Στη δεύτερη παραβολή αναφέρεται (Μκ. 12,1-10, Λκ. 20,9-16) ότι κάποιος άνθρωπος ήταν νοικοκύρης, ο οποίος φύτεψε ένα αμπέλι και αφού το έφραξε γύρω-γύρω με φράχτη κι έσκαψε πατητήρι κι έχτισε πύργο, το εμπιστεύτηκε σε κάποιους γεωργούς κι έφυγε σε άλλη χώρα. Κι’ όταν πλησίασε ο καιρός της σοδειάς, έστειλε τους δούλους του στους γεωργούς, για να πάρουν τους καρπούς του. Κι οι γεωργοί, αφού έπιασαν τους δούλους του, άλλον τον έδειραν, άλλον το σκότωσαν κι άλλον το λιθοβόλησαν. Πάλι έστειλε άλλους δούλους, περισσότερους από τους πρώτους, κι έκαναν και σ’ αυτούς τα ίδια. ΄Υστερα όμως έστειλε σ’ αυτούς το γιό του λέγοντας «θα ντραπούν το γιό μου». Αλλά οι γεωργοί όταν είδαν τον γιό του, είπαν μεταξύ τους ότι ...





















