«Τρισάγιο και Δύναμις» Ιερομονάχου Παντελεήμονα Κάρτσωνα σε ήχ. β΄. Your browser does not support the audio element.
Εισήγηση του Χρίστου Νικολάου, στο 2ο Διεθνές Συνέδριο Ψηφιακών Μέσων και Ορθόδοξης Ποιμαντικής, που πραγματοποιήθηκε από τις 18 εως τις 21 Ιουνίου 2018 στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης υπό την αιγίδα του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.
Για τους μεγαλύτερους φίλους μας και μαθητές της Στ΄ τάξης Συνεχίζοντας την περιήγησή μας στον πλανήτη μας, θα μάθουμε για τους ψηλότερους ορεινούς όγκους και τις πεδινές εκτάσεις που την καλύπτουν. Ο μεγαλύτερος ορεινός όγκος της Γης βρίσκεται στην κεντρική Ασία. Είναι η οροσειρά ΙΜΑΛΑΪΑ με ψηλότερη κορυφή το Έβερεστ ( 8.848 μ.). Μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, υψώνεται ο ΚΑΥΚΑΣΟΣ, με κορυφή το Ελμπρούζ. Στην Ευρώπη η ψηλότερη κορυφή είναι το Λευκό Όρος, που ανήκει στις ΑΛΠΕΙΣ. Στη Βόρεια Αφρική υψώνεται ο ΑΤΛΑΣ, με κορυφή το Τουμπκάλ, ενώ ψηλότερο βουνό είναι το ΚΙΛΙΜΑΝΤΖΑΡΟ. Στη Βόρεια Αμερική εκτείνονται τα ΒΡΑΧΩΔΗ ΟΡΗ, με κορυφή το Μακ Κίνλεϊ, ενώ στη Νότια Αμερική οι ΑΝΔΕΙΣ με την κορυφή Ακονκάγκουα. Το ψηλότερο βουνό της Ωκεανίας βρίσκεται στην ...
Επειδή, αγαπητοί μου, τα προηγούμενα κηρύγματα, με την δογματική τους διδασκαλία, θεωρήθηκαν ως ακατάληπτα για τον λαό, αρχίζουμε νέα σειρά κηρυγμάτων με τον βίο και την διδασκαλία των αγίων μας. Αρχίζουμε με τον άγιο Σιλουανό, ένα εκ των τελευταίων αγίων της Εκκλησίας μας. Ο άγιος Σιλουανός, που το κοσμικό του όνομα ήταν Συμεών Ιβάνοβιτς, καταγόταν από μία πτωχή ρωσική οικογένεια, από το χωριό Σόβσκ της επαρχίας Λαμπεντάσκ. Γεννήθηκε το 1866 και έγινε μοναχός στον Άθωνα, στο Άγιο Όρος. Πέθανε την 24 Σεπτεμβρίου 1938. Λίγα γνωρίζουμε από την παιδική του και νεανική του ηλικία. Όταν ήταν μικρός, 4 ετών περίπου, ο πατέρας του μια παγερή νύκτα φιλοξένησε σπίτι του ένα πλανώδιο βιβλιοπώλη. Ο πατέρας είπε στην κουβέντα με τον ξένο κάτι για τον ...
Το ποίημα «Άξιον εστί» αποτελεί για την Ελληνική ποίηση ό,τι η εικόνα «Άξιον εστί» για την Ορθόδοξη πνευματικότητα. Και τα δύο συμπυκνώνουν, το καθένα στον τομέα του, θεμελιώδη ζητήματα, προσφέροντας στον Ελληνικό λαό πνευματικό και αισθητικό πλούτο, καθώς και μηνύματα ελπίδας και εθνικής περηφάνιας. Και τα δυό, σε καιρούς εθνικής και προσωπικής ταλαιπωρίας, έρχονται να θυμίσουν πως ο μικρός αυτός λαός έδωσε στην ανθρωπότητα ομορφιά και Χάρη, που παραμένουν σημείο αναφοράς για τον ανθρώπινο πολιτισμό και επιβεβαιώνουν τις αστείρευτες δυνάμεις του. Η εικόνα «Άξιον εστί» αποτελεί τον πνευματικό ομφαλό του Αγίου Όρους, όπως και το Άγιον Όρος αποτελεί τον ομφαλό της Ορθοδοξίας. Μια εικόνα τοποθετημένη στο ιερό του Πρωτάτου, περιτριγυρισμένη από τις ασύλληπτης ομορφιάς τοιχογραφίες του Πανσέληνου, περιμένει ταπεινή, σχεδόν κρυμμένη ...
