Είναι ένα από τα μοναστήρια που ξεχωρίζουν. Το τοπίο, η αρχιτεκτονική του, η ιστορία του καθιστούν την Ιερά Μονή της Παναγίας Πελεκητής προσκυνηματικό κέντρο. Βρίσκεται κτισμένη πάνω από την τεχνητή λίμνη Πλαστήρα στην Καρδίτσα και υπάγεται διοικητικά στη Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων. Πηγή: www.orthodoxianewsagency.gr
Ομιλία του καθηγητή Ανέστη Κεσελόπουλου, στο συνέδριο «Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής. Άγιον Όρος. Φιλοκαλική Εμπειρία», που πραγματοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα 22-24 Οκτωβρίου 2004 στην Αθήνα. Your browser does not support the audio element.
Ένας τόπος ζει πάντοτε το παρόν, προσδοκώντας το μέλλον, έχοντας όμως ως θεμέλιο και αφετηρία του το παρελθόν, την ιστορία...
21-11-2014, Παραβόλα Αγρινίου Άγιε καθηγούμενε π. Εφραίμ «Είμαι ο π. Χ. Γ. και είμαι εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Στις 4-10-14 επισκέφτηκα την Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου. Στην Θεία Λειτουργία στις 5-10-14 στην οποία με προσκαλέσατε να πάρω μέρος μου συνέβησαν θαυμαστά που θα ήθελα να σας αναφέρω Στο τέλος της Λειτουργίας μου ζητήσατε να περιμένω και με διαβάσατε με την Αγία Ζώνη. Σεβαστέ γέροντα, είχα οκτώ μήνες που ταλαιπωρούμουν από την μέση μου. Οι δύο μαγνητικές που έκανα έδειξαν πρόβλημα στην ρίζα της σπονδυλικής στήλης από κύστες, κάτι που οι γιατροί μου είπαν πως δεν γιατρεύε-ται. Εγώ την ώρα που με διαβάσατε με την Αγία Ζώνη ένιωσα ένα ασήκωτο βάρος στην πλάτη μου και το κορμί μου ...
Μπορεί να μάθαμε τον Λεωνίδα Μπαλάφα το ’06 από το τηλεοπτικό talent show «Fame Story» στο οποίο μάλιστα είχε αναδειχθεί νικητής αλλά η συνέχεια και η διάρκεια της διαδρομής του ήταν πολύ διαφορετικές από όσων πέρασαν ή και διακρίθηκαν σε ανάλογες «reality» εκπομπές. Έχοντας ήδη δείξει ότι ήταν εξαίρετος ερμηνευτής ακολούθησε έναν άκρως προσωπικό δρόμο που έγινε ακόμα πιο ιδιοσυγκρασιακός όταν πολύ σύντομα άρχισε να γράφει ο ίδιος τα τραγούδια του. Μέχρι τώρα έχει κυκλοφορήσει επτά προσωπικούς δίσκους (με πιο πρόσφατο το περυσινό «Άνθρωπος Μονάχος») σε ένα μουσικό ύφος που κατά κύριο λόγο εντοπίζεται στην περιοχή ανάμεσα στο rock και την παραδοσιακή μουσική μας. Πιστεύοντας αληθινά στον Θεό, κάτι που όχι μόνο δεν κρύβει αλλά αντίθετα αναδεικνύει τακτικότατα στους στίχους ...
Ο Μιχαήλ Πατσέας, Μαέστρος, Μουσικοπαιδαγωγός, Διευθυντής του Ωδείου KODALY και τ. Πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας KODALY, μιλάει στην Πεμπτουσία για τη Χορωδία ως παιδαγωγικό και καλλιτεχνικό εργαλείο.
