2015

Μετά το ενδιαφέρον που έδειξαν αρκετοί πιθανοί συμμετέχοντες να λάβουν μέρος στο Διαγωνισμό Σύνθεσης της Στέγης για όλων των μορφών τις Χορωδίες και λόγω της εορταστικής περιόδου του Δεκαπενθημέρου που προηγήθηκε και των αργιών που υπήρξαν, το Διοικητικό Συμβούλιο της Στέγης Ελληνικών Χορωδιών αποφάσισε να δοθεί δίμηνη παράταση στην προθεσμία λήξης για υποβολή των διαγωνιζόμενων έργων. Έτσι ως νέα καταληκτική ημερομηνία λήξης υποβολής των συμμετοχών στο 2ο Διαγωνισμό Σύνθεσης Χορωδιακού Έργου ορίζεται η 28η Φεβρουαρίου 2015. Οι ήδη κατατεθειμένοι φάκελοι παραμένουν σφραγισμένοι στη θυρίδα που έχουν αποσταλεί όπως και τα αντίστοιχα έργα τα οποία έχουν υποβληθεί ηλεκτρονικά και θα ανοιχτούν μετά τη λήξη της νέας προθεσμίας. Όλοι οι λοιποί όροι του Διαγωνισμού παραμένουν σε ισχύ. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Διαγωνισμό ...

ΟΣΙΑ ΜΕΛΩ: Η φιλέρημος κόρη της Κω, όπως μας την παρουσίασε ο Σεβ. Μητρ. Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ Από τον Σεπτέμβριο του 2013 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου κ. Ναθαναήλ και οι συνεργάτες του, με την καθοδήγηση των υπευθύνων των εκδόσεων Αρμός ξεκίνησαν την προετοιμασία για έκδοση της μεταπτυχιακής εργασίας του με τίτλο «Η Οσία Μελώ στη Βουρρίνα της Κω. Λαϊκή παράδοση και λατρεία». Το βιβλίο τυπώθηκε τον Οκτώβριο και παρουσιάστηκε στην Κω στην αίθουσα της Πνευματικής Εστίας της Μητροπόλεως Κώου και Νισύρου στις 28 Δεκεμβρίου 2014. Η παρουσίαση έγινε από τα μέλη της τριμελούς επιτροπής που, μάλιστα, την βαθμολόγησαν με «Άριστα», τον Καθηγητή Λαογραφίας κ. Μηνά Αλ. Αλεξιάδη, τον Επίκουρο Καθηγητή Λαογραφίας κ. Γεώργιο Θανόπουλο και την Λέκτορα Κοινωνικής Λαογραφίας κ. ...

Ο Μ. Βασίλειος, ως ερμηνευτής της χριστιανικής θεωρήσεως του χρό­νου, ενώ επισημαίνει τις αντιφάσεις αυτές, μας αποκαλύπτει μια νέα προ­οπτι­κή, που οδηγεί στη δημιουργική σύνθεση και υπέρβασή τους. Τη νέα αυτή προοπτική, που δεν μπορούσε να δημιουργήσει η ελληνική φιλοσοφία ή γενικότερα η αν­θρώ­πινη σκέψη, την προσφέ­ρει σε αυτόν η Εκ­κλη­σία· η Εκ­κλη­σία όχι ως εγκόσμια κοινωνική πρα­γμα­τικότητα, αλλά ως σώμα Χρι­στού, που είναι «ο ων και ο ην και ο ερχόμενος»· ως σώμα αυτού, που συνθέτει τις δια­στάσεις του χρό­νου και τις προσλαμβάνει ως πρόσωπο στο αιώνιο «νυν» της πα­ρουσίας του. Μέσα στην Εκκλησία η μνήμη του πα­ρελ­θό­ντος γίνεται μνήμη εν Χριστώ. Και η ελ­πίδα του μέλ­λοντος γίνεται ελπίδα εν Χρι­στώ. Γι’ αυτό και η ζωή του Χριστιανού ως ...