Ο άνθρωπος είναι ο ναός του Θεού του ζώντος. Πρόκειται για μία αποστολική διδασκαλία της Εκκλησίας μας, που σημαίνει ότι όπως σ’ ένα ναό κατοικεί η χάρις του Θεού, η χάρις του Αγίου Πνεύματος, το ίδιο μέσα στον άνθρωπο κατοικεί η χάρις του Θεού και ο άνθρωπος γίνεται ναός του ζώντος Θεού. Ο Θεός ονομάζεται ζωντανός, γιατί δεν είναι αποκλεισμένος στον ουρανό και απλώς τον πιστεύουμε, τον παραδεχόμαστε, αλλά κατοικεί, είναι μέσα μιας και εμείς είμαστε ναός του ζώντος Θεού. Βέβαια ο Απόστολος δεν εννοεί ότι ένα μέρος της ύπαρξής μας είναι ναός του Θεού, αλλά όλος ο άνθρωπος είναι προορισμένος να είναι ναός του Θεού και όταν επιτύχει τον προορισμό του γίνεται ναός του Θεού του ζώντος. Γι’ αυτό ...
Δείγματα ποιητικά Αιμίλιος Γάσπαρης Ινφογνώμων Εκδόσεις, 2017 112 σελ. Ο Αιμίλιος Γάσπαρης είναι φιλόλογος, ποιητής και εικαστικός και κατάγεται από την Κρήτη. Τα τελευταία χρόνια ζει στην Αθήνα και τα «Δείγματα ποιητικά» είναι η τρίτη ποιητική συλλογή του. Όπως φαίνεται και από τον τίτλο της συλλογής και με όσο βάρος έχει η λέξη «δείγματα», σ’ αυτή περιέχονται ποιητικές ενότητες που με θαυμαστό τρόπο δείχνουν την ικανότητα και την ευαισθησία για ένα σύνολο θεμάτων που αποτελούν πάντοτε πηγή έμπνευσης. Με μια ματιά βαθιά μέσα στην πραγματικότητα και με μια αντίληψη απόλυτα ανθρώπινη, με την αγάπη για τον τόπο και την επαφή με πόλεις και τοπία, την επιστροφή των μύθων και την ερωτική ανάγκη, την επίδραση των γεγονότων και τη συνομιλία με τους δυνατούς της τέχνης ...
Όταν ο αγώνας για τη βελτίωση του εαυτού μας και του κόσμου γίνεται ανεξάρτητα από τον Χριστό και την αγάπη που δίδαξε Εκείνος, τότε είναι υποκείμενος στα ανθρώπινα πάθη, γι' αυτό και καταδικάζεται σε μια συνεχή διάψευση. Η άσκηση, οι αρετές, οι θεσμοί, δεν έχουν τόση άξια από μόνα τους -είναι αβέβαια, παροδικά, εκτεθειμένα στον ανθρώπινο εγωισμό. Έχουν αξία μόνον εφόσον αποτελούν έκφραση μιμήσεως του Χριστού, έκφραση αφιερώσεως στον Χριστό. Μόνο τότε μπορούν να κάνουν τον άνθρωπο να μετέχει πραγματικά στη δωρεά του Χριστού, που είναι η νίκη κατά του θανάτου και η αιώνια ζωή. Η χριστιανική ζωή δεν είναι ένα ηθικό ή κοινωνικό σύστημα. Είναι μετοχή στη γέννηση, στη ζωή, στο πάθος και στην ανάσταση του Χριστού. Μόνο όταν ...
