Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βερατίου, Αυλώνος και Κανίνης κ. Ιγνατίου, με θέμα: «Η αγιασμένη προσωπικότητα του πατρός Σίμωνος Αρβανίτη», η οποία πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2019 και ώρα 6 μ.μ. στο Συνεδριακό Κέντρο «ΔΙΑΚΟΝΙΑ» στην Πυλαία Θεσσαλονίκης στα πλαίσια της Ημερίδας «O Όσιος Γέροντας Σίμωνας Αρβανίτης». Η εκδήλωση διοργανώθηκε από τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Πανοράματος Θεσσαλονίκης από κοινού με πτυχιούχους και φοιτητές, διαφόρων σχολών της Αγιοτόκου Θεσσαλονίκης.

Εισήγηση της Άννας Κόλτσιου-Νικήτα, στο 2ο Διεθνές Συνέδριο Ψηφιακών Μέσων και Ορθόδοξης Ποιμαντικής, που πραγματοποιήθηκε από τις 18 εως τις 21 Ιουνίου 2018 στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης υπό την αιγίδα του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου.

Μουσικές Βυζαντινές Διαδρομές με τον Άκη Ν. Λιλιόπουλο, Πρωτοψάλτη-Καθηγητή Γεν. Γραμματέα ΟΜΣΙΕ. Καλεσμένος ο Σωτήριος Κ. Δεσπότης, Δρ. Μουσικολογίας, συνθέτης.

Ο κατακερματισμός του αιρετικού Προτεσταντισμού προχωράει ακάθεκτος, δημιουργώντας διαρκώς νέες αιρετικές και κακόδοξες «ομολογίες», οι οποίες απομακρύνονται όλο και περισσότερο από την μοναδική και σώζουσα αλήθεια της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Ιδιαίτερα στους ταραγμένους καιρούς των εσχάτων χρόνων που ζούμε, στην εποχή της γενικής αποστασίας και της απόλυτης πνευματικής συγχύσεως, εμφανίζονται διαρκώς νέα θρησκευτικά μορφώματα με όλο και πιο κακόδοξο και βλάσφημο χαρακτήρα, με στόχο να παραπλανήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο, «ει δυνατόν και τους εκλεκτούς», (Ματθ.24,24), να τους απομακρύνουν από τη σωστική αγκαλιά της Εκκλησίας μας και να τους οδηγήσουν στην απώλεια. Η καλπάζουσα αύξηση της ποικίλης πλάνης και αποστασίας μας θυμίζει τους προφητικούς λόγους του Κυρίου μας ολίγον προ του πάθους του, που αναφέρονται στους εσχάτους χρόνους, που ...

Σεβασμός στην Πολιτισμική Διαφορετικότητα είναι το θέμα και ο τίτλος του φετινού εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Βιοηθικής, στις 19 Οκτωβρίου, που θεσπίσθηκε το 2015, κατόπιν πρότασης της Έδρας Βιοηθικής της UNESCO προς τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Η Βιοηθική είναι κλάδος της Ηθικής, ο οποίος ασχολείται με τα ηθικά διλήμματα που δημιουργούνται από την αλματώδη εξέλιξη της επιστήμης, ιδίως της βιοϊατρικής, της βιοτεχνολογίας και της γενετικής. Το Ελληνικό Κλιμάκιο, το οποίο εκπροσωπεί τη χώρα μας στην Έδρα Βιοηθικής της UNESCO, ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2015, στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, και στόχος του είναι η προαγωγή του διαλόγου γύρω από τη Βιοηθική στη χώρα μας και η πλαισίωση επιστημονικών, αλλά και κοινωνικών δράσεων που αφορούν στα ζητήματα Βιοηθικής, σε στενή συνεργασία ...

