Σκέφτηκα να αναφερθώ κατ’αρχήν στην έννοια της γονεϊκότητας αλλά μου φάνηκε πολύ γενική και αφηρημένη. Ενώ ο γονέας έχει σημασία προσωπική. Ακόμα καλύτερα πατέρας και μητέρα. Η έννοια του γονέα περιέχει οπωσδήποτε ευθύνη. Χαρές, καμάρι, συμπόρευση με το παιδί από την κύηση ακόμα, και για πάντα. Ο δεσμός είναι ακατάλυτος, αιώνιος. Ο θάνατος όχι μόνο δεν καταργεί το δεσμό αλλά πολλές φορές τον δυναμώνει. Δεν είναι άνευ σημασίας άλλωστε ότι ένας άνθρωπος, πριν την κοίμηση του, σχεδόν πάντα αναφέρεται στους γονείς του – ειδικά στη μάνα – ή ακόμα και αισθάνεται ότι επικοινωνεί μαζί τους. Ο γονέας δέχεται την (συχνά σκληρή και άδικη) κριτική των δικών του γονέων, των φίλων, των γειτόνων, των δασκάλων αλλά και των ίδιων των παιδιών του. Πολλές φορές αισθάνεται ...




















