Ο Βυζαντινός Χορός ΤΡΟΠΟΣ παρουσιάζει θεομητορικούς ύμνους, αφιερωμένους στην αγιωτάτη και πάνσεπτη μορφή της Πλατυτέρας των Ουρανών, της Υπεραγίας Θεοτόκου....
Υλικά: 1 κιλό φρέσκα μύδια 1 πράσινη πιπεριά 1 κίτρινη πιπεριά 1 κρεμμύδι μεγάλο 1 ματσάκι μαιντανό 1 ποτήρι κρασί...
Με ένα ιδιαίτερο τρόπο τιμάται η εορτή της Παναγίας στην περιοχή Αγίας Τριάδος (Βούζη) , του δήμου Ναυπλίου, όπου την...
Πρόκειται για μία πάθηση της νευρομυϊκής σύναψης η οποία κλινικά εκδηλώνεται με μυϊκή αδυναμία και βλεφαρόπτωση. Η θεραπευτική αγωγή συνήθως...
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης- Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος Μοναστήρι Παναγίας Σουμελά, σήμερα «Σουμελά Μαναστιρί». Τόπος ιερός, τόπος μαγευτικός, τόπος μυστηρίου, ελληνισμού και ορθοδοξίας,...
Η συνταξιοδότηση είναι για πολλούς συνώνυμη με την ξεκούραση, ωστόσο μελέτη δείχνει ότι τα χόμπι βοηθούν στην καλύτερη λειτουργία του...
Με ευρηματικές τεχνικές που δεν είχαμε φανταστεί και με αυστηρές προδιαγραφές, χαραγμένες σε «οδηγίες χρήσης», δούλευαν τα μέταλλα οι πρόγονοί...
Η εμπιστοσύνη είναι μια πολύ ιδιαίτερη και εύπλαστη έννοια, της οποίας όμως η ύπαρξη είναι απαραίτητη για την επιτυχία της...
Από τις προσωπικές μας επιλογές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου. Η συνέπεια στις...
Τι κοινό έχουν οι πολυσυζητημένες αφίσες ενάντια στους Ιταλούς κατακτητές, τα αγαπημένα αλφαβητάρια του Δημοτικού Σχολείου, οι ξυλογραφίες με τα ελληνικά τοπία και οι προσωπογραφίες Ελλήνων Λογοτεχνών; Τον δημιουργό τους, τον χαράκτη και ζωγράφο Κωνσταντίνο Γραμματόπουλο. Κ. Γραμματόπουλος Ο Κωνσταντίνος Γραμματόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 1916. Το 1934 εισάγεται στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, όπου σπούδασε ζωγραφική στο εργαστήριο του Ουμβέρτου Αργυρού, και χαρακτική στο εργαστήριο του Γιάννη Κεφαλληνού (1934-1940). Το 1944 ξεκίνησε η επαγγελματική του δραστηριότητα με την δημιουργία σειράς προσωπογραφιών πολλών μεγάλων Ελλήνων λογοτεχνών για το περιοδικό Νέα Εστία και με την εικονογράφηση 100 και πλέον λογοτεχνικών και εκπαιδευτικών βιβλίων. Ευρέως γνωστά είναι τα δύο αλφαβητάρια της πρώτης Δημοτικού που εικονογράφησε το 1949 και το ...
«Ακουσε, παιδί μου, να σου ειπώ. Η τέλεια αγάπη είναι να πουλήσης όλα σου τα πράγματα, να τα δώσης ελεημοσύνη...
Όταν πήρα τον πρώτο ζήλο να γίνω κι εγώ καλόγερος, τον εφανέρωσα σε κάτι άλλους. Και ένας ήτανε σωφέρ, μου...
Φτάσαμε πάλι στο Πάσχα του καλοκαιριού και δε χόρταιναν τα μάτια μου τα τριανταφυλλένια χρώματα κι η ανάσα μου πλημμύριζε αρώματα… Δεκαπενταύγουστος, στο χωριό της γιαγιάς, στη βεράντα της μεγάλης γιαγιάς, της Ευαγγελίας. Η μεγάλη γιαγιά, δηλαδή η μαμά της γιαγιάς, έφερε τον δίσκο με το κρύο νερό και το κερασάκι γλυκό, που μοσχομύριζε μέσα στα κρυσταλλένια πιατάκια του γλυκού. Φυσούσε ένα δροσερό αεράκι, που άφηνε στο διάβα του τις ευωδιές από τις τριανταφυλλιές του μεγάλου παππού, του Δημητρού, γνωστού στο χωριό ως Δημητράκη… Τι νομίζετε; Μικρό παιδί ήταν κι ο μεγάλος παππούς, ο μπαμπάς της γιαγιάς μου, με το αγαθό του χαμόγελο, έτσι όπως κρατούσε πάντα μια αγκαλιά λουλούδια να μας δώσει… - Κόσμος και κοσμάκης στην Τήνο θα πάει ...
