2014

Tα παιδιά κουβαλάνε μες σ' ολόκληρους αιώνες αυτήν ειδικά την Παράδοση -από ευγνωμοσύνη, θαρρείς, προς τον Χριστό που τα ευλόγησε όταν ήταν εδώ στη γη και τα ξεχώρισε απ' όλα τα ανθρώπινα πλάσματα της γης, γι' αυτόν το λόγο και αυτά εκφράζουν τη ευγνωμοσύνη τους κάθε φορά που γεννιέται ο Χριστός, όση παγωνιά κι αν είναι απλωμένη τριγύρω τους... "Τα παιδιά, που ολοκάθαρα και φροντισμένα ξεκινούν το πρωί με το χειμωνιάτικο κρύο, παρατώντας το χουζούρι των σχολικών διακοπών τους, και φτάνουν ως την πόρτα μας για να τα "πουν", ας είναι καλόδεχτα και καλοπληρωμένα...". Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά %jdjkllk%

"Δεύτε  ίδωμεν πιστοί πού εγεννήθη ο Χριστός". Ο π. Γεώργιος Μεταλληνός ερμηνεύει το ένα από τα τρία καθίσματα του Όρθρου των Χριστουγέννων.   %audio%

- Ουφ!, αναστέναξε ανυπόμονα ο Βασίλης. Πότε θα έρθουν πια; Κάθισε κοντά στο θολό τζάμι του παραθύρου. Το χιονόνερο είχε πια σταματήσει, αλλά ο παγωμένος αέρας δεν είχε κοπάσει εντελώς. Τα γυμνά δέντρα με τα λυγισμένα τους κλαδιά υποκλίνονταν στον χειμωνιάτικο Δεκέμβρη, που έφτανε σιγά-σιγά στο τέλος του. - Ε, αμάν πια! Τι ώρα θα φτάσουν στη Θεσσαλονίκη; ανέβασε την ένταση της φωνής του ο Βασίλης. - Στον δρόμο είναι, έρχονται. Κάνε λίγη υπομονή. Από την Κεφαλονιά έρχονται οι άνθρωποι, ακούστηκε από την κουζίνα ήρεμη η φωνή της μαμάς, που εκείνη τη στιγμή έβγαζε τα ευωδιαστά μελομακάρονα από τον φούρνο. Η μυρωδιά του μελιού και της κανέλας έφτασε μέχρι το σαλόνι κι έκανε τον Βασίλη να ξεχάσει για λίγο την ανυπομονησία του. Είχε πολύ ...

Ο στατιστικολόγος ενδιαφέρεται για τις μετρήσεις ή τα γεγονότα με βάση την ιδέα ότι απορρέουν από ένα θεμελιώδες φαινόμενο και από ένα συνδυασμό «ανεξέλεγκτων» παραγόντων διαταραχής. Πράγμα που σημαίνει ότι επαναλαμβάνοντας τις παρατηρήσεις, υπό σταθερές συνθήκες, τα διαδοχικά αποτελέσματα θα διαφέρουν «λιγότερο ή περισσότερο» μεταξύ τους. Το πιο απλό σχήμα είναι το «γραμμικό ή προσθετικό πρότυπο». Μπορεί να γίνει πιο περίπλοκο (πολλαπλασιαστικό ή κάτι άλλο), όμως τίποτε δεν αλλάζει επί της ουσίας. Είναι λοιπόν επαρκές για να κατανοηθεί το ζήτημα του τυχαίου για τον στατιστικολόγο. Έτσι λοιπόν, μια μέτρηση m θεωρείται ως το αποτέλεσμα ενός «κύριου» φαινομένου, η οποία δίνει μια τιμή μ στην οποία προστίθεται ένα «σφάλμα» e το οποίο δημιουργείται από «ανεξέλεγκτους» παράγοντες: m = μ + e (η ...