Πεμπτουσία

Ένας ιδιαίτερα αγαπημένος θεσμός με μεγάλη απήχηση στο κοινό, είναι οι βραδιές κλασικής μουσικής, στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.  Μετά την περσινή επιτυχία, φέτος στις 7, 14 και 23 Σεπτεμβρίου, με την Ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων ΑΤΤΙΚΑ (7/9), την Αcademica Αθηνών (14/9) και την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (23/9), το Μέγαρο μας καλεί να υποδεχθούμε το ξεκίνημα του Φθινοπώρου, με καλοκαιρινή μουσική διάθεση! «Mandolino notturno», την Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου, στις 8:30 μ.μ., με την Ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων ΑΤΤΙΚΑ και τους Γιάννη Χριστόπουλο (τενόρος) και Άρη Δημητριάδη, στην ενορχήστρωση–μουσική διεύθυνση. Η Ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων ΑΤΤΙΚΑ, έδωσε τον Ιούλιο τρεις επιτυχημένες συναυλίες στη Βενετία, ενθουσιάζοντας το ιταλικό κοινό.  Την Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου,  παρουσιάζει μια βραδιά, με κλασικές μουσικές επιλογές, από την Κεντρική Ευρώπη μέχρι τη ...

Αξιωθήκαμε για μια χρονιά ακόμη να έρθουμε εδώ στο ευλογημένο μοναστήρι του Κουτλουμουσίου επί τη εορτή της Θείας Μεταμορφώσεως και να μετέχουμε του μεθεορτίου εσπερινού και του κτητορικού μνημοσύνου. Ευχαριστώντας τον Άγιο Καθηγούμενο και  τους πατέρες της Μονής για την ευκαιρία που μας έδωσαν να μετέχουμε στην χαρά της πανηγύρεως, θα ήθελα να καταθέσω μία σκέψη για τον θάνατο, ο οποίος όχι μόνο σαν έννοια αλλά και σαν λέξη έχει απομακρυνθεί εσκεμμένα από την ζωή μας, ώστε όταν έρθει και μας "χτυπήσει την πόρτα" θα μας είναι "άγνωστος" και θα μας βρει απροετοίμαστους. Ο θάνατος δια της αμαρτίας εισήλθε στην ζωή του ανθρώπου, ώστε με τον θάνατο να πεθαίνει και η αμαρτία, για να μην είναι αθάνατη. Ο άνθρωπος  δεν πλάσθηκε για να ...

Από τις πιο ωραίες ευαγγελικές περικοπές ήταν σήμερα αυτή που διαβάστηκε στην λειτουργία της Κυριακής. Οι μαθητές βρίσκονταν στο πλοίο όταν έπιασε σφοδρή θαλασσοταραχή. Μέσα στα αγριεμένα κύματα διέκριναν μια φιγούρα και νομίζοντας ότι ήταν φάντασμα φώναξαν δυνατά, και τότε τους μίλησε και κατάλαβαν ότι ήταν ο Ιησούς! Ο Πέτρος Του λέει αν είσαι Εσύ πρόσταξε να έρθω κοντά Σου περπατώντας στα κύματα, και  ο Ιησούς πολύ απλά του είπε: "έλα"! Ω του θαύματος!!! Ο Πέτρος έχοντας το βλέμμα στον Χριστό περπάτησε πάνω στα μανιασμένα κύματα.... Μόλις έστρεψε το βλέμμα του όμως από τον Χριστό, συνειδητοποίησε που περπατάει και αμέσως άρχισε να πνίγεται. Φώναξε μέσα στον πανικό του αμέσως τον Χριστό να τον βοηθήσει και Αυτός αμέσως του άπλωσε το χέρι Του και τον έφερε ...

Στην Ουρανούπολη μπορείς να δεις και μια άλλη σπάνια εικόνα. Μόνο εκεί θα δεις πιο καθαρά και πιο έντονα, ακόμα και από την Ιερισσό, τα καραβάκια που έρχονται από το Όρος και φεύγουν για εκεί. Πιο πολύ το καλοκαίρι που ένα πλήθος παρδαλό, ένα πολύχρωμο καραβάνι που επισκέπτεται το περιβόλι του ουρανού. Το αρχονταρίκι στη Μονή Διονυσίου. Προσκυνητές και άλλοι, άλλου καιρού, ομάδες πιστών και περίεργων γενικά, ένα συνονθύλευμα εντυπωσιακό και όμορφο που υποχρεωτικά θα μπει στο πλοίο για τη Δάφνη, το επίνειο των Καρυών, της πρωτεύουσας της μοναστικής πολιτείας. Μαζί και οι καλόγεροι ακόμα πιο χαρακτηριστική εικόνα και πιο σημασιοδοτική. Πιο δοτική στους όρους και στους κανόνες και πιο επιβλητική στη γενικότερη εικόνα. Μαυροντυμένοι εκείνοι με τις μακριές γενειάδες, ...

Δελτίο τύπου Αθήνα 26 Ιουνίου 2016 «Ροδίτικες Συνθέσεις» Έκθεση ζωγραφικής του Αιμίλιου Γάσπαρη στο Κατάλυμα της Γαλλίας στη Ρόδο από Τετάρτη 31 Αυγούστου ως Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου 2016 Η έκθεση ζωγραφικής του Αιμίλιου Γάσπαρη αποτελείται από  τρεις ενότητες. Μια  ενότητα είναι έργα εμπνευσμένα από την αρχιτεκτονική και την ατμόσφαιρα της παλιάς πόλης της Ρόδου που την αρχή τους είχαν κατά την παραμονή του καλλιτέχνη εκεί κατά τη δεκαετία του 1980. η δεύτερη ενότητα αποτελείται από σχέδια που έχουν ως θέμα το τοπίο του νησιού της Ρόδου και ιδιαίτερα το ορεινό και η τρίτη ενότητα  σχέδια με στρατιώτες που το αρχικό τους είχε γίνει κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας εκεί. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη 31 Αυγούστου 2016 και ώρα 20.00 ...

Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό με πέντε φυσικά συναισθήματα: φόβο, θλίψη, θυμό, ζήλια κι αγάπη. Προτού καν γίνει κανείς έξι χρονών, όλα τα παραπάνω φυσικά συναισθήματα έχουν μετατραπεί σε αφύσικα! Πως; Με την εκπαίδευση που δεχόμαστε ως παιδιά συνεχώς κι επίμονα απ’ όλους τους αποδεκτούς φορείς κοινωνικοποίησης (δηλ. γονείς, συγγενείς, δασκάλους, κ.λ.π.) ότι η εκδήλωση των φυσικών συναισθημάτων δεν είναι ούτε αρεστή, ούτε επιτρεπτή σε ένα πλαίσιο στο οποίο χρειάζεσαι να είσαι αρεστός για να επιβιώσεις ψυχικά και σωματικά. Οι άνθρωποι έχουν μόνο δύο φυσικούς φόβους: την πτώση από μεγάλο ύψος, και τους ξαφνικούς δυνατούς θορύβους. Αν ανεβάσουμε ένα μικρό παιδί σε μια ψηλή εξέδρα – οποιοδήποτε παιδί- δεν θα κατέβει, γιατί διαθέτει έναν έμφυτο φόβο για το ύψος. Όσον «θαρραλέος» κι ...

Αν λοιπόν θεωρήσουμε τους αριστοτελικούς σχολιαστές της Αλεξάνδρειας ίδια περίπτωση «φιλοσόφων» με τον Αριστοτέλη, επειδή και οι δύο απλώς ασχολούνται με τις αριστοτελικές «πρῶτες οὐσίες» και η βάση τους είναι μόνο η αρχαία ελληνική φιλοσοφία, θα έρθουμε σε πολύ δύσκολη θέση όταν δούμε πως ο Αριστοτέλης διατύπωσε τις «πρῶτες οὐσίες» για να θεμελιώσει και με μεταφυσικό στήριγμα το ακέραιον και την ευθύνη του Αθηναίου πολίτη, ενώ οι αριστοτελικοί σχολιαστές της ελληνιστικής και της βυζαντινής εποχής, απλώς για να το μελετήσουν ως φιλοσοφικό ζήτημα και μάθημα, χωρίς κάποιο υποχρεωτικό βασικό αντίκρυσμα στην πολιτική τους καθημερινότητα, αγνοώντας πλήρως την καθημερινότητα της αρχαίας Αθήνας. Στην εποχή των εθνικών αριστοτελικών σχολιαστών, απουσιάζει παντελώς η έννοια του «πολίτη» με τη σημασία της αρχαίας Αθήνας και υπάρχει ...

Βίος του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου μέρος 47ο. Ανάγνωση απο το ομώνυμο βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου Σαχάρωφ, εκδ. Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ι.Μ. Λεμεσού. Διαβάζει η κυρία Όλγα Κοκκίνου.   %audio%

Τέλος ο αφηγητής, αναιρώντας τα παράπονα που διατυπώνει στην αρχή της αφήγησής του για την «άστοργη» μητέρα-Φύση, τώρα δοξάζει τον Θεό, γιατί προσφέρει στον άνθρωπο μοναδική παρήγορον ελπίδα, την μεταθανάτιο ζωή. Έτσι, ο Βιζυηνός «οδηγεί» στο διήγημα αυτό τους δύο ήρωές του σε μια λύτρωση όχι ενδοκοσμική, αφού αυτή καθίσταται ανέφικτη, αλλά εξωκοσμική/υπερβατική, μυστηριακή, εσχατολογική και θεολογική, η οποία και φαίνεται να λειτουργεί εξαγνιστικά και καθαρτήρια και για τους δύο. Άρα, η εσχατολογική προοπτική της ζωής δίνει «απαντήσεις». Η «συνάντηση» των ψυχών επιτυγχάνεται. Οι δύο ερωτευμένοι συναντώνται χωρίς προηγούμενη συνεννόηση, τυχαία, από μία μυστικὴ ἀνταπόκρισις, μία ὑπερφυσικὴ συνεννόησις τῶν καρδιῶν! Συναντώνται,  επειδή το επιθυμούν ολόψυχα και οι καρδιές τους αποτελούν «δοχεία συγκοινωνούντα». Ο Πασχάλης στη συνέχεια την «βλέπει» με τη φαντασία ...

Είναι καταπληκτικό πώς ο άνθρωπος αυτός από τις αρχές του 1775, οπότε άρχισε την τρίτη περιοδεία του ως τα 1779, δεν στάθηκε ούτε μια στιγμή. Δε δείχνει καμιά κόπωση ή έστω μείωση της υπεράνθρωπης δραστηριότητας, που τον συνοδεύει μέχρι την τελευταία του στιγμή. Και να σκεφθούμε πως πατάει τα εξήντα πέντε και πως ζει με τα λιτότερα μέσα, νηστεύοντας πάντοτε και τρώγοντας ξερό και μαύρο ψωμί! «Το φαγί του ήταν γάλα κι αυγά. Αλλά δεν έτρωγε, το περισσότερο ξεροφαγιά». Κι όχι μονάχα τούτο. Ο δρόμος του είναι σπαρμένος αγκάθια. Παντού τον ενεδρεύει η αντίδραση του ανώτερου κλήρου και των αρχόντων, ο φανατισμός και το μίσος των Εβραίων κι η αντιπάθεια των εμπόρων και των πλουσίων, για ν΄ αφήσουμε το φιλύποπτο ...