Είδαμε τι περίπου είναι ο νους, και ότι αυτός έχει κατά βάθος «πνευματικές ρίζες» - στο θέμα αυτό θα πούμε αρκετά αργότερα-, ας επιμείνουμε όμως λίγο περισσότερο στην φύση του ως οργάνου. Πρέπει, επαναλαμβάνουμε, να διακρίνουμε ανάμεσα στον ίδιο τον «νου» και τον «λόγο» του: «Ο νους, καθώς κινείται με μόνη την επιθυμία προς την αιτία των όντων χωρίς να γνωρίζει, ζητεί μόνο. Το λογικό όμως, παρατηρώντας με διαφόρους τρόπους, ερευνά τους αληθινούς λόγους των όντων». Πράγματι, όπως είπαμε, ο άνθρωπος είναι από την αρχή μια «ζήτηση», από την πρώτη κιόλας στιγμή που το βρέφος γεννιέται. Λανθασμένα, ασφαλώς, νομίζουν πολλοί ότι αυτή η ζήτηση του βρέφους, δηλαδή του «νου», είναι απλώς επιθυμία για τροφή – λες και ενοχλείται από κάποιες ...





