Ένας από τους ελάσσονες (μικρούς) προφήτες και τελευταίος από τους τέσσερις συγγραφείς προφήτες του 8ου π.Χ. αιώνα. Ο προφήτης Μιχαίας καλείται Μωρασθίτης αφενός για να ξεχωρίζει από τον προφήτη Μιχαία το γιο του Ιεμβλά που μνημονεύεται στο Γ' Βασ. 22,13-29 αφετέρου για να τονιστεί τόπος της καταγωγής του και όχι το όνομα του πατέρα του, σύμφωνα με τον Κύριλλο Αλεξανδρείας (P.G. 71,641) δηλ. η ιουδαϊκή κωμόπολη Μωρέσεθ, κωμόπολη νοτιοδυτικά της Ιερουσαλήμ. Το όνομα του Μιχαία αποτελεί απάντηση και επιβεβαίωση στο ερώτημα "τὶς ὡς ὁ Γιαχβέ;", όπως αυτό διατυπώνεται στο στίχο Μιχ. 7,18 "τίς Θεὸς ὥσπερ σύ;" και ως απάντηση επιδέχεται "κανείς". Ο προφήτης Μιχαίας ήταν νεώτερος των προφητών Αμώς και Ωσηέ και σύγχρονος του προφήτη Ησαΐα, από τη διδασκαλία του οποίου δέχτηκε ...
Στη μνήμη Εκείνου που τον ρέμβασε Άλαλα τα χείλη των όσων δεν κοπιάσαν για ν' ακουμπήσουν τα ξαναμμένα κεφάλια τους στα γόνατά σου τα μητρικά, που καταλύουν το μαύρο πάθος. Άλαλα τα χείλη των όσων δεν διακρίναν, πως συντρίβεις με το πόδι σου και συνθλάς την κεφαλή του πανάρχαιου δράκοντα, που κέρδισε παίζοντας κι' ύστερα τόχασε το μήλο. Άλαλα τα χείλη των όσων δεν ποθήσαν το ξαπόσταμα της αρμογής και την ασφάλεια, το απάγγειασμα της νηνεμίας. Είσαι ένα λιμανάκι ελληνικού νησιού όλο κατάρτια περήφανα υψωμένα• φτωχά καΐκια αραγμένα, φτωχά, αλλά που γνωρίσαν την αντάρα και την τρομάρα, που φορτωθήκαν μόχθο και μεταφέραν πλούτος. Είσαι άσπρο ελληνικό ερημοκκλήσι δαρμένο από την αντηλιά. Γύρω-γύρω αμπέλια, μποστάνια, καρποφόρες συκιές και κάπου κάπου μοναχική και κάποια ελιά. Χρυσοφρυγανισμένα τα χορτάρια αχνίζουνε, άχυρο πια• κι' αντίς γι' αγγέλους, τα τζιτζίκια, σου κανοναρχούνε το κάθε ...
Εορτάζει στις 14 Αυγούστου εκάστου έτους. Εκ γης μεν ήρθην, ειδὲ και πόλον φθάσω, Χάριν Μιχαίας είσομαί σοι τω ξύλῳ....
Αν «ο θάνατος των οσίων είναι τίμιος και η μνήμη δικαίου συνοδεύεται από εγκώμια», πόσο μάλλον τη μνήμη της αγίας των αγίων, δια της οποίας επέρχεται όλη η αγιότης στους αγίους, δηλαδή τη μνήμη της αειπάρθενης και Θεομήτορος, πρέπει να την επιτελούμε με τις μεγαλύτερες ευφημίες. Αυτό πράττουμε εορτάζοντας την επέτειο της αγίας κοιμήσεως ή μεταστάσεώς της, που αν και με αυτή είναι λίγο κατώτερη από τους αγγέλους, όμως ξεπέρασε σε ασύγκριτο βαθμό και τους αγγέλους και τους αρχαγγέλους και όλες τις υπερκόσμιες δυνάμεις δια της εγγύτητός της προς τον Θεό και δια των από παλαιά γραμμένων και πραγματοποιημένων σ' αυτή θαυμασίων. Ο θάνατός της είναι ζωηφόρος, μεταβαίνοντας σε ουράνια και αθάνατο ζωή, και η μνήμη τούτου είναι χαρμόσυνη εορτή και ...





