Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης (1924-1994). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) : Δεν θα σας το έλεγα αλλά, αφού το λέτε, θα σας το πω έτσι… πρoς δόξαν Θεού και εις τιµήν του πατρός Παϊσίου . Ήτανε ή παραμονή του Άγιου Ανδρέου ή μετά του Αγίου Ανδρέου. Ήταν βράδυ και ήμασταν όλοι στην Κωσταµονίτου . Συγκεκριμένα ήταν τότε που είχαμε πάει µια παρέα πατέρων από εδώ και βοηθήσαμε το μοναστήρι για τέσσερα χρόνια, γιατί ήταν γεροντάκια. Είχα τελειώσει τον κανόνα μου και καθόμουν έτσι, ακουμπούσα και έλεγα την ευχή μέσα στο σκοτάδι. Ξαφνικά αισθάνομαι την πόρτα ν’ ανοίγει. Κοιτάζω και νομίζω πως είναι ο γερο-Μόδεστος, ένα χαριτωμένο, γεροντάκι που είχα δίπλα μου, αλλά βλέπω μπροστά μου τον πατέρα Παΐσιο. Τα ‘χασα… Έκανα το σταυρό μου νομίζοντας ή παραίσθηση ...

















