Τι καρτερείς Καλόγερε στη μέση του πελάου… «Μες στα χαράματα συχνά, και μες στα μεσημέρια, και σα θολώσουν τα νερά, και τ' άστρα σαν πληθύνουν, ξάφνου σκιρτούν οι ακρογιαλιές, τα πέλαγα κι οι βράχοι.» Δ. Σολωμού, «Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» Την τοπωνυμία «Καλόγερος» δεν τη συναντάμε σπάνια στην Ιστορία – Χαρτογραφία της ονοματολογίας του ελληνικού Αρχιπελάγους. Ενδεικτικά, αναφέρονται οι χαρακτηριστικές περιπτώσεις των (μικρών σε εμβαδό) νησαίων εδαφών στα ΒΑ της Άνδρου, κοντά στη Νίσυρο, στη Σίκινο, στα στενά ανάμεσα σε Τήνο και Άνδρο κτλ. Συνήθως, οι «Καλόγεροι» είναι νησίδες «μοναχικές» με έντονο γεωγραφικό διαμελισμό οι οποίες παραπέμπουν στο απόκοσμο, αναχωρητικό ύφος ενός Ερημίτη… Στο συγκεκριμένο χάρτη φαίνεται το νησί Calojero, ΒΑ της Άνδρου (Dapper, Amsterdam, 1690) Σίγουρα, ο πιο «δημοφιλής» και γνωστός στο ευρύ κοινό «Καλόγερος» είναι ...





















