Ο Άγιος Οσιομάρτυρας Σιλβανός, ο υπάκουος, γνήσιος μαθητής και βιογράφος του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, του επονομαζόμενου Γραικού, του Βατοπαιδινού, υπήρξε οσιώτατος μοναχός της Λαύρας του Αγίου Σεργίου. Διαπνεόμενος από το ίδιο πνεύμα του Γέροντα και διδασκάλου του, αναδείχθηκε εφάμιλλος της πνευματικής γνώσεως με εκείνον. Ο ίδιος θεωρούσε πολύ μεγάλη εύνοια του Θεού προς αυτόν την πνευματική επικοινωνίαμε τον Άγιο Μάξιμο. Θαυμάζοντας τις ικανότητες του Γέροντά του ο Άγιος Σιλβανός δικαιολογημένα τον χαρακτήριζε ταμείο σοφίας για τη γνώση τριών γλωσσών (ελληνικών, λατινικών και ρωσικών) και ως ποιητή ηρωοελεγειακών ποιημάτων, και επειδή ξεχώριζε μεταξύ των συγχρόνων του για την ευφυΐα και την οξυδέρκεια του. Το εγκώμιο αυτό αναφέρει στην εισαγωγή του βιβλίου της μεταφράσεως της ερμηνείας του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου από τον Άγιον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, έργο που πραγματοποίησε με τη βοήθεια του Αγίου Μαξίμου το 1524. Σ’αυτό αναφέρεται με πολλή αυτομεμψία, αν και ο ίδιος κατέβαλε πολλούς κόπους για την ολοκλήρωσή του, αποδίδοντας την μετάφραση στο Γέροντά του. Δεν ευσταθεί, όμως, ο ισχυρισμός του, διότι ο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός, δεν είχε τότε επαρκή γνώση της εκκλησιαστικής σλαβονικής διαλέκτου. Ο Άγιος Σιλβανός κοιμήθηκε με μαρτυρικό θάνατο πριν από τον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή. Τον έκλεισαν μέσα σε θάλαμο με δηλητηριώδη αέρια, που προήρχοντο από ατελή καύση ξύλων, που του προκάλεσαν ασφυξία. Ο πρίγκιπας Κούρμπσκυ, σύγχρονος του Αγίου Μαξίμου, αναφέρει ότι ο ίδιος ο Μητροπολίτης Δανιήλ, λίγο πριν την καθαίρεσή του, παρέδωσε σε θάνατο τον Άγιο Σιλβανό μέσα στη μητρόπολη το 1539. Με το θάνατο αυτό ο Άγιος έλαβε το διπλό στεφάνι, του Οσίου και του Μάρτυρα. Με τις άγιες πρεσβείες του, Χριστέ, ο Θεός, ελέησέ μας και σώσε μας. Αμήν.