Life on earth is very short, unimaginably so. But much has been given to us in the short span of time so that we can turn to God from the depths of our heart. He it is Who can transfigure and resurrect our soul. We Christians are really extremely fortunate that we have Our Most Pure Lady, the Mother of God to pray for us before the throne of God.
(ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης και αγάπης στον Επίσκοπο π. Ναθαναήλ - Μητροπολίτη Κώου & Νισύρου) Έχω μεγαλώσει σε περιβάλλον χριστιανικό. Ο πατέρας μου παπάς, από μικρό παιδί με είχε κοντά του. Για χάρη του, και εξαιτίας των αναγκών του ναού που διακονούσε προσπάθησα από μικρός να γίνω ψάλτης. Χάρη στην εκκλησιαστική μουσική άρχισα να κατηχούμαι με έναν διαφορετικό τρόπο, ενώ συνάμα στο ψαλτηλίκι χρωστώ τις μετέπειτα σπουδές μου στη μουσική γενικότερα. Η έννοια της κατήχησης φάνταζε στα μάτια μου ως μέρος της καθημερινότητας, κουβαλώντας συνάμα και κάθε στοιχείο προκατάληψης. Μ' άρεσε από μικρό περισσότερο να ψάλλω και να λειτουργούμαι, παρά να ακούω τη δασκάλα του ενοριακού κατηχητικού, εκτός κι αν μας μάθαινε παιχνίδια και τραγούδια. Το ιερατικό περιβάλλον πάντοτε μου ήταν οικείο και λιγάκι ...
Βίος του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου μέρος 30ο. Ανάγνωση απο το ομώνυμο βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου Σαχάρωφ, εκδ. Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ι.Μ. Λεμεσού. Διαβάζει η κυρία Όλγα Κοκκίνου. %audio%
Ο Άρχων Πρωτοψάλτης της Του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης Χαρίλαος Ταλιαδώρος ερμηνεύει το Δοξαστικό των Αίνων του Όρθρου της Μεγάλης Δευτέρας: «Κύριε ερχόμενος προς το πάθος», ήχος πλ. α΄. %rie%
Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η πιο κατανυκτική και πένθιμη περίοδος του έτους, κλείνει με την κορύφωσή της στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Είναι Αγία και Μεγάλη, επειδή θα ζήσουμε κάτι μεγάλο, κάτι το συνταρακτικό. Είναι η εβδομάδα των Παθών του Κυρίου μας, η οποία θα κλείσει με την λαμπροτέρα Ανάστασή Του κατά την Κυριακή του Πάσχα. Δεν φτάνουν τα λόγια και οι σκέψεις μας να μιλήσουμε για την καθεμιά ημέρα ξεχωριστά της Μεγάλης Εβδομάδας, γιατί είναι πάρα πολλά. Ας δούμε συνοπτικά τι θυμόμαστε την καθεμιά ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδας: byzarticon.gr "Ευλογημένος ο ερχόμενος..." Tην Κυριακή των Βαΐων, θυμόμαστε την είσοδο του Κυρίου μας στα Ιεροσόλυμα, τον οποίο οι κάτοικοι των Ιεροσολύμων -και όχι μόνο- υποδέχθηκαν τον Ιησού ως Βασιλιά ...
Το ζήτημα του κακού εξετάστηκε ελάχιστα στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Σε σύγκριση με τα άλλα χριστιανικά δόγματα, η λύση της παρέμεινε εκπεφρασμένη σε ένα σχήμα που φανερώνει, βέβαια την αλήθεια, αλλά μία διά της αναπτύξεως θολωμένη αλήθεια. Το κακό έχει την καταγωγή και την υποστήριξή του στην ελεύθερη βούληση των κτιστών πνευμάτων, είτε αυτά τα πνεύματα αποτελούν ένα μέρος των αγγέλων είτε είναι άνθρωποι. Αυτή είναι η χριστιανική θέση. Αλλά μέχρι την πλήρη κατανόηση της, ο δρόμος είναι μακρύς. Ωστόσο κάποτε η Εκκλησία δέχτηκε μεγάλη πίεση για να αναπτύξει την περί της πηγής του κακού θεωρία, κατά την εποχή των γνωστικών. Όλα τα γνωστικά ρεύματα βασανίζονταν με το ερώτημα «από πού προέρχεται το κακό». Κι όλα έφτασαν σε δυϊστικές λύσεις, ορίζοντας ...
