2015

Σε έγγραφο της 15.6.1853, ο επίσκοπος Θήρας Ιερόθεος γράφει στο Υπουργείο των Εκκλησιαστικών, πως ο Διονύσιος ευρισκόμενος στη μονή Προφήτου Ηλιού Θήρας εμμένει στην "αίρεση" των Κολλυβάδων κι αγωνίζεται για τη μετάδοση των φρονημάτων του. Το έγγραφο αυτό μας βεβαιώνει την πίστη του ιερού ανδρός, την ακτινοβολία του, τη δύναμή του και την επίδρασή του, τον φόβο των αρχών για τη δράση του, αλλά και την άγνοια ορισμένων στο ζήλο του παραδοσιακού κηρύγματός του. Η μεγάλη μόρφωση και πίστη του Διονυσίου, η βαθεία γνώση της εκκλησιαστικής παραδόσεως και ιστορίας, του υπαγόρευαν τη στάση αυτή κι όχι η ιδιοτροπία του χαρακτήρα του, η ανυπακοή και ο φανατισμός. Επιθυμούσε να διορθώσει και θεραπεύσει επιμειξίες και επιδράσεις δυτικές, που είχαν εισέλθει από την ...

Από την πρώτη στιγμή που εισήχθη ο Εγκεφαλικός Θάνατος, κατά την έβδομη δεκαετία του περασμένου αιώνα, και μάλιστα μεταξύ των ειδικών επιστημόνων που συμμετείχαν στην πρώτη επιτροπή του Harvard, παρά την τελική ομόφωνη απόφασή τους, εμφανίστηκαν τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό έντονες αμφισβητήσεις και διαφοροποιήσεις. Και ήταν, πολύ φυσικό μια που είχε πλέον δημιουργηθεί μια νέα κατάσταση θανάτου, η οποία δεν θα ήταν αυταπόδεικτη, αλλά θα έπρεπε να πείσουμε γι’ αυτήν.142 Τι ήταν αυτό όμως που παρακίνησε την Ad-Hoc επιτροπή του Harvard να επαναπροσδιορίσει τον ορισμό του θανάτου; Όπως αναφέρει η έκθεση της Ad-Hoc επιτροπής του Harvard που δημοσιεύθηκε σε ένα από τα τεύχη του Αυγούστου της «Επιθεώρησης Της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης», (Journal of the American Medical Association) το ...

Η ποιμαντική αντιμετώπιση των αιτημάτων των χριστιανών για σύναψη δεύτερου ή τρίτου γάμου. Επίσης, το θέμα της συμβατότητας των Ιερών κανόνων με τη απόφαση της ποιμαίνουσας Εκκλησίας για παροχή διαζυγίου σε περιπτώσεις που το αίτιο διάλυσης του γάμου δεν σχετίζεται με τη μοιχεία κάποιου εκ των συζύγων, συνδέεται άμεσα με το ενδεχόμενο αίτημά τους να προχωρήσουν σύντομα σε ένα νέο γάμο, ζητώντας την ευλογία της Εκκλησίας. Είναι γεγονός πως η σύναψη δεύτερου ή τρίτου γάμου κάποιου Χριστιανού, αποδοκιμάζονταν από την ποιμαίνουσα Εκκλησίας, σύμφωνα με το κανονικό πλαίσιό της και σε καμία περίπτωση δεν τύγχανε ποιμαντικής εκλογίκευσης, εξειδανίκευσης η εξομοίωσης με τον πρώτο γάμο. Γι’ αυτό και « είχε αποφασιστεί σύμφωνα με την ευαγγελική και αποστολική γνώση, να μην δύναται να παντρευτεί με άλλο άτομο ...