Κλείνοντας να σημειώσουμε ότι ο σημιτικός και ο αραβικός κόσμος διατήρησε ως γενικό προσδιορισμό των μελών της Εκκλησίας «Ναζωραίοι» η «Ναζαρινοί», ανεξάρτητα από το αν πριν από την ένταξή τους σε αυτή ήταν Ιουδαίοι η εθνικοί. Στο Κοράνι ονομάζονται «Nasrāni» από τη λέξη «ansar» που σημαίνει «βοηθοί» και έχει την έννοια των ακολούθων. Μία από τις πρώτες περιπτώσεις που χρησιμοποιείται η λέξη «Χριστιανοί» είναι στο έργο του Ρωμαίου ιστορικού Σουετώνιου «Βίοι των Καισάρων: Nέρων». Στην υποτιμητική αυτή αναφορά«Afflicti suppliciis, Christiani, genus hominum superstitionis nove et maleficae» (= επιβλήθηκε τιμωρία στους Χριστιανούς, γένος ανθρώπων δεισιδαιμόνων και πονηρών) που συμπληρώνεται από μία άλλη εξίσου υποτιμητική αναφορά από τον Βίο του Κλαυδίου αναφέρεται το όνομα του Χριστού ως εξής: «Iudaeos impulsore Chresto assidue tumultuantis ...





