Ένα οδοιπορικό εικόνας και ήχου στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Καΐρου μέσα από την εικόνα του Μανώλη Δημελλά. Στην απέραντη πόλη του Καΐρου, με πληθυσμό περίπου όσο ολόκληρη η χώρα μας και στην παλιά γειτονιά του, ευρίσκεται ο μεγαλοπρεπής ναός του Αγίου Γεωργίου. Η μοναδική Ροτόντα που διασώζεται στην Ανατολή. Βρίσκεται δίπλα στο φρούριο της Αιγυπτιακής Βαβυλώνος και στο Κοπτικό Μουσείο και θεωρείται Μοναστήρι. Τα ίχνη του ναού χάνονται στις πρώτες εκατονταετίες του Χριστιανισμού, ενώ ο σημερινός ναός ανεγέρθη το 1909.
Ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου στο Συνοδικό της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου κατά τη Σύναξη της Αδερφότητας κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του Οικουμενικού Πατριάρχου στο Άγιον Όρος και ιδιαίτερα κατά την επίσκεψη του στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου.
Την 28 Οκτωβρίου 1940 το εκκρεμές της ιστορίας καλούσε και πάλι τον μαρτυρικό λαό των Ελλήνων, στο γνώριμο ραντεβού για τον υπερπάντων αγώνα. Η Ελλάς εδέχετο την ιταμή αξίωση του Ιταλών φασιστών για την παράδοση του εθνικού εδάφους. Και η απάντηση όμως γνωστή στη συνείδηση κάθε γνήσιας ελληνικής ψυχής. Γονιμοποιημένη από το διαχρονικό όραμα της ελευθερίας και της προάσπισης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της δημοκρατίας, που μετέδωσαν οι Έλληνες στην οικουμένη, με τους ένδοξους και λαμπρηφόρους αγώνες τους. Αυτήν την απάντηση σάρκωσε με το ΟΧΙ του ο «απόγονος μαρτύρων» κατά τον ποιητή, Ιωάννης Μεταξάς. Την αποφράδα νύχτα της 28-ης Οκτώβρη, ο λαός της Αθήνας ξυπνούσε από το βόμβο των σειρήνων, μέσα στο ζόφο του κηρυχθέντος πολέμου. Το ραδιόφωνο καλούσε σε ...
Μέσα από καταγραφές του Μητροπολίτη Παντελεήμονος Φωστίνη Τα καλύτερα συναξάρια αγίων τα γράφουν τόσο οι ομόψυχοι τους άγιοι, όσο και αυτοί που τους έζησαν από κοντά και κατάφεραν να δουν, έστω για λίγο, μέσα από τα μάτια και την ψυχή των αγίων αυτών. Έτσι και τα καλύτερα στοιχεία για ένα αντίστοιχο πολεμικό ή καλύτερα ηρωικό συναξάρι για τον ελληνισμό της εποποιίας του αγώνα του ’40, μόνον κάποιος που το έζησε εξ επαφής και επί τόπου, θα μπορούσε να τα καταγράψει, αλλά και να τα αναπαραστήσει και να τα ζωντανέψει. Για τον λόγο αυτό, και εμείς σήμερα, θα παρουσιάσουμε μερικές μοναδικές εμπειρίες, όπως τις κατέγραψε η πέννα του Μητροπολίτη Παντελεήμονος Φωστίνη, ο οποίος τις έζησε στο φλεγόμενο μέτωπο του ελληνοϊταλικού πολέμου. Εκεί όπου το ...
