Πεμπτουσία

Ο Αβραάμ Χρήστου Ευθυμιάδης γεννήθηκε στη Σελεύκεια της Μικράς Ασίας το 1911. Μαθήτευσε τη βυζαντινή εκκλησιαστική μουσική κοντά στον δημοδιδάσκαλο και πρωτοψάλτη της περιοχής του Παντελή Εγγονόπουλο, μαθητή του περιωνύμου Άρχοντος Πρωτοψάλτου της Μ.τ.Χ.Ε. Γεωργίου Βιολάκη. Εξέδωσε το θεωρητικό  «Στοιχειώδη Μαθήματα Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής», το «Φωταγωγικόν Άσμα»,  το οποίο περιέχει μαθήματα του Εσπερινού και περίφημα «Ανοιξαντάρια» του, σε ήχο πλάγιο του Α΄, καθώς  και άλλα μαθήματα και το 1950 θα επιμεληθεί την έκδοση της «Νέας Φόρμιγγος της Εκκλησίας», του Πρωτοψάλτη του Ιερού Ναού της Αγίας Τριάδος, Σωκράτη Παπαδόπουλου. Μέχρι το τέλος της ζωής του ανάπτυξε πολυποίκιλη δραστηριότητα γύρω από τη πατρώα εκκλησιαστική μουσική. Ο Νικόλαος Στάθης, Πρωτοψάλτης του Ι.Ν. Αγ. Θεοδώρων Συκεών ερμηνεύει το Χερουβικό ύμνο σε ήχο α΄και μέλος του αειμνήστου Αβραάμ ...

Παρακολουθήστε το ιστορικό Συνέδριο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος με θέμα: «Οι εθνικοί αγώνες των Μακεδόνων από το 1453 έως και το 1878», που διοργάνωσε η Ιερά Μητρόπολις Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας την Κυριακή του Θωμά 9 Μαΐου,με την ευκαιρία της μνήμης των Αγίων Δισχιλίων Ναουσαίων Νεομαρτύρων και του Ολοκαυτώματος της ηρωικής πόλεως Ναούσης. Χαιρετισμό απηύθυναν ο εκπρόσωπος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου και της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου κ. Δαμασκηνός, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, πρόεδρος της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Πολιτιστικής Ταυτότητος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο Δήμαρχος της Ηρωϊκής πόλεως Ναούσης κ. Νικόλαος Καρανικόλας και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης ...

ΘΕΜΑ: « Έκκληση υπέρ των Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών σύμφωνα με την υπ’  αρ. πρωτ. 610/13.2.2018 απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου. Μακαριώτατε, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ! Οι πρόσφατες εξελίξεις σχετικά με το μέλλον της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης, την οποία υπηρετώ για περισσότερο από μια εικοσιπενταετία -την τελευταία πενταετία ως Πρόεδρος του Ακαδημαϊκού Συμβουλίου της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης (ΑΕΑΘ)- με ωθούν στην ανάγκη να δημοσιοποιήσω κάποια δεδομένα που αφορούν στην Εκκλησία και την Πολιτεία χωρίς φόβο και χωρίς πάθος. Ταυτόχρονα, υπάρχει μεγάλη ανάγκη να ευαισθητοποιηθεί και η κοινή γνώμη (η οποία τις ημέρες αυτές έχει γίνει αποδέκτης πολλών δημοσιευμάτων), επειδή το θέμα των ΑΕΑ εν τέλει αφορά στο ζήτημα τί επιπέδου στελέχη της Εκκλησίας μέσα στις ενορίες θέλουμε (ιερείς, ιεροψάλτες και διαχειριστές-συντηρητές εκκλησιαστικών κειμηλίων). Το θέμα δεν ...