Προσφορά των Ελλήνων κληρικών Διαφωτιστών στην αθλητική και πνευματική ανάταση του Γένους, από τις αρχές του 19ου αι. μέχρι την ίδρυση του ελληνικού κράτους Περίληψη Επηρεασμένοι από τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, αρκετοί Έλληνες κληρικοί που είχαν καταφύγει στη Δύση, προσπάθησαν με τα γραπτά τους και τη διδασκαλία τους να καλλιεργήσουν το πνεύμα και την αυτοσυνειδησία των Νεοελλήνων. Στην προσπάθειά τους αυτή προσανατολίστηκαν επίσης στη σύνδεση των συμπατριωτών τους με το λαμπρό πολιτισμό των αρχαίων προπατόρων τους, οι οποίοι είχαν ως ακρογωνιαίο λίθο στην παιδεία τους τον αρμονικό συνδυασμό της γυμναστικής και της πνευματικής καλλιέργειας. Έτσι έκαναν γνωστό στους αλύτρωτους, αλλά και στους απόδημους Νεοέλληνες την αξία της πνευματικής και σωματικής άσκησης, ενώ προσπάθησαν σύμφωνα με τα πρότυπα αυτά να τους εκπαιδεύσουν, λαμβάνοντας όμως πάντα ...
Ο Αρχιμανδρίτης Επιφάνιος Χατζηγιάγκου, Προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ναού της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης, μιλάει για το Σύμβολο της Πίστεως, τονίζοντας την σπουδαιότητα της γνώσεως της δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας, η οποία φυσικά πρέπει να συνδυάζεται με την βίωση των αληθειών του Ευαγγελίου. %audio%
Το θαύμα της Παναγίας στο μωρό που είχε πάθηση στα μάτια Σε μία εκδρομή μιας Εργατικής Εστίας από την Αθήνα συμμετείχε και μια μάνα με το μωρό της περίπου δύο ετών. Το μωρό σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού από την Αθήνα μέχρι το Μοναστήρι της Παναγίας στη Λευκάδα έκλαιγε διότι υπέφερε από μία πάθηση των ματιών του, η οποία είχε ως σύμπτωμα πυώδη δακρύρροια. Μέχρι τότε το μωρό είχε κάνει δύο επεμβάσεις αλλά δεν υπήρξε καμία βελτίωση. Όταν προσκύνησαν την Εικόνα της Παναγίας, η μητέρα παρακάλεσε τον μοναχό και της έδωσε λαδάκι από το καντήλι της Παναγίας. Έβαλε στα μάτια του μικρού, που ήταν γεμάτα πύον και σχεδόν κλειστά, και κάθισε στο παγκάκι έξω από τον Ναό της Παναγίας. Ξαφνικά το ...
Ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) δεν πρέπει να θεωρείται αναγκαστικό εμπόδιο στην επιθυμία του διαβητικού ατόμου να οδηγήσει ή να ταξιδέψει. Απαιτείται όμως μερικές φορές ιδιαίτερη προσοχή και λήψη προληπτικών μέτρων (ανάλογα με τη διάρκεια του ταξιδιού και το είδος της θεραπείας που ακολουθείται). Πριν από ένα ταξίδι θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ακόλουθα: ••Ο τύπος του διαβήτη (τύπος 1 ή 2) ••Το θεραπευτικό σχήμα που ακολουθείται (ινσουλίνη, δισκία, συνδυασμός τους ή μόνο δίαιτα) ••Η διάρκεια του ταξιδιού ••Τυχόν διαφορά ώρας μεταξύ τόπου αναχώρησης και προορισμού ••Το μεταφορικό μέσο που θα χρησιμοποιηθεί (αυτοκίνητο, πλοίο, αεροπλάνο) ••Συνθήκες στον τόπο προορισμού (κλίμα, ειδικά νοσήματα, ιατρικές υπηρεσίες). Πηγή: www.diabeticlivingonline.com Σε περίπτωση μεγάλου ταξιδιού καλό θα είναι να προηγηθεί επίσκεψη του διαβητικού ασθενούς στο Διαβητολογικό Κέντρο και συζήτηση και ενημέρωση από τον ...
