Η Πατριαρχική και Συνοδική άρα Πράξη, που καταστρώνεται και υπογράφεται, δεν αποτελεί αναγνώριση ή ανακήρυξη ενός προσώπου ως αγίου, αλλά επίσημη εξαγγελία από την πρώτη της Ορθοδοξίας καθέδρα, ότι ένας τοπικά εορταζόμενος άγιος, εντάσσεται πλέον στο γενικό Εορτολόγιο της Εκκλησίας και πρέπει στο έξης να χαίρει καθολικής τιμής. Την αντίληψη αυτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου εκφράζει κατά το σαφέστερο δυνατό τρόπο η Πράξη που καταστρώθηκε επί Κυρίλλου Λουκάρεως στην περίπτωση του Αγίου Γερασίμου του Νέου του εν Κεφαλληνία, την οποία και έστειλε ως πρότυπο ο Φώτιος Β' προς τον Πατριάρχη Ρουμανίας Μύρωνα. Μια προσεκτική ανάγνωση του κειμένου αυτού μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το κεντρικό σημείο της Πράξεως αυτής δεν είναι η διαπίστωση ότι «εν τοις καθ’ ημάς χρόνοις ηυδόκησεν ο Θεός ...





