Ως εισαγωγή: Το μέλλον της πνευματικής ενασχόλησης Μαζί με τις ραγδαίες εξελίξεις των καιρών μας σε όλα τα επίπεδα, προκύπτουν και αγωνιώδη ερωτήματα σε όλο το φάσμα των διαχρονικών αναζητήσεων αλλά και της καθημερινότητας του σύγχρονου ανθρώπου. Η αλήθεια είναι πως τη μερίδα του λέοντος στα ερωτήματα αυτά έχει πλέον καταλάβει η οικονομία, οι πολιτικές εξελίξεις και η ραγδαία τεχνολογική πρόοδος. Πάντα όμως ήταν γνωστό -και οι σημερινή καιροί το επαληθεύουν-, πως το στένεμα των αναζητήσεων οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο, με βασικό χαρακτηριστικό τη δίψα του ανθρώπου για ενασχολήσεις που η τρέχουσα νοοτροπία θεωρεί ως άσκοπη και περιττή πολυτέλεια. Πράγματι, κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι η ακρόαση μιας συναυλίας ή η ανάγνωση ενός κλασικού λογοτεχνικού έργου προσφέρει λύσεις στα καυτά ...
Η ονομασία Θεοτόκος, με την οποία προσφωνείται η Υπεραγία Δέσποινα και Μητέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού είναι η μόνη ονομασία που της ταιριάζει. Όσοι λοιπόν αποκρούουν το όνομα Θεοτόκος, λένε ότι «όλοι οι σημαντικοί πατέρες της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας μέχρι τον Επιφάνιο, δηλ. επί 400 χρόνια μ.Χ., όπως ο Πολύκαρπος, ο Ειρηναίος, ο Ιουστίνος ο μάρτυς, ο Κλήμης ο Αλεξανδρείας, ο Χρυσόστομος, κι ο Βασίλειος, στα γνήσια συγγράμματα τους, αναφέροντας το όνομα της Παναγίας, την ονομάζουν τις περισσότερες φορές Μαρία, Μητέρα του Χριστού, Μαρία Παρθένο, Αγία Παρθένο κτλ., αλλά ποτέ Θεοτόκο». Λένε ότι το όνομα αυτό έγινε συχνότερο από την εποχή της Γ’ Οικουμενικής Συνόδου, στην Έφεσο το 430 μ.Χ. Σ’ αυτά λοιπόν απαντούμε, φέρνοντας τις αποδείξεις απ’ αυτούς τους ...
Η δεκαετία του 1950 ήταν εκείνη κατά την οποία άρχισε να διαγράφεται σαφώς μία περίοδος παρακμής στο Άγιον Όρος. Η παρακμή αυτή δεν αφορούσε τόσο στην ποιότητα και πνευματικότητα της αθωνικής μοναστικής ζωής, η οποία βεβαίως στα ιδιόρρυθμα μοναστήρια παρουσίαζε οπωσδήποτε μεγάλη πτώση, όσο στον αριθμό των μοναχών, που έρχονταν να εγκαταβιώσουν στον Αθω. Οι γέροντες μοναχοί πέθαιναν ο ένας μετά τον άλλο, και αυτοί που έρχονταν να τους αντικαταστήσουν ήσαν ελάχιστοι. Εκείνη ακριβώς την εποχή συνήψα και εγώ τη γνωριμία μου με το αγιώνυμον Όρος, μία γνωριμία που υπήρξε καθοριστική για τις καταβολές που κατατέθηκαν στην ψυχή μου και για τη θεώρηση της κοσμικής πραγματικότητας που μου δημιούργησε. Ήταν Ιούλιος του 1951 όταν γνώρισα τον αείμνηστο π. Θεόκλητο Διονυσιάτη, με ...
Ο Πρωτοπρ. Ευγένιος Βούλγαρης, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Αθηνών μιλάει για τα ιστορικά και κοινωνικά συμφραζόμενα της εποχής του Ευγένιου Βούλγαρη.
