Πεμπτουσία· Ορθοδοξία-Πολιτισμός-Επιστήμες

Ο ύμνος «Αγνή Παρθένε Δέσποινα» είναι ένας μη λειτουργικός ύμνος, που συνέθεσε ο Άγιος Νεκτάριος τον 19ο αιώνα μ.Χ., κατά τη διάρκεια της θητείας του ως διευθυντής της Θεολογική Σχολής στην Ριζάρειο της Αθήνας. Το βίντεο είναι από την εμφάνιση της Βυζαντινής Χορωδίας Αθηνών, στη Μόσχα στις 03/06/2018, υπό τη διεύθυνση του Γεωργίου Χατζηχρόνογλου. Το video και η επεξεργασία της εικόνας έγινε από τον Λεωνίδα Τσούκαλα, Καθηγητή Βυζαντινής Μουσικής Εκκλ. Ιδρύματος Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Για περισσότερα video στο YouTube πατήστε εδώ

Ο Όσιος Ιάκωβος (Τσαλίκης). Ο κ. Δημήτρης Δραγατσίκας από την Κοζάνη, που ζει στην Αμερική, μας πληροφόρησε ότι το 2002, σε κάποιο ταξίδι του από Ελλάδα για Αμερική, με πτήση της Ολυμπιακής, πάνω από τον Ατλαντικό το αεροπλάνο έπεσε σε καταιγίδα. Κεραυνός ράγισε το παρμπρίζ του πιλοτηρίου και το αεροσκάφος έχασε ύψος και από τα 35.000 πόδια έφτασε στα 18.000 πόδια. Οι προσπάθειες να κλείσουν την ρωγμή φυσικά ήταν μάταιες και η καθοδική πορεία συνεχιζόταν. Ο Δημήτρης βγάζει από την τσέπη του μια εικονίτσα του Αγίου Ιακώβου (Τσαλίκη), που είχε μαζί του, την σφίγγει στα χέρια του και τον παρακαλεί θερμά. Ξαφνικά βλέπει από το δικό του παράθυρο τον Άγιο Ιάκωβο, με τα ράσα φουσκωμένα από τον αέρα, να απλώνει το χέρι του κάτω ...

«…Στη μυστικότατη, στην υπερούσιαν αυτήν ώρα, της μετάστασης των πάντων προς τις σφαίρες του υπέρτατου αγνισμού και λυτρωμού που μας προσφέρει η Κοίμηση της Χάρης της, ο Ιταλός σα νάθελε να πλήξει αντάμα με το ακήρατό της σώμα και το σώμα της βαθιά συναγιασμένης τη στιγμή εκείνη Ελλάδας, ξαφνικά χτυπάει στην Τήνο, δολοφονικά και καίρια, το ιερό απ’ την ώρα αυτή πολεμικό καράβι μας, την “Έλλη”.         Αργά τ’ απόγευμα μονάχα ήρθε το μήνυμα στη Φτέρη. Ο ξωμάχος λαός που τόφερε είχε κιόλας πάνω στη μορφή του όλη την προει­κόνιση τον αγώνα, που ξεκινάε τόσο δόλια απ’ τα βάθη του Άδη να προσβάλλει τις κορφές της Λευτεριάς του και της ζωής του. Αλλά στη μορφή του αντιφεγγούσε κιόλας από τό­τε η Αλβανία, ...

Την 28 Οκτωβρίου 1940 το εκκρεμές της ιστορίας καλούσε και πάλι τον μαρτυρικό λαό των Ελλήνων, στο γνώριμο ραντεβού για τον υπερπάντων αγώνα. Η Ελλάς εδέχετο την ιταμή αξίωση του Ιταλών φασιστών για την παράδοση του εθνικού εδάφους. Και η απάντηση όμως γνωστή στη συνείδηση κάθε γνήσιας ελληνικής ψυχής. Γονιμοποιημένη από το διαχρονικό όραμα της ελευθερίας και της προάσπισης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της δημοκρατίας, που μετέδωσαν οι Έλληνες στην οικουμένη, με τους ένδοξους και λαμπρηφόρους αγώνες τους. Αυτήν την απάντηση σάρκωσε με το ΟΧΙ του ο «απόγονος μαρτύρων» κατά τον ποιητή, Ιωάννης Μεταξάς. Την αποφράδα νύχτα της 28-ης Οκτώβρη, ο λαός της Αθήνας ξυπνούσε από το βόμβο των σειρήνων, μέσα στο ζόφο του κηρυχθέντος πολέμου. Το ραδιόφωνο καλούσε σε επιστράτευση ...

