Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, ανήμερα της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, εμφανίστηκαν στην Κεφαλονιά τα φιδάκια της Παναγίας. Συγκεκριμένα, στο ναό της Κοιμήσεως Θεοτόκου στο Μαρκόπουλο μετά την τέλεση του Μεθέορτου Εσπερινού, εμφανίστηκε το πρώτο φιδάκι. Νωρίτερα, στο πιο ορεινό χωριό, Αργίνια, εμφανίστηκε άλλο ένα φιδάκι προς ικανοποίηση και χαρά των κατοίκων και προσκυνητών. (Αναλυτικότερα για το φαινόμενο, βλ. και εδώ)
Yet, it is not only possible but probable that those Orthodox involved directly or indirectly in abortion are not even aware (!) they are in a state of grievous sin through their involvement. There is a story (possibly apocryphal) of an abortionist who sat for twenty years in the front pew of an Orthodox Church, served on the Church Council and was considered a "pillar" of that community. This was at a time when abortion did not even have the spurious sanction of legality. Therefore, what this man did was not only immoral, but illegal as well. Then there is the (actual) story of the priest who was called by a woman to go and give Communion to her daughter who ...
Η φυγή επιλέγεται. Στο διήγημα αξιοποιείται είτε δηλωτικά -ως εσπευσμένη απομάκρυνση από κάπου- είτε συνυποδηλωτικά -με τη μορφή του ονείρου, της τρέλας και του θανάτου. Ο Πασχάλης απομακρύνεται από την πόλη που διαμένει, τη Φράιβουργ, για να «βοηθήσει» την αγαπημένη του και τον εαυτό του. Στο όνειρο, στη φαντασία καταφεύγει συχνά, όχι μόνο όταν είναι μακριά της, αλλά ακόμα και όταν βρίσκεται μαζί με την αγαπημένη του, την Κλάρα. Στην τρέλα, στη φυγή από την «κυρίαρχη» λογική, οδηγείται η Κλάρα, επειδή ο έρωτάς της δεν είχε την ανταπόκριση που επιθυμούσε. Την παράνοια επιδοκιμάζει και ο έλλογος θυρωρός του «σιδερόφρακτου» φρενοκομείου, που επισκέπτεται ο αφηγητής: Οἱ γνωστικώτεροι ἄνθρωποι τοῦ κόσμου εἶναι ἴσα ίσα ἐκεῖνοι, ὅσοι προσπαθοῦν μὲ κάθε τρόπον νὰ εἰσέλθουν εἰς ...
Ο μακαριστός Γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης, μιλώντας σε σύναξη της Ι.Μ.Μ.Βατοπαιδίου, επισημαίνει την ανυπολόγιστη αξία της μοναχικής αρετής της υπακοής, η οποία, ως μίμηση του Χριστού, που έζησε επί γης τηρώντας το θέλημα του Θεού Πατρός, είναι αρετή ανώτερη και της προσευχής, αφού, όπως τονίζει ο Γέροντας, η υπακοή γεννά την προσευχή και όχι η προσευχή την υπακοή. %audio%
Οι αρχές της ορθόδοξης βιοηθικής πρέπει να έχουν συμβουλευτικό, καθοδηγητικό, προσωπικό και φιλάνθρωπο χαρακτήρα. Κάθε βιοηθική πρόταση σήμερα θα πρέπει να αρθρώνεται κριτικά και να βρίσκεται σε άμεση σχέση με την ανθρώπινη ύπαρξη στο σύνολο της, στοχεύοντας στην ολική σωτηρία του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά. Συνεπώς πρέπει να είναι μια υπαρξιακή και φιλάνθρωπη βιοηθική αφενός και αφετέρου το θεμέλιο της θα πρέπει να είναι υπερβατικό. Τα Βιοηθικά ζητήματα αποτελούν αντικείμενο μελέτης και έρευνας για την ορθόδοξη εκκλησία. Οι κατά τόπους ορθόδοξες εκκλησίες έχουν συγκροτήσει ειδικές επιτροπές αποτελούμενες από επιστήμονες για την εξέταση των Βιοηθικών θεμάτων οι οποίες και παρουσίασαν και παρουσιάζουν, θεολογικές απόψεις σε συνέδρια, σε άρθρα στον τύπο, σε επιστημονικές μελέτες ή ακόμη και με τη μορφή ανακοινώσεων στο διαδίκτυο. Από ...
I was reading the Early Christians Apologists the other day and came across Athenagoras the Athenian, about whom I know almost nothing. I am, apparently, not alone in this, since nobody seems to know much about him except that he was born ca. 133, perhaps in Athens, and died in ca. 190, again probably in Athens. He appears to have been very influential and is now best known for two works which have survived from what was no doubt a much larger corpus: On Christians, addressed to emperors Marcus Aurelius and Commodus in which he defends Christians against the charge of atheism; and On the resurrection of the dead, from which this extract is taken. He was obviously a philosopher ...
Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος το 370 γράφει σε επιστολή του προς τον πρεσβύτερο Κληδόνιο: «Ει τις ου Θεοτόκον την αγίαν Μαρίαν υπολαμβάνει, χωρίς εστί της θεότητος» (Γρηγορίου θεολόγου, Επιστ. 101, Προς Κληδόνιον πρώτη, PG 37,177, ΒΕΠ 60,262). Θεωρεί λοιπόν υποχρεωτική την αποδοχή του όρου Θεοτόκος και η άρνηση του όρου θέτει τον άνθρωπο εκτός Θεού δηλαδή εκτός σωτηρίας. Στον τρίτο Θεολογικό του Λόγο εμβαθύνοντας στην ασώματη γέννηση του Χριστού διερωτάται: «Που γαρ εν τοις σοις έγνως Θεοτόκον παρθένον;» (Γρηγορίου Θεολόγου, Θεολογικός τρίτος Περί Υιού, PG 36,80, ΒΕΠ 59,240). Διαπιστώνουμε ότι και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος ονομάζει τη Μαρία Θεοτόκο και Παρθένο και συνδέει την παρθενία με την ασώματη, δηλαδή όχι με άνδρα αλλά εκ Πνεύματος αγίου, σύλληψη. Στο έπος του αγίου «Χριστός πάσχων» που ...
Όταν η Τέχνη πετά ψηλά Jonathan Jackson, Το Μυστήριο της Τέχνης. Η γέννηση του Καλλιτέχνη κατ’ εικόνα Θεού, Πρόλογος: Καθηγούμενος Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου, Γέρ. Εφραίμ, Μετάφραση: Ιωσήφ Ροηλίδης, εκδ. Εν Πλω, Αθήνα 2016, σσ. 237. Ο Τζόναθαν Τζάκσον είναι γνωστός στο ευρύ κοινό από τη συμμετοχή του σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές και ταινίες του Χόλιγουντ, καθώς και από τις μουσικές δημιουργίες του ροκ συγκροτήματός του «Enation». Οι Ορθόδοξοι πιστοί τον γνώρισαν καλύτερα μετά από τη μεταστροφή του στην Ορθοδοξία το 2012 και τον ενθουσιασμό του για το γεγονός αυτό. Στην «Πεμπτουσία», ειδικότερα, είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε πολλές συνεντεύξεις του αλλά και να κυκλοφορήσουμε το δίσκο του «Βασιλεία των Ουρανών». Αυτή τη φορά τον ξανασυναντάμε μέσα από ένα ξεχωριστό και πολύ ενδιαφέρον βιβλίο ...
«Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν ένας άγιος της πολιτικής. Το μεγάλο ανορθωτικό του έργο μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά κυρίως το μοναδικό του ήθος και η ανιδιοτέλεια φώτισαν το ελληνικό κράτος στα πρώτα του βήματα». Γεύσω Παπαδάκη Μηνάς Καμπιτάκης Το Σάββατο 6 Αυγούστου εγκαινιάστηκε στην Αίθουσα της Δημοτικής Πινακοθήκης Ναυπλίου, στο Βουλευτικό, η ομαδική εικαστική έκθεση «Η περίπτωση Καποδίστρια», σε επιμέλεια της Ίριδας Κρητικού. Η έκθεση, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο πλαίσιο του εικαστικού προγράμματος του Fistiki Fest 2015, στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο του Δήμου Αίγινας και αποτελεί ένα μικρό αφιέρωμα στο έργο, τους τόπους, τα γεγονότα και τις συναντήσεις στη ζωή του σπουδαίου Έλληνα πολιτικού Ιωάννη Καποδίστρια. Νεκτάριος Αποσπόρης Αθηνά Χατζή Στη δεύτερη αυτή παρουσίασή της, φιλοξενείται στο ιστορικό ...
Ακριβώς γι’ αυτό «λογικότητα» σημαίνει να ερμηνεύεις τον κόσμο όπως είναι (ο άγιος Μάξιμος θα κατέφασκε το ρεαλισμό της καθημερινής γλώσσας, που υπερβαίνει, όπως είπαμε, τις αρχές της τυπικής λογικής). Δεν θα ήταν αντίθετος ούτε με την τάση, ή την δυνατότητα της επιστήμης να ερμηνεύσει – αλλά όχι βέβαια να «εξαντλήσει» τον κόσμο. Άνθρωπος και κόσμος είναι οι δύο όψεις ενός νομίσματος – υπό μια έννοια το ένα δεν νοείται δίχως το άλλο. Η έσχατη και ύψιστη πράξη για τον άνθρωπο είναι να προσφέρει τον «άρτο» (της Ευχαριστίας), περιμένοντας από τον Πατέρα να τον δεχθεί. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός έλαβε σάρκα, θυσιαζόμενος για μας. Ο άνθρωπος λοιπόν είναι ένα κοσμικό ον. Εξ ου και ο Μάξιμος απορρίπτει την φαντασία («αν τώρα ...
He was born in the time of Constantine the Great and came from Persia. After being instructed in the faith by a Christian called Avaros, he abandoned the religion of his fathers and everything to do with his relatives. He went to the town of Nisibis, which was on the border between the Roman and Persian nations. There he entered a monastery and, once he’d been baptized, he donned the monastic habit and devoted himself to the ascetic struggle in its many forms. But because, with the assistance of an evil demon, the monks in that monastery were envious of him, he left and went to the Monastery of Saint Sergius and Bacchus in the city called Theodosion, where he imitated ...
