2015

Στα παλιά τα χρόνια δύσκολο πράγμα ήτανε να ταξιδεύεις απ΄ ένα τόπο σε άλλον. Κίνδυνοι στη στεριά από κακούργους κι απ΄ αγρίμια, κίνδυνοι και στη θάλασσα από φουρτούνες. Δεν ήτανε, βλέπεις, και τα καράβια της προκοπής. Καρυδότσουφλα ήτανε και συχνά παίρναν μαζί τους στον πάτο της θάλασσας και τις ζωές που κουβαλούσαν. Σ΄ ένα καράβι εκείνου του καιρού μπήκε απ΄ το λιμάνι της Κωνσταντινούπολης μια μέρα κι ένας χριστιανός. Έπρεπε να ταξιδέψει για σπουδαία δουλειά. Ε,  και τ΄ αποφάσισε. Μα, καλός χριστιανός όπως ήταν, αποβραδίς πήγε πρώτα στην εκκλησιά τ΄ Αϊ-Νικόλα. Άναψε το κεράκι στη χάρη του, γονάτισε μπροστά στο εικόνισμα και ζήτησε μέσα απ΄ την καρδιά του από τον Άγιο των θαλασσινών να τον προστατέψει. Ύστερα πέρασε από συγγενείς και ...

Ο τάφος του γέροντος Ευθυμίου στο κοιμητήρι της μονής Διονυσίου Η εύανδρος Τραπεζούντα ήταν η πατρίδα του, του Φροντιστηρίου της οποίας ήταν απόφοιτος ο κατά κόσμον Θεμιστοκλής Κοσμίδης. Προσήλθε στην ιερά μονή Διονυσίου το 1932, στην οποία εκάρη μοναχός με το όνομα Ευθύμιος. Διεκρίθη ως βιβλιοθηκάριος της μονής. Με υποδειγματικό ζήλο εργάσθηκε επί δεκαετία για την ανάδειξη και ταξινόμηση της πλούσιας αυτής βιβλιοθήκης. Είχε ιδιαίτερη ευλάβεια προς την Παναγία και μάλιστα την του Ακαθίστου και του Σουμελά. Για την ανέγερση της μονής Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο εργάσθηκε άοκνα με διάφορους τρό­πους, γι’ αυτό και το σωματείο αυτής τον ανακήρυξε μέγα ευεργέτη της. Οι συμπατριώτες του θα γράψουν: «Λύπη βαθεία και πόνος δριμύς συνεκλόνισε τας καρδίας και τας ψυχάς ημών επί τω ...

Είναι γεγονός, ότι η Κρήτη και ο λαός της βιώνουν μια μεταβατική περίοδο. Ήδη από το 1839 έχει εκδοθεί το Σουλτανικό διάταγμα (Χάττ-ι Σερίφ) και, λίγο μετά, ένα δεύτερο ακολουθεί (1858) (Χάττ-ι Χουμαγιούν). Τα διατάγματα αυτά, είναι στα πλαίσια του Τανζιμάτ (1839- 1876), μιας  προσπάθειας του Σουλτάνου  για μεταρρυθμίσεις, για την αναδιοργάνωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη διοίκηση, στην οικονομία και στις σχέσεις της με τους υπηκόους της. Τα διατάγματα αυτά εκδόθηκαν κάτω από την πίεση των Μεγάλων Δυνάμεων για να συμβιώνουν αρμονικά οι ντόπιοι πληθυσμοί της Κρητικής υπαίθρου, Χριστιανοί και  Μουσουλμάνοι (οι οποίοι είναι Ελληνόφωνοι) καθώς  και Αρμένιοι και Εβραίοι.             Στα πλαίσια του Χάττ-ι Χουμαγιούν οργανώνονται το 1862  οι Δημογεροντίες, ένα καινοτόμο σύστημα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, και ψηφίζονται οι «Γενικοί Κανονισμοί» , ...

Το Προσκύνημα του Αγίου Σώζοντος, πολιούχου και προστάτου της νήσου Λήμνου, βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της νήσου στο χωριό Φυσίνη, σε μία μαγευτική παραλία, που απέχει από την πρωτεύουσα Μύρινα περίπου 45 χιλιόμετρα. Η ευλάβεια των Λημνίων για τον Άγιο αείποτε ήταν μεγάλη και προς τούτο είναι η μεγαλύτερη θρησκευτική πανήγυρη του νησιού. Πολλοί εκ των Λημνίων φέρουν το όνομα ΣΩΖΩΝ, ενδεικτικό της ευλάβειας και της τιμής πρός τον Άγιο. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση ο ναός κτίστηκε σε αυτή την θέση έπειτα από υπόδειξη του ιδίου του Αγίου με θαυματουργό τρόπο. Στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα ο ναός υπήρχε ένα αγίασμα, ένα πηγάδι με γλυκό νερό, το οποίο βρίσκεται στο επίπεδο της θάλασσας. Εκεί κοντά ένας χωρικός βρήκε μια παλαιά εικόνα ...

Κάτι που δεν έχει προσεχθεί επαρκώς στη διδασκαλία του οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτη είναι η σχέση και η αγάπη του προς τη μονολόγιστη ευχή, το γνωστό σε όλους «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλό». Η συντομότατη αυτή παραδοσιακή προσευχή των Ορθοδόξων (πρέπει να) αποτελεί πνευματικό άθλημα και άσκηση όλων ανεξαιρέτως των Χριστιανών και ιδιαίτερα των μοναχών και μοναζουσών. Πηγή: Αγιορείτικη Φωτοθήκη Ο Καυσοκαλύβης άγιος, γαλουχηθείς  με τα νάματα της νηπτικής αγιορείτικης παραδόσεως, ασκήθηκε εξ απαλών ονύχων στη θεάρεστη αυτή προσευχητική τέχνη, την οποία χαρακτήριζε ως την «κατεξοχήν εργασία του». Είχε μάλιστα φτάσει σε υψηλά μέτρα θεωρίας κατ’ αυτήν, όπως φαίνεται από σχετικούς διαλόγους με άλλους αγιορείτες πατέρες και από το παραδοθέν περιστατικό με την αδελφή του και μετέπειτα μοναχή Πορφυρία ...

Σημαντικό χαρακτηριστικό της εκκλησιαστικής μουσικής είναι η από χορού απόδοση των μελών. Η πρακτική αυτή παραπέμπει στην θεολογία της Θείας Λειτουργίας ως «έργον λαού» και θυμίζει το «εν ενί στόματι και μια καρδία» άδειν των πρώτων χριστιανών. Σαν συνέχεια αυτής της μακράς παραδόσεως η σημερινή αγιορειτική ψαλτική διασώζει την από χορού ψαλμωδία, ιδιαίτερα κατά τις λαμπρές και πανηγυρικές ημέρες. Στο πνεύμα αυτό και οι Βατοπαιδινοί πατέρες σπουδάζουν τα ψαλτικά και την από χορού ψαλτική τέχνη. Ένας από τους συνηθέστερους ύμνους που ψάλλεται στην αγιορείτικη Θεία Λειτουργία είναι ο Τρισάγιος ύμνος σε ήχο πλ. α, μέλος Κυριακού Ιωαννίδου του λεγομένου «Καλογήρου».