Η Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου το 2019 με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 60 ετών από την κοίμηση του Οσίου Ιωσήφ Ησυχαστή και Σπηλαιώτη (1897-1959) εξέδωσε έναν επετειακό τόμο με επιστολές και ποιήματα του Οσίου Ιωσήφ. Το βιβλίο «Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού, ‘Επιστολές και ποιήματα, 60 χρόνια από την κοίμησή του’» (έκδοση Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου) προσφέρει μια πιο ολοκληρωμένη μορφή της αλληλογραφίας του Οσίου και αποκαλύπτει στον αναγνώστη την αγωνία του για τον κόσμο, το άνοιγμα της καρδιάς του προς αυτόν, όπως και το δόσιμο του για την πνευματική προκοπή όσων μπορούσε περισσοτέρων συνανθρώπων του. Τα ποιήματα του βιβλίου αποτελούν καρπό πνευματικής έξαρσης, κορύφωση, επιστέγασμα και αποθέωση της μοναχικής και οσιακής πορείας και εμπειρίας της ιδιαίτερα λεπτής και ευαίσθητης οσιακής ...

Η Ψηλάφηση του Θωμά. (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Συνέχεια από εδώ: http://www.pemptousia.gr/?p=310301 Έτσι επειδή ο Θωμάς είχε αμφίβολη γνώση, σε οκτώ μέρες ο Δεσπότης ξαναήρθε πάλι στους μαθητάς του που ήταν συγκεντρωμένοι όλοι μαζί. Άφησε πρώτα να κατηχηθή ο Θωμάς από τους συμμαθητάς του στις ενδιάμεσες μέρες. Παραχώρησε να φλογιστή από τη δίψα να τον αντικρύση. Κι όταν η ψυχή του άναψε από τον σφοδρό πόθο της θέας του, τότε στην ώρα πάνω ο ποθητός βρήκε αυτόν, που τον ποθούσε. Όμοια, όπως και πρώτα, με κλεισμένες τις πόρτες το έκανε αυτό και ξανά, όπως και πρώτα, τους είπε· «ειρήνη σ᾿ εσάς», για να ταυτιστή το πράγμα με το θαύμα και για να βεβαιώση το λόγο των αποστόλων και για να παραστήση την ακρίβεια του δεύτερου ...

ΩΔΗ  Ε΄ «Ὀρθρίσωμεν ὄρθρου βαθέος καί ἀντί μύρου τόν ὕμνον προσοίσωμεν τῷ Δεσπότῃ, καί Χριστόν ὀψόμεθα,δικαιοσύνης ἥλιον, πᾶσι ζωήν ἀνατέλλοντα». Μετάφραση  Ας τρέξουμε πρωί πρωί με την αυγή και αντί για μύρο ας προσφέρουμε στον Δεσπότη Χριστό τον ύμνο και τότε θα δούμε με τα μάτια της ψυχής μας το Χριστό, τον ήλιο της δικαιοσύνης, να στέλνει τη ζωή σε όλους με την ανατολή του. Ερμηνεία Και πάλι η πρόσκληση του υμνογράφου να μιμηθούμε τις Μυροφόρες, και όπως εκείνες  σηκώθηκαν πολύ πρωί για να επισκεφτούν το μνημείο και να αλείψουν με μύρο τον Κύριο, έτσι κι εμείς να σηκωθούμε πολύ πρωί, να πάμε στις εκκλησιές μας και αντί μύρου να προσφέρομε τον ύμνο, τον αναστάσιμο, και όπως περιμένουμε τον ήλιο κατά την ανατολή έτσι κι εμείς να δούμε τον ...

Μια καλοφωνική ερμηνεία της  Θ΄ ωδής του Πάσχα «Ο άγγελος εβόα» από τον Λαμπαδάριο της Αγίας Μαρίνας Εκάλης,  Βασίλειο Παπαγεωργίου. Τον συνοδεύουν ο Δημήτρης Μυλωνάς, Πρωτοψάλτης Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Αχαρνών και ο Κωνσταντίνος Ζησιμόπουλος, Πρωτοψάλτης Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη.