Ήταν Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940, όταν η Ελλάδα άκουσε αυτό που περίμενε από καιρό. Τα ιταλικά στρατεύματα ζητούσαν να περάσουν από τα εδάφη της. Αυτό ισοδυναμούσε με κήρυξη πολέμου και οι Έλληνες έδωσαν αρνητική απάντηση: ΟΧΙ. Ο πόλεμος βέβαια ήταν αναμενόμενος. Είχε περάσει ήδη περισσότερος από ένας χρόνος από τη στιγμή που οι δυνάμεις του Άξονα είχαν εισβάλει στην Πολωνία. Κι είχαν περάσει περισσότεροι από δύο μήνες από τον τορπιλισμό της «Έλλης», τον Δεκαπενταύγουστο, στο λιμάνι της Τήνου. Έτσι ο ελληνικός στρατός ήταν προετοιμασμένος. Ξεκίνησε επιθέσεις στα βουνά της βόρειας Πίνδου κι αντί οι Ιταλοί να μπουν στην Ελλάδα, άρχισαν να οπισθοχωρούν ηττημένοι μέσα στο αλβανικό έδαφος. Οι ελληνικές πόλεις της Αλβανίας έπεφταν η μια μετά την άλλη στα χέρια του ...
Το πρώτο τρίωρο Στις 3.55 το πρωί (ήταν πια 28 Οκτωβρίου) στο σπίτι του φαντάρου κτύπησε το τηλέφωνο. Από ημέρες τώρα – κατόπιν διαταγής – είχε το τηλέφωνο πλάι στο κρεβάτι του. Τα άρπαξε πριν ξυπνήσουν οι δικοί του, είπε το όνομά του, και άκουσε τρεις μόνο λέξεις, μια καμπάνα που ηχοβόλισε δαρμένη από τον άνεμο – … «σχέδιον Α΄ επείγον». Τίποτε άλλο. Μόνο που η φράση «σχέδιον Α΄ επείγον» επαναλήφθηκε δυο φορές. Ένα «κλικ». Σιωπή τώρα εις το τηλέφωνο – μία αιωνιότης άρχιζε. Ο φαντάρος μας, (το θυμάται ακόμα πεντακάθαρα και ας πέρασαν τόσα χρόνια) σηκώθηκε βιαστικός, και βιαστικά ήπιε ένα ποτήρι νερό. Τόσο βιαστικά που κόντεψε να πνιγεί. Ντύθηκε βιαστικά, φόρεσε το περιβραχιόνιο που του είχαν δώσει να βάλει μόλις ...
Η Δρ. Πηνελόπη Μωραΐτου, Εκπαιδευτικός, Συγγραφέας μιλάει για το έπος του 1940 και το εθνικό μας σύμβολο με αφορμή το βιβλίο «Η ελευθερία και το ταξίδι της Ελληνικής σημαίας».
Ομιλία του Γέροντα Ακακίου Καυσοκαλυβίτη με θέμα «Εμείς και οι νέοι μας σύμφωνα με την διδασκαλία του Αγίου Πορφυρίου, όπως την βιώσαμε από κοντά» στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων «Δημήτρια 2019», στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου ομωνύμου Δήμου, η οποία πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2019.
Άνοιξη, με το χιόνι σπασμένο τα ποτάμια κατέβαζαν με ορμή ολοκάθαρο παγωμένο νερό. Ένα τσούρμο ταλαιπωρημένοι στρατιώτες έψαχναν δεξιά και αριστερά, σκάλιζαν για μια στάλα ζωής, κάπου μέσα στο πουθενά ξέθαψαν ένα τσακισμένο ντενεκέ που έχασκε από παντού σα να πέρασε από πάνω του ένα τραίνο! Μα δεν τους πολύ-πείραζε, τον ήθελαν για να βράζουν τις ψείρες, αυτές που είχαν σκαρώσει αποικίες πάνω στα ρούχα και τα κορμιά τους. Τα μεσημέρια ο ήλιος έκανε πως ζέσταινε, τότε πέταγαν επενδύτες, μισομάλλινα και χακί πανταλόνια, φορούσαν μονάχα μια σκελέα κι έβραζαν τα υπόλοιπα, μπας και πνιγεί καμιά από δάφτες τις ψείρες, μαζί και αυγουλάκια τους. Εκείνες οι παμπόνηρες, μαθημένες από πολέμους, κόβαν δρόμο κατά το βουνό, έπειτα γυρνούσαν πίσω τρεχάτες, τους παίρναν στο ...
