2014

Σήμερα τιμάται η μνήμη του οσίου πατρός Θαδδαίου. Αυτός ήταν  βαρβαρικής καταγωγής (Σκύθης) και μας φανερώνει με το βίο του πως από τη στιγμή που κάποιος γίνεται χριστιανός «… οὐκ ἔνι Ἕλλην καὶ Ἰουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσιν  Χριστὸς» (Κολοσ.3,11). Έτσι λοιπόν αφού υπήρξε πρώτα δούλος του οσιωτάτου Θεοδώρου, που του δόθηκε με βασιλική εντολή η μονή Στουδίου και τη μετέτρεψε σε Κοινόβιο, ελευθερώθηκε και εκάρη μοναχός σ’ αυτήν. Είχε θεάρεστο βίο γι’ αυτό ήταν αγαπητός σε όλους. Ασκούνταν έντονα με αγρυπνίες, νηστείες, κοιμόταν κάτω και  διακρίνονταν στις αρετές της υπακοής, της ακτημοσύνης, της εγκράτειας στα λόγια του σε συνδυασμό με την προσοχή στους θείους λόγους. Εκείνο το διάστημα, κατά παραχώρηση Θεού βασίλευσαν ασεβείς ...

Μέσα στην φύση του ανθρώπου είναι η επιθυμία να λύσει τις απορίες του. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να τοποθετηθεί και η συζήτηση για τον αριθμό των νηπίων που σφαγιάσθηκαν στη Βηθλεέμ από τον Ηρώδη μετά τη γέννηση του Χριστού. Μελετώντας την πατερική παράδοση θα εντοπίσουμε αρκετές αναφορές στο γεγονός, χωρίς καμία αναφορά στον αριθμό των αθώων θυμάτων.  Ο αριθμός 14.000 φαίνεται ότι εισχώρησε σε κάποια κατοπινή στιγμή, χωρίς όμως να ενσωματωθεί ποτέ πλήρως ούτε στα συναξάρια. Για παράδειγμα το Μέγα Ωρολόγιο σε έκδοση της Αποστολικής Διακονίας τοποθετεί τον αριθμό αυτόν ανάμεσα σε παρενθέσεις. Η σύγχρονη βιβλική έρευνα καταλήγει σε ένα πολύ μικρότερο νούμερο, βασισμένη στον υπολογισμό του αριθμού των παιδιών που ήταν δυνατό να μεγαλώνουν στη Βηθλεέμ και στα περίχωρά της. Ίσως γύρω στα 30 με 40. Στους Αγίους Τόπους ...

Συνεχίζουμε τη δημοσίευση της μελέτης της κας Νίκης Νικολάου για τη σχέση της θεολογικής ανθρωπολογίας με τη Βιοηθική (προηγούμενη δημοσίευση: www.pemptousia.gr/?p=85502), με την εξέταση της έκπτωσης από τον Παράδεισο και της Θείας Οικονομίας. 2. Το δράμα της πτώσης και το σχέδιο της Θείας Οικονομίας 2.1. Η πτώση των πρωτόπλαστων Η διακοπή της κοινωνίας μεταξύ Θεού και ανθρώπου, επήλθε με το προπατορικό αμάρτημα: την πτώση των πρωτοπλάστων στην παρακοή και στην αμαρτία.  Πρόκειται για την έκπτωση του ανθρώπου από το όντων είναι.  Κατά τον Μάξιμο τον Ομολογητή «η πτώση αποτελεί ένα συνεχές επαναλαμβανόμενο γεγονός, που διαδραματίζεται αδιάκοπα μέσα στην ανθρώπινη ιστορία». Πίσω από το προπατορικό αμάρτημα, υποκρύπτεται το πρόβλημα της θέωσης, δηλαδή εάν οι άνθρωποι θα παραβούν την εντολή του Θεού και θα επιδιώξουν μια αυτοθέωση ...