Ομιλία του Πανιερωτάτου Μητρ. Λεμεσού κ. Αθανασίου, στο συνέδριο «Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής. Άγιον Όρος. Φιλοκαλική Εμπειρία», που πραγματοποιήθηκε κατά το χρονικό διάστημα 22-24 Οκτωβρίου 2004 στην Αθήνα. Your browser does not support the audio element.
Η ενσάρκωσι αυτής της αγωγής και της χάριτος του Αναστημένου διακρίνεται στα πρόσωπα όλων των Αγίων. Μπορούμε όμως να τα δούμε χαρακτηριστικά και χειροπιαστά στη μορφή και στο έργο του αγίου Κοσμά του Αιτωλού, που γεννιέται πνευματικά στο Άγιον Όρος, παίρνει ευλογία από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κυρ-Σωφρόνιο, και βγαίνει στο κήρυγμα. Το ήθος και ο λόγος του έχουν μια άμεση σχέσι με το ήθος του Όρους και τη μεγαλοπρέπεια της Αγια-Σοφιάς. Έζησε στο Όρος δεκαεφτά χρόνια. Ασκήθηκε. Έγινε αγιορείτης αληθινός. Έμαθε να είναι ταπεινός. Αγιάστηκε. Ήταν καλή φύσι ο ίδιος. Και ανέτειλε από μέσα του αυτό το θαύμα, ο ήλιος που φώτισε την υπ’ ουρανόν. Εξαίφνης, ανελπίστως, σου μη ειδότος, έρχονται τα χαρίσματα μόνα τους εάν ο τόπος είναι καθαρός όταν ...
Ο Ionut Moldoveanu, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου μιλάει για το πέρασμα του αγ. Γερασίμου Παλλαδά στη Ρουμανία.
Ο Γεώργιος Γκολέμης, Χοροδιδάσκαλος, Χορογράφος και Καλλιτεχνικός Διευθυντής Πολιτιστικού Ομίλου ΔΩΔΩΝΗ, μιλάει στην Πεμπτουσία για το χορό και τη παράδοση μέσα από τις προσωπικές του εμπειρίες και την πολυετή δράση του στο χώρο του παραδοσιακού χορού.
13-9-2008, Περαία Θεσσαλονίκης «Ήθελα να αναφέρω μια μεγάλη δυσκολία στη ζωή μας, την οποία ξεπεράσαμε με την οικογένειά μου με τη βοήθεια της ευλογημένης κορδέλας της Αγίας Ζώνης. Τον Οκτώβριο του 2007 και ενώ η σύζυγος μου Α. διήνυε τον 6ο μήνα της εγκυμοσύνης για το δεύτερο παιδί μας, χρειάστηκε να κάνουμε μια ιατρική εξέταση για να διαπιστώσουμε το κατά πόσο θα ήταν φυσιολογικά τα όργανα του σώματός του. Η εξέταση έδειξε όπως ο ιατρός μας προειδοποίησε ότι σε πιθανότητες άνω του 50% το παιδί θα είχε προβλήματα νευρολογικά. Τα αποτελέσματα μας διέλυσαν ψυχολογικά, αλλά παρόλα αυτά αποφασίσαμε να κάνουμε και δεύτερη εξέταση. Στο διάστημα που διήρκεσαν οι εξετάσεις και μέχρι να βγούν τα αποτελέσματα φόρεσα γύρω από τη μέση της συζύγου μου ...