Ορθοδοξία είναι η γνήσια προέκταση της Εκκλησίας του Χριστού. Η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Ο πνευματικός χώρος, όπου διδάσκεται ορθά το περιεχόμενο της θείας εξ αποκαλύψεως αλήθειας, βιώνεται το διαρκές παρόν της σωτηρίας και συντελείται η μεταμόρφωση του ανθρώπου και του κόσμου. Περιεχόμενο της Ορθοδοξίας είναι ο παρατεινόμενος στους αιώνες Χριστός, όπως τον κήρυξαν οι Απόστολοι, όπως τον δίδαξαν οι Πατέρες, όπως τον δογμάτισαν οι Οικουμενικές Συνοδοί. Αν και ο χαρακτήρας της Ορθοδοξίας είναι οικουμενικός και οικουμενική η αποστολή της, κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ιδιάζουσα σχέση της με τον ελληνισμό και τα ελληνικά χαρακτηριστικά της. Η Ορθοδοξία συνδέθηκε με το ελληνικό Έθνος με ένα σύνδεσμο αγάπης αιματηρής, θυσίας και θριάμβου. Η Ορθοδοξία μπορεί να μην είναι υπόθεση μόνο ...

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟΝ (Εβρ. 9,1-7) Το σημερινό Αποστολικό Ανάγνωσμα είναι από την Επιστολή που έστειλε ο Απόστολος Παύλος σε χριστιανούς Εβραϊκής καταγωγής. Με την επιστολή αυτή ο Απόστολος του Χριστού θέλει να βεβαιώσει τους εξ Εβραίων χριστιανούς, ότι ο Ιησούς Χριστός ως ο Μεσσίας, που είχαν προαναγγείλει οι Προφήτες, είναι ασυγκρίτως ανώτερος όλων των μεγάλων Μορφών της Παλαιάς Διαθήκης. Επίσης ότι η χριστιανική λατρεία είναι υψηλότερη της λατρείας των Ισραηλιτών όσον ο ουρανός από τη γή. Πρώτα ο Απόστολος Παύλος παρουσιάζει την Σκηνή του Μαρτυρίου, που χρησιμοποιούσαν οι Εβραίοι για τη λατρεία τους: Το πιό ιερό μέρος στη Σκηνή ήταν τα Άγια των Αγίων. Στον χώρο αυτόν, που χωριζόταν με καταπέτασμα, σε κεντρικό σημείο του, υπήρχε η Κιβωτός της Διαθήκης περικαλυμμένη με ...

Η σημερινή περικοπή του Ευαγγελίου που ακούσαμε μας παρουσιάζει δύο θαύματα, τη θεραπεία της αιμορρούσης γυναίκας, η οποία ήταν άρρωστη για δώδεκα ολόκληρα χρόνια, και την ανάσταση της κόρης του Ιαείρου, του άρχοντα της συναγωγής, όπως μας περιγράφουν οι Ευαγγελιστές Μάρκος και Λουκάς. Ερχόμαστε ακόμα μια φορά απέναντι στο μυστήριο του θανάτου. Ο Ιάειρος φορτωμένος με το σταυρό της αγωνίας για τη ζωή του παιδιού του, πλησίασε τον Ιησού, έπεσε στα πόδια του και τον παρακαλούσε να πάει από το σπίτι του, για αν θεραπεύσει την ετοιμοθάνατη « ότι θυγάτηρ μονογενής ην αυτώ ως ετών δώδεκα, και αύτη απέθνησκεν » . Ο Κύριος ήδη βάδιζε προς το σπίτι του Ιαείρου. Aνάμεσα στο πλήθος ήταν και μια γυναίκα, η οποία έπασχε από αιμορραγία ...

Ιησούς Χριστός ο Αρχιπάρθενος, έργον αγιογραφείου Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου 2015 Σειρά κηρυγμάτων με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη π. Επιφάνιο Χατζηγιάγκου με θέμα την ερμηνεία του Συμβόλου της Πίστεως. Οι ομιλίες έγιναν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Φλώρινας. Your browser does not support the audio element.

