9 Οκτωβρίου 2015

Σε ένα από τα µεγάλα µοναστήρια στη Θηβαΐδα της Αιγύπτου έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του, πριν φύγει για την έρηµο, ο άγιος Ονούφριος. Νεογέννητο µωρό ήταν, όταν τον έφερε και τον άφησε στο µοναστήρι ο πατέρας του, ο βασιλιάς της Περσίας, έπειτα από θεϊκή αποκάλυψη. Μέχρι ο µικρός Ονούφριος να γίνει τριών χρονών ερχότανε στο µοναστήρι κάθε µέρα µιαν ελαφίνα και τον θήλαζε. Ζούσε σαν µοναχός κι εκείνος ανάµεσα στους µοναχούς, ακολουθώντας τις νηστείες και µετέχοντας στη λειτουργική ζωή µε προθυµία. Μέσα από τα παιδικά του µάτια τα έβλεπε όλα ετούτα σαν να ήταν ένα ατέλειωτο παιχνίδι. Οι πατέρες του µοναστηριού τον αγαπούσαν πολύ και ο ηγούµενος είχε δώσει εντολή στον τραπεζάρη να του δίνει φαγητό, όποτε ο µικρός Ονούφριος ...

Η μελέτη του κ. Δημήτρη Τσιολακίδη για τη θεολογική εξέταση της φροϋδικής ανάλυσης των ονείρων (προηγούμενη δημοσίευση: http://bitly.com/1LKQnyr) έφτασε σήμερα στα συμπεράσματά της, όπου παραθέτει τη σύγκριση μεταξύ της θρησκευτικής και της ψυχαναλυτικής-φροϋδικής ανάλυσης των ονείρων. Πηγή:wikimedia.commons ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Παρακολουθήσαμε την έκθεση δύο διαφορετικών προσεγγίσεων (φροϋδικής και ορθόδοξης) στο θέμα της ερμηνείας των ονείρων, επιχειρώντας παράλληλα να αναπτύξουμε με όσο το δυνατόν πιο σαφή και περιεκτικό τρόπο τις βασικές θέσεις και απόψεις τους. Αναφέρθηκαν θέσεις που αφορούν τόσο στην ερμηνεία και στην αντίληψη για την πηγή προέλευσης των ονείρων, όσο και στην αξία του ονειρικού φαινομένου. Ομοιότητες και αντιθέσεις. Τα κοινά σημεία που διαπιστώθηκαν σχετίζονται :α) με την αναγνώριση της μεταφυσικής ουσίας της ψυχής και από τις δύο πλευρές καθώς και ο Φρόυντ δεν την αντιλαμβάνεται ως ...

Έχει σοφά ειπωθεί από έναν Ορθόδοξο συγγραφέα στη Φινλανδία «Όταν προσεύχεσαι, εσύ ο ίδιος οφείλεις να σιωπάς... Εσύ ο ίδιος οφείλεις να σιωπάς· άφησε να μιλήσει η προσευχή σου». Το να πετύχεις τη σιωπή, είναι το πιο δύσκολο, το πιο αποφασιστικό απ’ όλα τα πράγματα στην τέχνη της προσευχής. Η σιωπή δεν είναι απλώς αρνητική-μία παύση δηλαδή ανάμεσα στις λέξεις, μια χρονική διακοπή, του λόγου – αλλά, όταν την καταλάβουμε σωστά, είναι πολύ θετική: είναι μια στάση προσεχτικής εγρήγορσης, επαγρύπνησης και πάνω απ’ όλα προσοχής ν’ ακούσουμε. Ο ησυχαστής, δηλαδή ο άνθρωπος που έχει πετύχει την ησυχία, την εσωτερική ηρεμία ή σιωπή, είναι ο κατ’ εξοχήν προετοιμασμένος ν’ ακούει. Ακούει τη φωνή της προσευχής μέσα στη δική του καρδιά και ...