Ιησούς Χριστός ο Αρχιπάρθενος, έργον αγιογραφείου Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου 2015 Σειρά κηρυγμάτων με ομιλητή τον Αρχιμανδρίτη π. Επιφάνιο Χατζηγιάγκου με θέμα την ερμηνεία της Επί του Όρους Ομιλίας. Οι ομιλίες έγιναν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Παντελεήμονος Φλώρινας. %audio%
Η συλλογή αντικειμένων μικροτεχνίας του Βατικανού είναι σήμερα μία από τις πιο πλούσιες του κόσμου και μαρτυρεί με τον πιο πλήρη τρόπο, από την αρχαιότητα μέχρι και το πιο εγγύτερο παρελθόν, την εξέλιξη της έκφρασης της χριστιανικής πίστης μέσω των σκευών λατρείας της. Tό Ιερό Μουσείο (Μuseo Sacro) του Βατικανού δημιουργήθηκε το 1756 από τον πάπα Βενέδικτο ΙΔ μέ σκοπό να μαρτυρεί «την αλήθεια της θρησκείας δια μέσου των ιερών μνημείων των χριστιανών» και έχει συλλέξει όλα αυτά τα αντικείμενα, προερχόμενα κατά μέγα μέρος από τις κατακόμβες, που θεωρούνται χριστιανικής έμπνευσης. Ο πρώτος πυρήνας πραγματοποιήθηκε με την απόκτηση ιδιωτικών συλλογών, μεταξύ των οποίων του καρδιναλίου Gaspave Carpegna, του γερουσιαστή Filippo Buonarroti και του μελετητή και πρώτου εφόρου του μουσείου Giacmo Vettori, ...
Δηλαδή αν ακόμη αναφέρεις τον άμμο της παραλίας, τα φύλλα του πλήθους των φυτών, τις τρίχες της κεφαλής μας «πάντα εκφέρει κατ' αριθμόν τον κόσμον αυτόν» (Ησ.μ',26) «και τους αστέρας. Και έθετο αυτούς ο Θεός εν τω στερεώματι του ουρανού ώστε φαίνειν επί της γης και άρχειν της ημέρας και της νυκτός και διαχωρίζειν ανά μέσον τον φωτός και ανά μέσον του σκότους»(Γεν, α', 16-18). Διότι, όπως κάποιος πανευτυχής βασιλιάς, που δίνει την ευτυχία, ο οποίος ξεπερνά σε σοφία τους σοφούς, αφού οικοδόμησε πελώρια και κομψά ανάκτορα και τα φώτισε πλήρως από ψηλά με λύχνους και λαμπαδηφορίες, ώστε να φωτίζονται καλά αυτοί, που περιφέρονται σ’ αυτά, και να μην προσκρούουν στο σκοτάδι της αβλεψίας. έτσι κι ο θαυμάσιος, πάνσοφος και ...
Ε΄ Κυριακή του Λουκά και η ευαγγελική περικοπή είναι πασίγνωστη. Πρόκειται περί της παραβολής του πλουσίου και του Λαζάρου και το θέμα που πραγματεύεται είναι ο πλούτος τόσο ο υλικός όσο και ο πνευματικός. Το ευαγγέλιο προβάλλει δύο ανθρώπους με εντελώς αντίθετο τρόπο ζωής. Ο ένας είναι πλούσιος, πάμπλουτος, και εύπορος. Ένας βολεμένος άνθρωπος που ζει με όλες τις ανέσεις της πρόσκαιρης ζωής. Κυρίως όμως είναι ένας αδιάφορος άνθρωπος κλεισμένος στο δικό του ευατό, που αγνοεί το διπλανό και ελάχιστο αδερφό. Ο άλλος βρίσκεται στον αντίποδα του ανθρώπου της χλιδής. Είναι ένας «φτωχός Άγιος», ένας ελάχιστος καταπονεμένος, ταλαιπωρημένος και πεινασμένος αδερφός που ζει σε άθλιες συνθήκες. Ο καημένος τρέφεται «ἀπό τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων τῆς τραπέζης» του πλουσίου έχοντας κι αυτός την ...
