι αρχιμανδρίτες, γιατί η πολιτεία είχε δώδεκα εκκλησίες και κατά τις επίσημες μέρες στις μικρές ενορίες τελειώνανε γρήγορα τη λειτουργία και πηγαίνανε οι παπάδες στη Μητρόπολη για να γίνει η γιορτή πιο επίσημη. Οι ψαλτάδες ήτανε κι εκείνοι κάμποσοι κι οι πιο καλλίφωνοι, και ψέλνανε με μεγαλοπρέπεια βυζαντινά, δηλαδή ελληνικά. Από πίσω ακολουθούσε λαός πολύς. Σαν φτάνανε στ’ Αγγελή τον Γιαλό, όπως λέγανε κείνη ...
H Παναγιώτα Κατωπόδη, υπ. Δρ. Χριστιανικής Αρχαιολογίας και Τέχνης, Θεολόγος, Συντηρήτρια Έργων Τέχνης, Εικονογράφος στο πλαίσιο μαθημάτων στην Θεολογική Σχολή των Αθηνών για την ορθόδοξη εικονογραφία αναφέρεται στην εικονογράφηση της σκηνής της Βαπτίσεως του Χριστού.
Αγαπητοί πατέρες και αδελφοί, Βάσις και θεμέλιο της χριστιανικής πίστεώς μας είναι το δόγμα περί της Αγίας Τριάδος. Ο Θεός τον οποίον προσκυνούμε και λατρεύουμε είναι Θεός τρισυπόστατος. Είναι μονάς εν τριάδι και τριας εν μονάδι. Ο ένας, δηλαδή, κατά την ουσία και την ενέργεια Θεός έχει τρία πρόσωπα, τρεις υποστάσεις. Το πρόσωπο του Θεού Πατρός, το πρόσωπο του Θεού Υιού και το πρόσωπο του Θεού Αγίου Πνεύματος. Είναι και τα τρία πρόσωπα ομοούσια και αχώριστα. Για πρώτη φορά φανερώθηκε στους ανθρώπους το μέγα μυστήριο της Αγίας Τριάδος με καθαρότητα και σαφήνεια, όταν ο Κύριος Ιησούς Χριστός βαπτίστηκε στον Ιορδάνη ποταμό. Ο ενανθρωπήσας Υιός και Λόγος του Πατρός, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, βαπτίστηκε στον Ιορδάνη ποταμό. Ο Πατήρ, κατά την βάπτιση, ...
Τα Άγια Θεοφάνεια είναι μια από τις μεγαλύτερες εορτές της Χριστιανοσύνης. Κατ’ αυτήν εορτάζεται το μεγάλο γεγονός της Βαπτίσεως του Κυρίου στα ιορδάνεια νάματα και η θαυμαστή και σπάνια φανέρωση της Τριαδικής Θεότητος στον κόσμο. Η σπουδαιότητα της μεγάλης εορτής φαίνεται από το γεγονός ότι αυτή, μετά το Πάσχα, είναι η αρχαιότερη χριστιανική εορτή. Ιστορικές μαρτυρίες αναφέρουν ότι καθιερώθηκε νωρίτερα από το 140 μ. Χ. από την ομάδα του αιρετικού Γνωστικού Βασιλείδη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Οι Γνωστικοί εόρταζαν τη Βάπτιση του Χριστού και ταυτόχρονα την Γέννησή του στις 6 Ιανουαρίου, διότι πίστευαν πως κατά τη βάπτιση ενώθηκε ο «αιώνας» Χριστός με τον άνθρωπο Ιησού, κακοδοξία, την οποία υιοθέτησαν αργότερα και οι αιρετικοί Νεστοριανοί. Η καθιέρωσή της δεν είναι επίσης άμοιρη ...
Στο λιμανάκι του Χατζηπαναγιώτη, όπως λέγανε το μικρό πέτρινο μόλο στη πρωτεύουσα του νησιού, τα Πηγάδια, 6 Γενάρη του 1929, αγιάστηκαν τα νερά του νησιού και τα Άγια Θεοφάνια γιορτάστηκαν με μεγαλοπρέπεια. Η πρωτεύουσα της Καρπάθου, με τους μόλις 350 κατοίκους, φορούσε τα καλά της για την καθιερωμένη τελετή του αγιασμού των υδάτων. Στο ιστορικό ενσταντανέ διακρίνονται μόλις έξι βάρκες, στις τρεις ξεχωρίζει η ιταλική σημαία (με νόμο από το 1924), ενώ λίγα μέτρα παραπέρα ήταν φουνταρισμένα δυο μεγάλα καΐκια. Στη στεριά στέκουν περίπου 100 ενήλικες, οι περισσότεροι από αυτούς άντρες. Ξεχωρίζουμε μόνο 2-3 γυναίκες και καμιά 20αρια πιτσιρικάδες, μαζί τους κι ένας χαρωπός σκύλος, που τρύπωσε και εγκλωβίστηκε μέσα στη τελετή, όλοι μαζί ποζάρουν και φτιάχνουν ετούτη τη σπουδαία ανάμνηση. Η μέρα ήταν καλή, ...
Η μοναχές γυναίκες της Εκκλησίας μας αποτελούν αξιοθαύμαστα παραδείγματα ευσέβειας για τους πιστούς. Πρόκοψαν στην αρετή και στην αγιότητα, όπως και οι άνδρες μοναχοί. Ένα τέτοιο λαμπρό παράδειγμα αρετής και αγιότητας υπήρξε η αγία Συγκλητική. Γεννήθηκε περί το 270 στη Μακεδονία από γονείς πλουσίους και ευγενείς και ταυτόχρονα πιστούς Χριστιανούς. Επειδή στην πατρίδα τους η χριστιανική τους πίστη τους δημιουργούσε μεγάλα προβλήματα εξαιτίας των διωγμών και των αφόρητων πιέσεων από τα ειδωλολατρικά ιερατεία, αποφάσισαν να μεταναστεύσουν στην Αλεξάνδρεια, όπου τα πράματα ήταν ελαφρώς καλλίτερα. Επί πλέον είχαν μάθει ότι στην δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ρωμαϊκού Κράτους οι Χριστιανοί ήταν πολυπληθείς και αποζητούσαν να ενωθούν μαζί τους. Μετά την εγκατάστασή τους στην Αλεξάνδρεια, φρόντισαν να γνωριστούν με τους εξέχοντες Χριστιανούς της πόλεως, ...
Παρακολουθήστε το Β’ μέρος από τη Συνάντηση Βυζαντινών Χορωδιών Θεσσαλονίκης η οποία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ. Την Εκδήλωση διοργάνωσε το «Εργαστήριο Χριστιανικής Λατρείας και Πολιτισμού», του Τομέα Λατρείας, Χριστιανικής Αγωγής και Εκκλησιαστικής Διοίκησης, υπό την αιγίδα του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ και του Προέδρου Παναγιώτη Σκαλτσή.
