Ξεκίνησε ως τελώνης με το όνομα Λευί. Συνέχισε ως ευαγγελιστής με το όνομα Ματθαίος. Αγάπησε την αλήθεια όχι μάταια αλλά θεϊκά. Ήταν μετά το Θεό, Ματ-θαίος, Μετά-Θεός. Γιατί είχε τη δυναμική να γίνει. Είχε τη θέληση, την προαίρεση, την πυγμή. Στο άκουσμα λοιπόν της φράσης <<Ουκ ήλθον καλέσαι δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν>> πραγματικά ΆΚΟΥΣΕ, παρατήρησε, αισθάνθηκε. Στο φως έλαμψε διαμέσου της δύναμης των δυνάμεων. Δύναμης του Αγίου Πνεύματος, Δύναμης Ακατάληπτης. Όσα και να γράφονται για αυτήν, αν δεν την δεις με τα μάτια της ψυχής σου, δεν την αντιλαμβάνεσαι. Όσο και αν δεν βγεις από την καταχνιά την άλλοτε γκρι, άλλοτε σκούρη μπλε, άλλοτε μαύρη δεν βρίσκεις έστω και λίγο ψήγματα φωτός. Γιατί το Φως πάει εκεί που υπάρχει θέληση για να φιλοξενηθεί. Το Καλό πάει εκεί που το κακό περισσεύει. Η ...





