Μαζεύτηκε η παρέα στη Μονή Καισαριανής. Πρώτη Ιουλίου 2020. Μετά από μήνες καραντίνας. Μετά από μήνες που βλεπόμασταν μόνο από τα παράθυρα του zoom. Περπατήσαμε δέκα λεπτά μέχρι τον Λόφο των Ταξιαρχών. Απόγευμα. Στήσαμε τα μικρόφωνα κάτω απ’ το θόλο του μισοερειπωμένου Φραγκομονάστηρου, για να κόβει ο αέρας.   Ξεκινήσαμε. Με τον μονότονο χτύπο από το ντέφι και την παρέα ηλεκτρισμένη να τραγουδά τραγούδια από την Ερυθραία της Μικράς Ασίας. Τόσο που δεν ξεχωρίζεις στα ηχογραφημένα κομμάτια: Γλέντι ήταν ή ηχογράφηση; Τραγουδώντας η ώρα πέρασε και ο ήλιος πήρε να δύει. Τα κεράσματα είχαν στρωθεί σαν τον πιο πλούσιο εξοχικό μπουφέ πάνω στα πέτρινα πεζούλια της αυλής του Φραγκομονάστηρου. Εκεί έξω είχαν ήδη έρθει οι δύο ολυμπίτες μουσικοί. Λύρα και λαούτο. Βγάλαμε ...

Το εκούσιο και το ακούσιο, επειδή, έχουν σχέση με το λογικό μέρος του ανθρώπου εμφανίζονται  στη πράξη, διότι, αυτή είναι λογική ενέργεια. Επακόλουθο μιας πράξης μπορεί να είναι ο έπαινος ή κατάκριση. Από το είδος του πάθους  το οποίο προκαλούν οι πράξεις, διακρίνονται σε ευχάριστες και σε δυσάρεστες. Σε εκείνες, δηλαδή,  οι οποίες  προκαλούν  συμπάθεια ή συγνώμη και σε εκείνες οι οποίες   προκαλούν μίσος και τιμωρία. Όσον αφορά τις συνθήκες τέλεσης τους  είναι δυνατόν μερικές να γίνονται  ελεύθερα, ενώ υπάρχει και το ενδεχόμενο της αποφυγής τους. Η χρονική  διάρκεια  τέλεσης μιας ελεύθερης πράξης μπορεί να είναι διαρκούς ή ορισμένου χρόνου. Την ίδια χρονική διαβάθμιση έχουν και οι αποφευκτές πράξεις  άλλες, δηλαδή,  μπορούν να αποφεύγονται για πάντα και άλλες για λίγο. ...

Ο κ. Θανάσης Παπαθανασίου, Δρ. Θεολογίας, Αρχισυντάκτης του περιοδικού «Σύναξη» και Διδάσκων (ΕΔΙΠ) στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών στο τέταρτο μέρος της αποκλειστικής του συνέντευξης στην Πεμπτουσία μιλάει για την Ιεραποστολή ως χρέος της Εκκλησίας μέσα στον κόσμο.

Η Ρωμηοσύνη γεννά Μάρτυρες! – Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

Παρακολουθήστε το 1ο Ψηφιακό Αρχονταρίκι με τον Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά, που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 11 Μαρτίου 2021.

Πρόσφατα εκδόθηκε από την Ι.Μ.Μ. Βατοπαιδίου η ελληνική μετάφραση του βιβλίου του αρχιεπισκόπου Αχρίδος και Μητροπολίτη Σκοπίων Ιωάννη «Ελευθερία μέσα στην φυλακή». Πρόκειται για συλλογή επιστολών που έγραψε ο αρχιεπίσκοπος Ιωάννης μέσα από τις φυλακές των Σκοπίων. Η παρούσα εργασία αποτελείται από δύο μέρη. Το πρώτο μέρος αποτελεί επισκόπηση της εκκλησιαστικής κατάστασης στη Βόρεια Μακεδονία και το δεύτερο μέρος παρουσίαση της προσωπικότητας και του έργου του αρχιεπισκόπου Ιωάννη.  Η αυτοαποκαλούμενη Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η σχισματική Εκκλησία της Βόρειας Μακεδονίας,  που βρισκόταν σε κανονική ενότητα με το Σερβικό Πατριαρχείο και ο πρώτος επίσκοπος της χειροτονήθηκε από τον Σέρβο Πατριάρχη. To 1962 αναγνωρίστηκε η αυτονομία της Εκκλησίας της Μακεδονίας και το γεγονός εορτάστηκε με λαμπρότητα και τελέστηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία με την παρουσία των Πατριαρχών Ρωσίας ...