Για την Αγία Τριάδα (α) Στα προηγούμενα μαθήματά μας ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός μας είπε ότι υπάρχει Θεός, ένας και τέλειος, που όμως δεν μπορεί να κατανοηθεί από εμάς τους ανθρώπους. Αυτός ο ένας και μόνος Θεός, μας είπε στην συνέχεια ο άγιος, έχει Λόγο, γιατί δεν μπορούμε να νοήσουμε α-λογο Θεό. Και μας απέδειξε ότι ο Λόγος του Θεού δεν είναι αφηρημένος λόγος, σαν τον δικό μας τον ανθρώπινο λόγο, αλλά είναι λόγος με υπόσταση και είναι άναρχος και ατελεύτητος, σαν τον Θεό. Και στο προηγούμενο μάθημά μας ο άγιος διδάσκαλός μας μας είπε ότι ο Λόγος του Θεού έχει Πνεύμα, όπως άλλωστε και ο δικός μας λόγος έχει πνεύμα. Το Πνεύμα όμως του Θεού, που συνοδεύει τον Λόγο ...

Είναι μόνιμο το φαινόμενο και το συναντάμε σε όλες τις αιρετικές κινήσεις. Κάποιοι άνθρωποι «σώθηκαν», γιατί παρασυρόμενοι, προφανώς από άγνοια σε κάποια αιρετική οργάνωση, αφού έκαναν προσευχή μετανοίας, άνοιξαν την καρδιά τους, αποδέχθηκαν σε κλίμα συγκινησιακής φόρτισης τον Χριστό ως προσωπικό τους σωτήρα, ξαφνικά σώθηκαν. Λυτρώθηκαν. Έχουν την αίσθηση, ότι ανήκουν στους εκλεκτούς σεσωσμένους. Ύστερα από αυτό, θέλουν να σώσουν κι άλλους. Αναλαμβάνουν κάθε είδους πρωτοβουλία, για να μεταφέρουν αυτή την εμπειρία τους και σε άλλους ανθρώπους. Να ζήσουν και οι άλλοι την ίδια αυτή στιγμιαία ξαφνική σωτηρία,εκτός του Σώματος του Χριστού, αλλά πάντα στο όνομα του Χριστού. Το κίνητρο γίνεται πιο ισχυρό και εκφράζεται ως ιεραποστολικός ακτιβισμός. Εργάζονται συστηματικά, για να διαδώσουν την αιρετική μεθοδολογία σωτηρίας, που οι ίδιοι, παρασυρόμενοι, υιοθέτησαν ...

«…Πλατιά του ονείρου μας η γη και απόμακρη. Και γέρνεις εκεί και σβεις γοργά. Ιερή στιγμή. Σαν πιο πλατιά τη δείχνεις, και τη φέρνειςσαν πιο κοντά!» Κι εκεί, επάνω στην πλατιά τη γη της Μακεδονίας, γέρνεις γεμάτος θεία αγαλλίαση και ανδρεία, ωΤραντέλληνα, ω γόνε των Μελάδων, ψυχή της Μακεδονίας! …Θα ‘θελα να προσέγγιζα λιγάκι τη σκέψη του Κωστή Παλαμά, σαν έγραφε τους παραπάνω στίχους για τη μέρα της θυσίας του Παύλου Μελά, ωστόσο αυτό μου είναι ακατόρθωτο… Απ’ την άλλη ένας τόσο ηρωικός αγώνας με κεφαλή το Μελά, σίγουρο ήταν πως θα «επλάτυνε» το μέγεθος της πατρίδας μας, παρέχοντας έτσι μια υπερφυσική έκταση, ακαταμέτρητη απ’ τα τεχνητά μέσα του κόσμου. Ο Παύλος Μελάς, το βαρύ ετούτο όνομα, που είναι ικανό σε κάθε νοήμων ...