People should train themselves to recognize immediately, through the feeling in their heart, whether good or evil is coming towards them, in the same way as we identify savory and unsalted things, or sweet and bitter with the tongue.
Την Κυριακή των Βαΐων γιορτάζουμε τη θριαμβευτική είσοδο του Κυρίου στην Ιερουσαλήμ. Να πώς αναφέρει τη στιγμή αυτή ο ευαγγελιστής Μάρκος. Την άλλη ημέρα ο Ιησούς επέστρεψε στα Ιεροσόλυμα, που ήταν πλημμυρισμένα από τον κόσμο που είχε έρθει απ’ όλα τα μέρη για τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα. Όλοι αυτοί όταν άκουσαν ότι έρχεται ο Ιησούς πήραν κλαδιά από τους φοίνικες και βγήκαν έξω από την πόλη να τον προϋπαντήσουν. Ο Ιησούς στάθηκε λίγο έξω από την πόλη, στο όρος των Ελαιών, και έστειλε δυο μαθητές του με την εξής παραγγελία: «Πηγαίνετε στο απέναντι χωριό. Μόλις μπείτε σ’ αυτό, θα βρείτε ένα πουλάρι δεμένο. Πάνω του δεν έχει καθίσει ακόμη κανένας άνθρωπος. Λύστε το και φέρετε το εδώ. Αν κάποιος σας ρωτήσει ...
Palm Sunday is a Christian moveable feast that falls on the Sunday before Easter. The feast commemorates Jesus' triumphal entry into Jerusalem, an event mentioned in all four canonical Gospels. (Mark 11:1–11, Matthew 21:1–11, Luke 19:28–44, and John 12:12–19). In many Christian churches, Palm Sunday is marked by the distribution of palm leaves (often tied into crosses) to the assembled worshipers. The difficulty of procuring palms for that day's ceremonies in unfavorable climates for palms led to the substitution of boughs of box, yew, willow, or other native trees. The Sunday was often designated by the names of these trees, as Yew Sunday, or by the general term Branch Sunday. In the accounts of the four canonical Gospels, Jesus' triumphal entry into ...
Holy Week is the heart of the Christian Orthodox Faith and the centre of the yearly cycle of Christian Feasts. Every year our churches are packed at Holy Week and, come the last three days, they are bursting at the seams with both people who attend church every Sunday and people who attend only on special occasions. Holy Week brings the pious and the not so pious together in a way that the most ambitious missionaries can only dream of. I am not going to try to answer the reasons for this. I am going to try to explain not so much what makes Holy Week unique and different from every other time of the religious year, but rather why ...
Ο θρίαμβος προϋποθέτει νίκη και η νίκη νόμιμο αγώνα και σκληρή μάχη. Ο νικητής στεφανηφόρος και επευφημούμενος από τα πλήθη εισέρχεται θριαμβευτής στην πατρίδα του μέσα από αψίδες που στήνονται για να τον υποδεχθούν. Πηγή:exapsalmos.gr Στις πνευματικές μάχες, οι οποίες είναι άπειρες φορές πιό σκληρές από τις κοσμικές, τις στρατιωτικές, τις τοπικιστικές, τις εθνικές, αφού ο αντίπαλος είναι αδυσώπητος, αμείλικτος, ανυποχώρητος, θηριώδης, ο νικητής συνοδευόμενος από τον αιώνιο Νικητή, Αυτόν που μας είπε «χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν» (Ιωάν. ιε΄ 5) και επευφημούμενος από τους Αγίους Αγγέλους εισέρχεται στα ουράνια δώματα. Για να εισοδεύσει ο Χριστός θριαμβευτής στα Ιεροσόλυμα έπρεπε να προηγηθεί η Ανάσταση του Λαζάρου. Με αυτήν ο Θεάνθρωπος έδειξε την θεϊκή του υπόσταση και την κυριαρχία του σε ζώντες ...
