Επαινώ μεν τον πόθο της φιλομάθειας, αποδέχομαι δε τον βαθμό της φιλοθεΐας. Και γνωρίζω ποιος σας εμφύτευσε τον εξαιρετικό αυτό ζήλο. Γνωρίζω τον εκπαιδευτή της αρετής σας, τον πατέρα και συγχρόνως ποιμένα και ιατρό και κυβερνήτη. Αυτόν που διαπρέπει στην ευαγγελική ζωή, και πνέει χάρη αποστολική· ο οποίος σας χειραγωγεί προς τους ουρανίους λειμώνες με πνευματικά σαλπίσματα, ως θησαυρός πνευματικών εννοιών που είναι· την έμψυχη εικόνα της φιλανθρωπίας, αυτόν που υπερέβη την πραότητα του νόμου και είναι ανίκητος από τον θυμό, ακαταγώνιστος σε κάθε ηδονή, λάμπει δε από σοφία, και στεφανώνεται με αρετές. Αλλά πολύς ο πλούτος της αποστροφής σας κατά του θανάτου, και το πλάτος της φιλομάθειάς σας, όπως είπα. Κι εγώ πώς να σας παραθέσω το πτωχό μου γεύμα; ...





