Η κραυγή αγωνίας ενός νέου ανθρώπου, ενός παλιού μαθητή μου, ήταν σαν μπουνιά στο στομάχι μου. Μου εξέθετε με ενάργεια το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλά νέα ζευγάρια που δεν μπορούν να αποκτήσουν στέγη. Το παιδί είναι πρόσφυγας από Μητρογονία, που μόλις τα τελευταία χρόνια αναγνωρίστηκαν, αφού άνδρες ήταν οι νομοθετούντες και θεωρούσαν πρόσφυγες μόνο τα παιδιά των ανδρών, άσχετα αν στην Κύπρο παραδοσιακά την προίκα την έδινε η γυναίκα. Δόξα τω Θεώ, με πολύχρονους αγώνες και πολλές πιέσεις, έγινε κατορθωτό να θεωρούνται πρόσφυγες και τα παιδιά από Μητρογονία, ασχέτως αν δεν έχουν το δικαίωμα της ψήφου. Έχουμε πολύ δρόμο ακόμη να διανύσουμε, μέχρι να μπορεί κι εμένα να με ψηφίζει ο γιος μου. Μου διεκτραγωδούσε, λοιπόν, το παιδί αυτό τη δεινή θέση ...

Ο Εμμανουήλ Γιαννόπουλος μιλάει για το έργο και τη προσφορά του Πέτρου Μανουήλ Εφέσιου στη Ψαλτική Τέχνη με αφορμή της Μουσικολογική Σπουδή με θέμα: Πέτρος Μανουήλ Εφέσιος, ο Πρωτοψάλτης, διδάσκαλος της Ψαλτικής, μελοποιός, πρωτοπόρος της ψαλτικής τυπογραφίας (†1840) η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 2019 και ώρα 19.30 στον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας Θεσσαλονίκης.

Το Τραγούδι του Παύλου Μελά με το οποίο η λαϊκή μούσα της εποχής θρήνησε το πιο προβεβλημένο μέλος της Ελληνικής κοινωνίας που πρόσφερε τη ζωή του ολοκαύτωμα για την απελευθέρωση της Μακεδονίας.  

Χαιρετισμοί 3ου Πανελλήνιου Επιστημονικού Συνεδρίου Θεολόγων Εκπαιδευτικών με θέμα: «Θρησκευτική Εκπαίδευση – Εκπαίδευση για το μέλλον», που πραγματοποιήθηκε στις 27, 28 και 29 Σεπτεμβρίου 2019, στη Θεσσαλονίκη, στους χώρους της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Το Συνέδριο συνδιοργάνωσαν το Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ., το Εργαστήριο Παιδαγωγικής του Τμήματος Θεολογίας του Α.Π.Θ. και η Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας συνδιοργανώνουν το

Ο Μανολάκης ακούμπησε το κεφάλι του στα γόνατα της γιαγιάς. – Γιαγιά πονάν τα πόδια σου; Θα σε βοηθήσω να μαζέψουμε το τραπέζι. Η γιαγιά ήταν φοβερή μαγείρισσα! Όλοι απολάμβαναν τα φαγητά της και την επαινούσαν. Ο Μανολάκης πάντα, όταν ήταν σπίτι της, πρόσεχε το κέφι και το μεράκι της. Όμως η γιαγιά δοκίμαζε πολύ από τα φαγητά της, ειδικά τα γλυκά. Γι’ αυτό ο παππούς τη μάλωνε πότε-πότε… Όχι από θυμό αλλά από αγάπη κι ας παρεξηγιόταν εκείνη. Φοβόταν για τα πόδια της που της πονούσαν τελευταία πολύ. Μη φανταστείτε πως η γιαγιά ήταν πολύ μεγάλη γιαγιά. Ήταν νέα ακόμα και δραστήρια κι αγαπούσε πολύ τη δουλειά της. Ήταν γελαστή, φεγγαροπρόσωπη και στρουμπουλή κι ο παππούς τη φώναζε αγαπημένα «πατατούλα», όταν ήθελε ...