Είχα την ευλογία να γνωρίσω τον μακαριστό Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή στο τέλος Ιουλίου του 1955. Ακριβέστερα, είχα την ευλογία να με δεχθεί για συζήτηση, όπου, φυσικά, εγώ μόνο κάπου-κάπου ρωτούσα και μιλούσε συνεχώς εκείνος. Συνέβη αυτό σε μια εποχή ηθικιστικής εξάρσεως, στην Ελλάδα, που συνοδευόταν από βαθιά περιφρόνηση προς τον μοναχισμό και την ασκητική ζωή. Στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου τότε σπούδαζα, δίδασκαν μερικοί επιφανείς καθηγητές, ένας των οποίων, ο μακαριστός Ιωάννης Καρμίρης, με διευκόλυνε, μέσω και του Υπουργείου Εξωτερικών, να πάω στο Άγιον Όρος προς αντιγραφή κάποιων, ανέκδοτων τότε, χειρογράφων νηπτικών συγγραφέων. Μ’ ενθάρρυνε, μάλιστα, στην διάθεσή μου αυτή, μολονότι πολύ αργότερα ήθελε να στραφώ στον κλάδο της δογματικής, κάτι που δεν έκανα. Με ειδική, λοιπόν, συστατική ...
Βασικό στοιχείο στα διάφορα νεοπαγανιστικά έντυπα αποτελεί ο μόνιμος ισχυρισμός τους για το «μοναδικό βάθος» και το «υψηλότατο πνευματικό επίπεδο » της αρχαίας ελληνικής θρησκείας με παράλληλη απαξιωτική, ακραία και υβριστική αναφορά τους για κάθε τι το χριστιανικό. Αναφέρει χαρακτηριστικά ένας εξ αυτών: « Η Ελληνική θρησκεία, εν τω συνολω της, αποτελεί ένα μεγαλούργημα »( Βλ. Ραδαμανθυ Αναστασακη, Ερως προς το Θείο: Ο ελληνικος δρομος, στο Η Αναβίωση της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας, 2002,σ. 36.) Ευσταθεί όμως ένας τέτοιος ισχυρισμός περί «βάθους» και «επιπέδου» της αρχαίας ελληνικής ειδωλολατρικής θρησκείας; Αναμφιβόλως όχι. Ο εν λόγω ισχυρισμός, αποτελεί ένα ακόμα τυπικό γνώρισμα του νεοπαγανιστικού λόγου, ότι δηλαδή, συνήθως, παραγνωρίζει τα ιστορικά δεδομένα και τα αντικαθιστά με ιδεολογικές φαντασιώσεις. Ότι στερείται ο ισχυρισμός αυτός και ...
Το έλασσον ημίτονον ή ημιτόνιον (256/243) για πρώτην φοράν αποκαλείται λείμμα υπό του Πλουτάρχου και αποδίδεται εις τους Πυθαγορείους εν γένει. Το διάστημα τούτο ο μεν Φιλόλαος το ονομάζει δίεσιν, ο δε Πλάτων το ονομάζει μόριον «τῷ τοῦ ἐπογδόου διαστήματι τά ἐπίτριτα πάντα συνεπληροῦτο, λείπων αὐτῶν ἑκάστου μόριον, τῆς τοῦ μορίου ταύτης διαστάσεως λειφθείσης ἀριθμοῦ πρός ἀριθμόν ἐχούσης τούς ὅρους ἓξ καί πεντήκοντα και διακοσίων πρός τρία καί τετταράκοντα καί διακόσια». (Πλάτων, Τίμαιος, 36b, 1-5). Λείμμα το αποκαλούν μεταγενεστέρως και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος και ο Γαυδέντιος και ο Αριστείδης ο Κοϊντιλιανός. Ο Θέων ο Σμυρναίος με την έννοιαν δίεσις και με τον επιθετικόν προσδιορισμόν ελαχίστη εννοεί κάτι άλλο από την δίεσιν του Φιλολάου «δίεσιν δέ καλοῦσιν ἐλαχίστην οἱ περί Ἀριστόξενον τό τεταρτημόριον ...
Ανάγνωση του βιβλίου της Ελένης Καριτά «Η μορφή ενός αγίου – Ιωάννης ο Ρώσος», που αφηγείται τον βίο του αγίου. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Λεμεσού. Διαβάζει ο Πρωτοσύγκελλος της Ι.Μ. Λεμεσού Αρχιμανδρίτης Ισαάκ. Your browser does not support the audio element.