Ο πρωτοπρεσβύτερος ταξίαρχος Νικόλαος Π. Γουρδούπης, Διευθυντής ΔΣΙ/ΓΕΕΘΑ μιλάει στην Πεμπτουσία για την προσφορά του Κλήρου στους αγώνες του Γένους αναφερόμενος στους Μητροπολίτες Παντελεήμονα Φωστίνη και Διονύσιο Παπανικολόπουλο στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940.
Μια γνωριμία με την ιστορία της τοπικής Εκκλησίας της Λεμεσού, παλαιότερης και σύγχρονης, μέσα από το βιβλίο του Ιερομονάχου Σωφρονίου Μιχαηλίδη. Η ηχογράφηση έγινε στον Ρ/Σ της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού. Διαβάζει ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος. Your browser does not support the audio element.
Πατρίδα μας είναι πρωταρχικώς και κυρίως η γη μας. Είναι το «εδώ» και το «τώρα» της ύπαρξής μας. Πάντα αυτή έδινε τα συστατικά του πρώτου βυζάγματος, πάντα αυτή ένιωθε τα τρεκλίσματα των πρώτων βήημάτων, πάντα αυτή ένιωθε τη δόνηση του εφηβικού βηματισμού. Αυτή έδινε τα υλικά του σπιτιού, αυτή άνοιγε ανάμεσα στις πέτρες το λίγο χώμα για σπορά, αυτή έδινε τα όρια για το μέχρι πού θα φτάσεις πριν αρχίσει η θάλασσα ή η χαράδρα. Αυτή δίδασκε τι μπορεί να καρπίσει και τι όχι, τι μπορούν να φάνε τα ζώα, τι μπορεί να μαγειρέψει ο άνθρωπος. Πάνω της μάθαινε πάντα ο άνθρωπος τους φυσικούς νόμους, τους δικούς του νόμους: Τον νόμο της υπομονής, της προσοχής, του σεβασμού κάθε μορφής ζωής, το πλάσιμο των ...
Ο Κωνσταντίνος ήταν το δεύτερο παιδί του Μιχάλη Κυζούλη και της Αθηνάς Μαρτή. Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1908 στη Βωλάδα της Καρπάθου. Αν και το επίθετο της οικογένειας ήταν τότε Διακογεωργίου (;), ο προπάππους του κάπως ξέφυγε από αυτό και έμεινε με το όνομα της μητέρας του. «Της Κυζούλας ο γιός», και έτσι έμεινε ο Κυζούλης, μια ιστορία μάλλον συνηθισμένη για τη Κάρπαθο. Η πατρική καταγωγή του ήταν από το Μεσοχώρι, όπου και προέρχεται το ιδιαίτερο επίθετο. Πρωτοκόρη ήταν η Αννίκα, που γεννήθηκε το 1906, έπειτα ακολούθησε ο Κωνσταντίνος και τελευταίο παιδί ήταν ο Μηνάς (1910). Το μυστήριο με το επίθετο λύνεται από την πρό-γιαγιά του γιατρού, που είχε και το όνομα Κυζούλα, (η λέξη προέρχεται από την τουρκική λέξη giouzel και σημαίνει η ...
Οι Μάρτυρες κατέχουν την πρωτοπορία στη χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας, διότι έδωσαν τη μαρτυρία τους για το Χριστό και την επισφράγισαν με το μαρτύριό τους. Αντάλλαξαν τη ζωή τους με την πίστη στον αληθινό Θεό, δίνοντας έμπρακτα το παράδειγμα του πιο μεγάλου ηρωισμού στην ιστορία του κόσμου, αψηφώντας τους φρικτούς διωγμούς των ειδωλολατρών. Ένας από αυτούς είναι και ο Μεγαλομάρτυς άγιος Δημήτριος. Γεννήθηκε και έζησε στη Θεσσαλονίκη στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284-304) και Μαξιμιανού (286-305), σε μια εποχή εξαιρετικά δύσκολη για την Εκκλησία, διότι στα χρόνια αυτά είχαν ξεσπάσει οι φοβερότεροι διωγμοί κατά των Χριστιανών, όπου ολόκληρα νέφη μαρτύρων έχυσαν το αίμα τους για την πίστη τους στο Χριστό. Από τους πιστούς γονείς του κληρονόμησε βαθιά ευσέβεια. Αυτό ...
