Η φιλευσπλαχνία όμως στο όνομα της οποίας περιέθαλπαν τους ασθενείς, είχε ένα συγκεκριμένο όριο: Οι πρώτοι χριστιανοί αρνούνταν τόσο την ιατρική αρωγή όσο και την φαρμακευτική θεραπεία. Και τούτο διότι ο Ιησούς κατά το διάστημα της επίγειας παρουσίας Του δεν χρησιμοποίησε φάρμακα για την αντιμετώπιση των νοσούντων. Για παράδειγμα, το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο (5:25-34) συγκρίνει την αποτελεσματικότητα του Ιησού με τις αποτυχημένες προσπάθειες των ιατρών επί της αιμορροούσης γυναικός την οποία προσπαθούσαν να θεραπεύσουν για 12 χρόνια. Έτσι λοιπόν, σύμφωνα με πολλούς Χριστιανούς φιλόσοφους της εποχής εκείνης, αφού το Φάρμακο βασίζεται στην γνώση υλικών ουσιών και η Ιατρική στην πιο εξελιγμένη της μορφή αποτελούσε εργασία των ειδωλολατρών Ελλήνων σοφών, θα έπρεπε να καταπολεμηθούν ως οι εκπρόσωποι του κακού. Έτσι, επιφανείς ...



















