Έχουμε μιλήσει κι άλλες φορές για τη δόξα του νικητή και τη δόξα του ηττημένου. Η δόξα του νικητή ήταν η δόξα που κερδίσαμε στη μάχη του Μαραθώνα και στη ναυμαχία της Σαλαμίνας, που νικήσαμε τους Πέρσες, στη μάχη της Τριπολιτσάς, που νικήσαμε τους Τούρκους, στον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο το ‘40, που ρίξαμε τους Ιταλούς στη θάλασσα και σε τόσες άλλες νίκες. Η δόξα του ηττημένου ήταν η δόξα του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, που ηττήθηκε από τους Πέρσες, η δόξα του Παπαφλέσσα στο Μανιάκι, που ηττήθηκε από τον Ιμπραήμ, η δόξα στη μάχη των οχυρών (Ρούπελ, κλπ.), που ηττηθήκαμε από τους Γερμανούς, και σε τόσες άλλες ήττες, που δοξαστήκαμε εμείς και όχι ο νικητής. Σε όλες αυτές τις μάχες τη δόξα ...





