Ανάγκη λυτρωτικής πυγμής Προσπάθεια ερμηνείας και αξιοποίησης της κορωνοϊκής οδύνης Η τελευταία οδυνηρή περίοδος των περίπου 14 μηνών, και όσων ακόμη θα χρειαστούν για να την ολοκληρώσουν, αποτελεί κρίση με την έννοια της δοκιμασίας των αντοχών μας, της συνέπειας πράξεων και πνευματικότητας, της αποκάλυψης της προσωπικής αλήθειας σε αντιδιαστολή με φαντασιώσεις και βερμπαλισμούς. Αλήθεια: Είναι κάτι που συμβαίνει πρώτη φορά; Είναι κάτι που θα επαναλαμβάνεται διαρκώς; Και θα είμαστε πάντα οι ίδιοι στις αντιδράσεις; Γιατί αυτός ο υπαρξιακός και –δυστυχώς- εκκλησιαστικός διχασμός; Υφιστάμεθα τις συνέπειες ενός προπατορικού αμαρτήματος η βιώνουμε διαρκώς ένα πρωτογενές αμάρτημα, μία πρωτογενή πρόκληση με πρωτογενείς και διαρκώς ενεργές ανθρώπινες αντιδράσεις; Τα ερωτήματα αυτά τίθενται από τον πόνο ενώπιον της εικόνας που παρουσίασε –και συνεχίζει να παρουσιάζει η Εκκλησία μας- ...

Χωρίς χαρά δεν υπάρχει παιχνίδι και δεν υπάρχει πραγματική χαρά χωρίς παιχνίδι. Και αυτή η χαρά δεν είναι επιφανειακή αλλά βαθιά και ειλικρινής. Προκαλείται από τα βαθύτερα αισθήματα της αισθητικής ικανοποιήσεως, διότι ο άνθρωπος αναγνωρίζει τον πραγματικό εαυτό του, ένα ψυχοσωματικό οργανισμό που παίζει και παίζοντας δίνει τον εαυτό του στους άλλους και τους δέχεται σαν ένα μέρος του εαυτού του. Δεν είναι μία χαρά απλώς συστηματικής τάξεως άλλα είναι μία χαρά που κερδήθηκε με τη δέσμευση προς τους άλλους και με μία σκληρή προσπάθεια να υπερνικήσει τον εαυτό του. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από εκείνη των ειλικρινών ανταγωνιστών στο σπορ, των συναδέλφων στο παιχνίδι, των σκληρών ανταγωνιστών, αλλά που αλληλοβοηθούνται από την αντίθεσή τους στο παιχνίδι για να δημιουργήσουν ...

«Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,  θανάτῳ θάνατον πατήσας, καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος». Αυτός ο αναστάσιμος παιάνας ψάλλεται και ξαναψάλλεται την νύχτα της Αναστάσεως, εξήντα  περίπου φορές, όσο κανένας άλλος ύμνος της Εκκλησίας, για να διακηρύξουμε οι πιστοί ότι, ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου, ο θάνατος, νικήθηκε από τον Θεάνθρωπο Κύριό μας Ιησού Χριστό, με την ένδοξη Ανάστασή Του. Είναι εντυπωσιακό το ότι στη μεγαλύτερη γιορτή της Εκκλησίας μας, γιορτή ανεκλάλητης χαράς, επαναλαμβάνονται λέξεις, που κάποιοι άνθρωποι, μόνον που τις ακούνε, παθαίνουν μελαγχολία: «νεκροί», «θάνατος», «μνήματα»! Είναι αλήθεια ότι, πριν από την Ανάσταση του Κυρίου, οι έννοιες αυτές ήταν φοβερές! Προκαλούσαν τρόμο, ψυχοπλάκωμα, μελαγχολία, απελπισία! Όμως με την Ανάστασή Του ο Κύριος μετέβαλε τελείως την έννοιά τους! Με τον θάνατό Του ο Κύριος  ...