Η αντίληψη ότι ο Θεός αγαπά μόνο τα δικά του «καλά παιδιά», που εφαρμόζουν απαρέγκλιτατα το θέλημά του, κι απορρίπτει τους άσωτους και αμαρτωλούς, είναι έντονα διαδεδομένη όχι μόνο στις άλλες θρησκείες αλλά και σε αρκετούς χριστιανούς.
Ένας Θεός που δεν αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους ως παιδιά του, όπως και να ζουν, δεν μπορεί να είναι «ο Θεός των Πατέρων ημών». Γιατί, ένας τέτοιος Θεός, δεν είναι αγάπη· κι αν ο Θεός δεν είναι αγάπη, Θεός δεν υπάρχει! Ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, μιλώντας στους χριστιανούς, τους λέει: «Αν είναι θεότητα, είναι οπωσδήποτε αγάπη».
Όταν, λοιπόν, προβάλλουμε το Θεό ως παντοδύναμο και κυρίαρχο, σκληρό και άκαμπτο στις αποφάσεις του, που αντιμάχεται τη διαφορετικότητα, που ελέγχει συνεχώς τον άτσαλο και αδύνατο άνθρωπο, που σιωπά ...
Περισσότερα