Η επιτυχία πολλές φορές κρύβει και σκεπάζει τις κακές πράξεις των ανθρώπων.   Δημοσθένης

Ο Γέροντας, π. Ελπίδιος (1918-1983). Σε μια επίσκεψη του στην Ιερά Μονή Ιβήρων, συνέβη και το ακόλουθο θαυμαστό περιστατικό, στο οποίο φαίνεται ότι και η Κυρία Θεοτόκος αγαπούσε ιδιαιτέρως το πνευματικό της τέκνο: Όταν ο Γέροντας εισήλθε στη μονή, τον υποδέχθηκε ο π. Μάξιμος , ο οποίος τον πήγε στον χώρο όπου φυλάσσονταν τα ιερά λείψανα της μονής, για να προσκυνήσει. Τα λείψανα βρίσκονταν σε γυάλινες προθήκες, ενώ πάνω τους υπήρχε σειρά από αρχαίες εικόνες. Την ώρα που προσκυνούσε ο π. Ελπίδιος, μια εικόνα της Παναγίας, που ήταν κρεμασμένη ψηλά στον τοίχο, έπεσε με δύναμη πάνω στην γυάλινη προθήκη, ακριβώς μπροστά του. Η εικόνα στάθηκε όρθια, χωρίς να κάνει την παραμικρή ζημιά στο γυαλί. Ο π. Ελπίδιος, με απλότητα, σαν να μην είχε ...

«Εγώ γαρ έγνων δύναμιν εξελθούσαν απ’ εμού» Η φιλάνθρωπη συμπεριφορά του Χριστού και τα θαυμαστά έργα που επιτελούσε γρήγορα διαδίδονταν στο λαό. Όταν π.χ. πήγε στο τελωνείο του Ματθαίου και του ζήτησε να τον ακολουθήσει, το γεγονός αυτό έκανε μεγάλη εντύπωση και διαφημίσθηκε (Ματθ. 9,9). Επίσης, όταν συγχώρησε την αμαρτωλή γυναίκα λέγοντας «αφέωνται αι αμαρτίαι αυτής αι πολλαί, ότι ηγάπησε πολύ» (Λουκ. 7,47), δηλαδή «συγχωρούνται οι πολλές αμαρτίες της, γιατί αγάπησε πολύ»· το συμβάν αυτό προξένησε μεγάλη εντύπωση. Ή ακόμη η πραγματικότητα πως ο Χριστός ποτέ δεν έδιωξε αμαρτωλό ούτε μίλησε άσχημα σε κάποιον που Του ζήτησε βοήθεια, ήταν κάτι που το ήξεραν πολλοί. Αυτά τα είχε ακούσει και μία γυναίκα που έπασχε δώδεκα ολόκληρα χρόνια από μία ακατάσχετη αιμορραγία. Επειδή ...

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Το σημερινό Ευαγγέλιο δεν αφορά μόνο στα θαύματα και στο έλεος του Θεού. Νομίζω ότι αφορά στην ελπίδα πέρα από την ελπίδα. Στην περίπτωση της κόρης του Ιαείρου βλέπουμε ένα παιδί ήδη νεκρό. Όλοι το γνωρίζουν. Υπάρχει τέτοια βεβαιότητα ώστε όταν ο Υιός του Θεού γίνεται Υιός του Ανθρώπου, λέει: «Όχι! Αυτό το παιδί δεν έχει πεθάνει, αλλά κοιμάται», όλοι τον αντικρούουν: «Όχι αυτό το παιδί όντως έχει πεθάνει». Και τότε ο Χριστός με έναν λόγο δύναμης, αλλά με μια πράξη αγάπης καλεί και πάλι το παιδί στην επίγεια ζωή. Δεν είναι αυτό -εκτός από ένα αληθινό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας μας -δεν είναι επίσης και μία αλληγορία, και μια ...

«…Ανήμερα της Παναγίας, Αυγούστου 15, όο λαός των βουνών και των ψαράδων της Ελλάδας, πήγε με πολλά καράβια να προσκυνήσει τη μητέρα του Θεού σ’ ένα νησί στο Αρχιπέλαγο. Ήταν συνήθεια σαν τέτοια μέρα να πηγαίνει στο νησί μαζί με τα καράβια κι ένα πολεμικό. Έφτασε στο νησί το πολεμικό καράβι, έριξε άγκυρα και στάρισε τις παντιέρες του. Τότες ο κακός γείτονας που ήθελε να βάλει σε μπελά τους Έλληνες, κρυμμένος μες τη θάλασσα, έριξε τορπίλα και βούλιαζε το πολεμικό, σκότωσε κάμποσους κι απ’ τους ναύτες. Έριξε και στα καράβια των προσκυνητάδων, και πολύς θρήνος θα γινόταν ανάμεσα σε γυναίκες και παιδιά, αν δεν τύχαινε ένας μώλος του λιμανιού, όπου πήγαν και σκάσανε οι τορπίλες. Τότες ο λαός των Ελλήνων θύμωσε, ...