(Προηγούμενη δημοσίευση: http://www.pemptousia.gr/?p=174239) Όλοι οι αιρετικοί πέφτουν στην πλάνη αφού προηγουμένως έχουν παγιδευτεί σε μια ενδόμυχη έπαρση και ο διάβολος, αφού έχει επιτύχει την υποδούλωση τους στην υπερηφάνεια, δεν τους σπρώχνει πια σε ανήθικες πράξεις ώστε έχοντας ένα προσωπείο ευσέβειας και ηθικής, να μπορούν να παραπλανούν τους ευσεβείς ότι τάχα είναι άνθρωποι του Θεού. Οι οπαδοί των αιρετικών υποστηρίζουν ότι οι αρχηγοί τους είναι ηθικοί και τηρούν τις εντολές του Ευαγγελίου και όλες οι αιρέσεις συστηματικά καυχώνται για τον ενάρετο βίο των μελών της «εκκλησίας» τους και συγχρόνως κατηγορούν τα μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας ως αμαρτωλά και εμπαθή. Διαβάζουμε λοιπόν στην «Σκοπιά» των μαρτύρων του Ιεχωβά ότι όσοι προσχωρούν στην οργάνωση: «γίνονται μέλη μιας διεθνούς αδελφότητας γνωστής για την καθαρότητα και τους ...
Η σημασία του διαλόγου των θρησκειών για την επικράτηση της ειρήνης και της καταλλαγής μεταξύ διαφορετικών λαών και πολιτισμών βρέθηκε στο επίκεντρο της ομιλίας που πραγματοποίησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά την έναρξη της 10ης διεθνούς Συναντήσεως του «World Policy Conference», η οποία ξεκίνησε τις εργασίες της σήμερα το πρωί στο Μαρακές του Μαρόκου. «Δυστυχώς η θρησκεία μετετράπη καθ΄όλη την διάρκεια του εικοστού αιώνα σε όργανο επιβολής εξουσίας, καταφέρνοντας να εκτρέψει ακόμα και αυτή τη φύση του θρησκευτικού λειτουργήματος: το να είναι δηλαδή παράγοντας ειρήνης, συμφιλιώσεως και διαλόγου», σημείωσε, μεταξύ άλλων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης και πρόσθεσε: «Για να καταλάβουμε αυτό που συμβαίνει σήμερα στον κόσμο, πρέπει να αναλογιστούμε τον ρόλο της θρησκείας μέσα στην ανθρωπότητα. Αυτό που κάποιοι ονομάζουν “επιστροφή στην ...
Τα παραπάνω θυμίζουν ένα ανέκδοτο σε νοσοκομείο της Μ. Βρεττανίας, όπου ο γράφων εργάσθηκε ως νεαρός ιατρός. Οι υφιστάμενοι ενός ιδιαίτερα αυταρχικού στη γνώμη αλλά και άξιου στην κρίση ιατρού και διευθυντή κλινικής, ισχυρίζονταν ότι τα όρια ηλικίας των ασθενών για την απόφαση παρέμβασης με αυξημένο οικονομικό κόστος ανηφόριζαν παράλληλα με τα έτη του κρίνοντος... Έχω την εντύπωση ότι την ίδια κατεύθυνση θα πάρουν και οι οδηγίες των διεθνών επιστημονικών εταιρειών, οι οποίες προσπαθούν αντικειμενικώ τω τρόπω να καθορίσουν τις ομάδες ασθενών που θα επωφελούνται κάθε νέας συσκευής. Με την πάροδο των ετών οι ίδιες οι αναπτυγμένες κοινωνίες γηράσκουν και αυτό αναπόφευκτα επηρεάζει προς τα πάνω τις ηλικίες που επωφελούνται. Πηγή: wikimedia commons Ο σαραντάχρονος που μειδιά με τις ανομολόγητες προσδοκίες ...
