Pascha service It is impossible to describe the profound, almost visceral shock I received when, as a new convert, I came face to face with my first Good Friday in the Greek parish in London, Ontario. Only weeks before, I had been received into the Orthodox Church by chrismation in that very ethnic community. My whole first Pascha as an Orthodox Christian was therefore, understandably, somewhat overwhelming. Though now incongruously "one of them," I was still very much an extremely self-conscious anglophone outsider. My visceral shock on that Good Friday did not come about, however, from not having previously experienced an Orthodox Good Friday. Ten years before, while a graduate student in Paris, I had lived through an entire Orthodox Holy ...
Those who want their words to have an effect on their audience shouldn't stop giving encouragement and advice on the same things, nor should they change the subject until they've seen that a previous exhortation has taken root properly in their souls. That's what teachers do; they don't go on to reading with the children until they've learned the letters properly.
https://www.youtube.com/watch?v=aeskW7dmOMI
Knowledge is awareness of God. If you really want to know God, get to know yourself first. "Saint Cyril of Alexandria" Read more “Words of Life” at www.pemptousia.com
Από αρχαιοτάτων χρόνων το μοιρολόι αποτελούσε ένα σημαντικό ποίημα κατάλληλο για την έκφραση του θρήνου μας εξαιτίας του θανάτου των προσφιλών μας προσώπων. Σύμφωνα με το λεξικό του Γ. Μπαμπινώτη είναι «θρηνητικό τραγούδι που λέγεται κατά το ξενύχτισμα και την κηδεία των νεκρών, αποτελεί θρήνο για την μοίρα του αποθανόντος, εκφράζει την δίψα για την ζωή, την απέχθεια και τον τρόμο για τον θάνατο…» Στο τέλους του κύκλου του Πάθους του Υιού του Ανθρώπου, όταν έχουμε τον Χριστό μπροστά μας νεκρό στον Τάφο, ψάλλουμε και εμείς ένα εξαίσιο λογοτεχνικά μοιρολόι, τον Επιτάφιο Θρήνο, κατά τον Όρθρο του Μεγάλου Σαββάτου. Είναι όμως όμοιο με τα μοιρολόγια που απευθύνονται στους άλλους νεκρούς; Στην χριστιανική μας πίστη η ελπίδα είναι ο ίδιος ο Θεός, που ...
† Βαρθολομαίος Ελέω Θεού Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως – Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης παντί τω πληρώματι της εκκλησίας χάριν, ειρήνην και έλεος παρά του ενδόξως Αναστάντος Χριστού Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, Ολοκαρδίως σας απευθύνομεν από της έδρας του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον χαρμόσυνον χαιρετισμόν «Χριστός Ανέστη!». Η Ανάστασις του Χριστού είναι το κέντρον της Ορθοδόξου Πίστεώς μας. Χωρίς την Ανάστασιν η πίστις ημών είναι «κενή» (Α' Κορ. ιε’, 14). Ο Θεός Λόγος με την Ανάστασιν Του αφθαρτοποίησε και εθέωσε τον τετραυματισμένον και αμαυρωμένον από την αμαρτίαν κατ’ εικόνα Θεού πλασθέντα άνθρωπον, και έδωκεν εις αυτόν και πάλιν την δυνατότητα του καθ’ ομοίωσιν, του οποίου απεστερήθη διά της παρακοής. Τι σημαίνει, όμως, η εορτή του Πάσχα, η νίκη της ζωής κατά του θανάτου, μέσα εις ένα κόσμον βίας και ...
On Holy Saturday the Church directs and concentrates our attention on our Lord’s tomb. In the whole liturgical year, there is no day with a more complex character than Holy Saturday, for this day shares both in the sorrow of the Passion and in the joy of the Resurrection. The celebration of Easter, which has been more and more advanced, has ended by annexing the greater part of the day of Holy Saturday. It is possible to distinguish in Holy Saturday two consecutive parts, one of which still belongs to the time of the Passion, and the other already to the time of Easter… Source:athirma.gr As we have indicated, Holy Saturday already ‘pierces’ into the rite of Christ’s burial which is ...