Στις πόλεις τα τείχη, στις ψυχές οι γνώσεις που αποκτούμε με την εκπαίδευση, και στολισμό και ασφάλεια παρέχουν.   Σωκράτης

Στη σημασία της τιμής που αποδίδει η Εκκλησία στους αγίους και τους μάρτυρές της πίστεως αναφέρθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στην ομιλία του, το απόγευμα της Πέμπτης, 25ης Οκτωβρίου, μετά τον εσπερινό, κατά τον οποίο χοροστάτησε, στον πανηγυρίζονται Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Κοινότητος Ταταούλων. «Η Αγία Εκκλησία μας τελούσε εξ αρχής, κατά την ημέραν μνήμης των μαρτύρων, και εν συνεχεία, όλων των αγίων, με λαμπρότητα την Θείαν Λειτουργίαν, γεγονός το οποίον καταδεικνύει ότι το μαρτύριον εθεωρείτο αποκάλυψις της θείας δόξης, προοπτική, προσδοκία και πρόγευσις της «κοινής αναστάσεως». Ο πιστός πορεύεται προς το μαρτύριον, με τα όμματα της ψυχής εστραμμένα προς το αναστάντα Κύριον. Αναφέρεται με θαυμασμόν, οτι τα πρόσωπα των Χριστιανών, καθ᾿ οδόν προς τον επικείμενον μαρτυρικόν θάνατον, ήσαν πλήρη φωτός, ...

Η αναγκαιότητα του κηρύγματος για τη ζωή της εκκλησίας θεμελιώνεται στο παράδειγμα του Κυρίου και των Αποστόλων. Η εντολή του Χριστού προς τους μαθητές Του μετά την Ανάσταση «Πορευθέντες εις τον κόσμον άπαντα κηρύξατε το ευαγγέλιον πάση τη κτίσει» (Μκ. 16,15) είναι σαφής. Ο άγιος μεγαλομάρτυς Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 – 284 μ.Χ. και μαρτύρησε επί των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού το 303 μ.Χ.. Αποτέλεσε για την εποχή του την έμπρακτη εφαρμογή της Κυριακής εντολής «Πορευθέντες κηρύξατε το ευαγγέλιον πάση τη κτίσει» (Μκ. 16,15). Κατανοώντας ο ίδιος την αξία της κατήχησης και διάδοσης του μηνύματος του ευαγγελίου για την κοινωνία στην οποία ζούσε ανέλαβε έντονη ιεραποστολική δράση. Με το λόγο του προσέφερε οσμή γνώσεως σε όλους όσοι επιθυμούσαν την κατήχηση ...

Ο μακαριστός Γέρων Γεώργιος Γρηγοριάτης μιλάει για τον βίο του αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου, τονίζοντας την δύναμη της πίστεως του αγίου, ο οποίος θυσιάστηκε για την αγάπη του Χριστού, γενόμενος μάρτυρας, προφήτης και απόστολος της Εκκλησίας και αιώνιο παράδειγμα ζωής για όλους τους Χριστιανούς.   Your browser does not support the audio element.

Κυκλοφόρησαν τα ΑΝΑΛΕΚΤΑ Β΄ και Γ΄ ( ΣΤ΄ και Ζ΄ τόμοι) της σειράς ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ του Γεωργίου Ν. Κωνσταντίνου, οι οποίοι περιέχουν Χερουβικά και Κοινωνικά διαφόρων διδασκάλων καθώς και Συνθέσεις Ιακώβου του Πρωτοψάλτου.   Καλύπτουν κατά μεγάλο μέρος τις ανάγκες τόσο των σπουδαστών του Δ΄ έτους του Αναλυτικού Προγράμματος των ωδείων και των σχολών βυζαντινής μουσικής όσο και αυτών που διακονούν στα ιερά αναλόγια. Από τον Πρόλογο των βιβλίων πληροφορούμαστε ότι τα μουσικά κείμενα έχουν εκτυπωθεί δίχρωμα και καταγράφηκαν με βάση: – τα αυτόγραφα του Γρηγορίου Πρωτοψάλτου, το Ταμείον Ανθολογίας του Χουρμουζίου Χαρτοφύλακος (1824), το Δοξαστάριον του Ιακώβου Πρωτοψάλτου (χειρόγραφη και έντυπη -1836- παράδοση) και την τετράτομη Πανδέκτη (1851-1852), – όσα αναφέρουν ο Χρύσανθος στα θεωρητικά του συγγράμματα και η Μουσική ...