Ερώτηση: Στη φράση «αυτός ευλόγησον την πρόθεσιν ταύτην» της ευχής της Προσκομιδής «ο Θεός, ο Θεός ημών, ο τον ουράνιον άρτον» προβλέπεται ευλογία από τον ιερέα; Και δεύτερον ποιο είναι το νόημα της θυμίασης μετά την απόλυση της Ακολουθίας της Προσκομιδής; Απάντηση: Σχετικά με την ύπαρξη ευλογίας ή όχι στη φράση της ευχής, η σημερινή πράξη δεν προβλέπει κάτι τέτοιο. Από παλαιότερες πηγές φαίνεται ότι υπήρχε διπλή συνήθεια, άλλοι δηλαδή ιερείς να ευλογούν διά της χειρός και άλλοι όχι. Σε σχετικό π.χ. ερώτημα ο Ιωάσαφ Εφέσου († 1437) «ει χρη ευλογείν τον ιερέα την πρόθεσιν λέγοντα την ευχήν, το «ο Θεός, ο Θεός ημών, ο τον ουράνιον άρτον»» απαντά «και τούτο ο μεν Κίτρους απαγορεύει , η δε μεγάλη (του Χριστού) ...

Μια γνωριμία με την ιστορία της τοπικής Εκκλησίας της Λεμεσού, παλαιότερης και σύγχρονης, μέσα από το βιβλίο του Ιερομονάχου Σωφρονίου Μιχαηλίδη. Η ηχογράφηση έγινε στον Ρ/Σ της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού. Διαβάζει ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος. Your browser does not support the audio element.

Η προβολή του ερωτήματος της ταφής ή της καύσης των νεκρών, από ορισμένους κύκλους, τις τελευταίες δεκαετίες, επανέφερε στο προσκήνιο της επικαιρότητας ένα θέμα, με το οποίο επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά η απόκλιση, η οποία υφίσταται μεταξύ των διαφόρων ιδεολογιών, θρησκευτικών αντιλήψεων και φιλοσοφικών δοξασιών για την γενικότερη στάση τους έναντι του ανθρώπου, της φύσης, του σώματος και του πολιτισμού. Η προβολή του θέματος, μέσα από το ερώτημα «ταφή ή καύση των νεκρών» είναι παλαιά. Ήδη στην Παλαιά Διαθήκη ή καύση των νεκρών θεωρείτο ειδωλολατρικό έθιμο και χρησιμοποιείτο από την Ιουδαϊκή παράδοση ως τιμωρία και επίταση της θανατικής ποινής (Λευϊτ. 20, 14-21). Η τιμωριτική αυτή θεώρηση της καύσης των νεκρών, από την ιουδαϊκή παράδοση, δεν είχε θέση σέ κάποιες άλλες ...

Η ιστορία που γράφει ένας διαφορετικός «πολεμιστής», ένας Έλληνας από εκείνους που δεν κουρνιάζουν στο απέραντο γαλάζιο της πατρίδας, αλλά επιλέγουν να ζήσουν σε τόπους μακρινούς και ζόρικους για να μοιράσουν, πολλές φορές ακόμη και να σπάσουν, το χρόνο της ζωής τους συνήθως δεν γίνεται εύκολα είδηση. Έτσι και με τον ανήσυχο παπα-Γιάννη, έναν ιερωμένο μακριά από στεγνά και καθιερωμένα στερεότυπα, ειδικά όταν το γενικό πρόσταγμα ολόκληρων γενιών έδειχνε για λύση το «βόλεμα», εκείνος αφιερωνόταν στο Θεό μέσα από μια σταθερή προσήλωση για προσφορά στο συνάνθρωπο και το σπουδαιότερο μακριά από κάθε είδους ανταλλάγματα. Πρόκειται για τον κ. Ιωάννη (Τσαφταρίδης) που γεννήθηκε στον Άγ. Κήρυκο (Αγκερυκό) Ζακύνθου το 1969 και κατάγεται από την Σεβάστεια της Μικράς Ασίας. Από το 1993 που χειροτονήθηκε ...

Ο Δημήτριος Μιχαηλίδης, Ιατρός – Πνευμονολόγος, μιλάει στην Πεμπτουσία για τον ψυχικό παράγοντα ως τον ακρογωνιαίο λίθο της υγείας.

Ο ομότιμος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός, μιλώντας για την παραβολή του σπορέως, παρουσιάζει την άποψη της Εκκλησίας για το οικολογικό πρόβλημα και στη συνέχεια αναφέρεται στη σημασία των αποφάσεων της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου.   Your browser does not support the audio element.