Οι πρόγονοί μας πριν από τον ερχομό του Χριστού με τη μεγάλη σοφία τους προσπάθησαν να απαντήσουν σε βασικά ερωτήματα και να αντιμετωπίσουν δυσεπίλυτα προβλήματα που τους απασχολούσαν. Ανάμεσα σε αυτά ήταν το σχετικό με τη δημιουργία του κόσμου και την έννοια της ιστορίας ερώτημα. Η αντίληψη που επικρατούσε σε γενικές γραμμές ήταν ότι ο κόσμος είναι αιώνιος δίχως τέλος και ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται. Φυσικά υπήρχαν και άλλες απόψεις όπως π.χ. η Θεογονία του Ησιόδου (που ερμηνεύει την αρχή του κόσμου σε σχέση με τη γέννηση των θεών) και η διδασκαλία των στωικών για την «εκπύρωση», δηλαδή την αλλαγή του σύμπαντος μέσα σε μία φωτιά που θα καταπιεί τα πάντα. Εντελώς διαφορετική είναι η προσέγγιση του χριστιανισμού απέναντι σε αυτά ...
When Christians talk about death, they don’t do so with pessimism, they aren’t resigned to it, they don’t think it natural. They see it principally as an enemy which must be defeated through Christ. ‘The last enemy to be destroyed is death, (I Cor. 15, 26); ‘The Word became flesh’ (Jn. 1, 14); ‘that he might destroy him who holds the dominion of death, that is, the devil’ (Heb. 2, 14). God became a human person in order to destroy death and sin and to defeat the devil. Christ assumed a mortal body, one that was subject to suffering, in order to overcome death in His own body. Through His crucifixion and resurrection, He defeated death and gave us the opportunity ...
Παρακολουθείστε ένα κατατοπιστικό και ιδιαίτερα καλαίσθητο βίντεο για τον τρόπο που εορτάζεται η κορυφαία γιορτή της Χριστιανοσύνης στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης. https://www.youtube.com/watch?v=aeskW7dmOMI
Περιφορά του Επιταφίου στο Βόρειο Κοιμητήριο του Μονάχου Η Ακολουθία του Επιταφίου Θρήνου τελέστηκε με ιδιαίτερη ευλάβεια στον ιερό Ναό των Αγίων Πάντων Μονάχου, με τη συμμετοχή και συμπροσευχή χιλιάδων πιστών της παροικίας μας. Την ακολουθία τέλεσαν ο προϊστάμενος του ιερού ναού, Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Σιώμος, ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Βλέτσης, ο Πρεσβύτερος–Οικονόμος Πλούταρχος Κωνσταντινίδης και ο Διάκονος π. Νικόλαος Τζώρτζης. Παρέστη επίσης συμπροσευχόμενος και ο Αρχιερατικός Επιτετραμμένος για τις δημόσιες σχέσεις με τη Βαυαρική Πολιτεία, Πρωτοπρεσβύτερος Απόστολος Μαλαμούσης, Τον χορό των ιεροψαλτών διηύθυνε ο καλλίφωνος ιεροψάλτης του ναού, Πασχάλης Δουγαλής. Η από 40 μέλη αποτελουμένη χορωδία μαθητριών και μαθητών της Ενορίας μας, υπό τη διεύθυνση της σοπράνο διευθύντριας κ. Μαρίας Κωστράκη, απέδωσε θαυμάσια τα εγκώμια, σκορπίζοντας ρίγη συγκίνησης στο πολυπληθέστατο εκκλησίασμα που είχε κατακλύσει το ...
Baptism in the Ancient Church In the first years of Christianity and at the time of the persecutions, no-one could be baptized unless they had first gone through the stage of catechism. When someone the bishop didn’t know wished to become a Christian, the responsibility for the sincerity of their motives was assumed by someone who was already a Christian, whom we know today as godparent. This person was a guarantor of the candidate in the eyes of the Church. Thereafter, candidates were enrolled in the registers of the Catechumens in the local Church and began their ‘apprenticeship’. They learned all the teaching of the Gospel of Christ concerning salvation and were initiated into the Church’s way of life. In the Church ...
"Την Αγίαν Σου Ανάστασιν υμνούμεν και δοξάζομεν..." Το Μέγα Σάββατο, έχουμε την ανάμνηση της ταφής του Κυρίου ή αλλιώς την"εις Άδου κάθοδον του Κυρίου". Αφού συγκεντρώθηκαν οι αρχιερείς και οι φαρισαίοι στο Πόντιο Πιλάτο, τον παρακάλεσαν να ασφαλίσει τον τάφο του Ιησού για τρεις ημέρες διότι, καθώς έλεγαν, "έχουμε υποψία μήπως οι μαθητές Του, αφού κλέψουν την νύχτα το ενταφιασμένο Του σώμα κηρύξουν έπειτα στο λαό ως αληθινή την ανάσταση την οποία προείπε ο πλάνος εκείνος, όταν ακόμη ζούσε· και τότε θα είναι η τελευταία πλάνη χειρότερη της πρώτης". Αυτά αφού είπαν στον Πόντιο Πιλάτο και αφού πήραν την άδεια του, έφυγαν και σφράγισαν τον τάφο τοποθετώντας εκεί για ασφάλεια του κουστωδία, δηλαδή στρατιωτική φρουρά. Το Μέγα Σάββατο το πρωί, έχουμε την ...
Για να διαβάσετε τα Ανάλεκτα, κάντε κλικ στην εικόνα Κάθε γιορτή της Εκκλησίας έχει το δικό της χρώμα, τη δική της θέση μέσα στον εορτολογικό κύκλο. Αναμφίβολα όμως, το Πάσχα βρίσκεται στην κορυφή της εορταστικής διάθεσης των όπου Γης Ορθοδόξων. Η νίκη επί του θανάτου, η χαρά της Βασιλείας εκφράζονται μοναδικά μέσα από τα γεγονότα που ξαναζεί ο λαός του Θεού μέσα στη μοναδική ατμόσφαιρα των ημερών. Η δια του Σταυρού κάθοδος στον Άδη, η κορύφωση του άρρητου μυστηρίου της θείας κένωσης, αποτελεί έναν καθοριστικό σταθμό στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας. Και ένας άλλος τέτοιος σταθμός είναι το κενό μνήμα του Κυρίου. Η άφατη θλίψη που γίνεται πλημμυρίδα χαράς, η σταυροαναστάσιμη πορεία που χαρακτηρίζει τη ζωή κάθε πιστού, τη ζωή της ...
Η Μαρία είναι η δωδεκάχρονη προσκυνήτρια που θέλει να ζήσει το θαύμα στους Αγίους Τόπους. Είναι το κορίτσι εκείνο που θέλει να πάει και να ξαναπάει και αφήνει ένα κομμάτι ή ολόκληρη την καρδιά της Εκεί. Εκεί που ο Ουρανός ενώνεται με τη Γη, Εκεί που ακόμα και τα δέντρα και οι πέτρες μιλάνε για το μεγαλείο του Θεού και σε καλούν να νιώσεις ότι είναι Εκεί, ότι κάπου θα τον συναντήσεις, κάπου θα νιώσεις τη Χάρη Του... Από το βιβλίο «Τα βήματά μου στους Αγίους Τόπους», της Αδαμαντίας Αλατάρη, ένα απόσπασμα από το κεφάλαιο «Προσκύνημα στον Πανάγιο Τάφο». Φτάσαμε, είπε η ξεναγός. Φτάσαμε στο μέρος που περιμέναμε τόσον καιρό. Στο σημείο αυτό που ακουμπά όλη η χριστιανοσύνη. Εδώ η καρδιά μας ...