Ο ανάδοχος Το βάπτισμα δεν είναι...φιλοτιμία κοινωνικής προβολής και πολιτικής καριέρας για τον ανάδοχο. Ο ρόλος του δεν έχει απλώς κοινωνικό χαρακτήρα, αλλά πνευματικό και ουσιαστικό. Ο ανάδοχος επωμίζεται την ευθύνη και αναλαμβάνει την υποχρέωση να διδάξει το παιδί, μαζί με τους γονείς του την ορθόδοξη χριστιανική πίστη. Να το οδηγεί, καθώς θα μεγαλώνει, στη συνειδητή χριστιανική ζωή. Πηγή: penelopesoasis.com Δυστυχώς η ευθύνη του αναδόχου εξαντλείται σήμερα σε πρακτικά ζητήματα, σε τυπική επικοινωνία, σε εορταστικά δώρα. Όπως είπαμε, εξ αρχής, ήδη από την αρχαία Εκκλησία, ο ρόλος του αναδόχου είναι πολύ σημαντικός και η παρουσία του απαραίτητη. Εγγυάται στην Εκκλησία για το νεοφώτιστο και την πρόοδό του στην πίστη. Στις περιπτώσεις νηπιοβαπτισμού αναπληρώνει την έλλειψη βούλησης του νηπίου, ομολογεί πίστη εξ ονόματος του, ...
Beloved brothers, sisters and children in the Lord, The typical feature of the Greek people was and is the preservation of ancestral tradition. Modern times are characterized, if not by the abandonment and rejection of the ancestral customs and morals of the nation, then at least by a disregard, which, in the long term, unless we stand up against it, will result in the creation of a generation without memory, without roots in tradition. And we all know that a tree without roots has no sap, nor has it life. It quickly withers and ‘is cast into the fire’ as the Gospel puts it. So, as the Archbishop of Constantinople and shepherd of the flock in this city, a flock which your ...
Στην ορθόδοξη εκκλησία δεν αρνούμαι τον κόσμο αυτόν χάριν κάποιου "άλλου". Δεν είναι ο κόσμος κακός, αλλά η ματιά μου ανήμπορη να τον δει ως κόσμημα και δημιουργία του Θεού. Η άσκηση δεν είναι άρνηση της ζωής, αλλά μεταμόρφωση της εσωτερικής ματιάς μου, να ξαναδώ τον κόσμο και πάλι ευχαριστιακά και δοξολογικά... Πηγή:plibyos.blogspot.gr/
Στην εθιμολογία της Μεγάλης Εβδομάδος ανήκουν τα τραγούδια της εορτής του Λαζάρου. Είθισται μικρά κορίτσια, οι “λαζαρίνες”, ντυμένα με παραδοσιακές στολές να γυρίζουν στα σπίτια κρατώντας καλαθάκια, όπου βάζουν τα φιλοδωρήματα, τραγουδώντας το τραγούδι: “Ξύπνα, Λάζαρε, και μη κοιμάσαι…” ή ανάλογα με την περιοχή το αντίστοιχο κάλαντο - τραγούδι. To τραγούδι που ψάλλεται στη Κάλυμνο διασώζει με έναν εξαιρετικό ποιητικό λόγο, πιο κοντά στην ευαγγελική διήγηση απ’ ό,τι τα περισσότερα κάλαντα, την ιστορία του Αγίου Λαζάρου, φίλου του Χριστού. Επιπλέον η περίτεχνη μελοποιία και ο ασυνήθιστος ρυθμός κάνουν τα κάλαντα αυτά να ξεχωρίζουν. Εις την πόλη Βηθανία, Μάρθα κλαίει και Μαρία, Λάζαρο τον αδερφό τους, τον γλυκύ και καρδιακό τους. Τον μοιρολογούν και κλαίνε, τον μοιρολογούν και λένε, τρεις ημέρες τον θρηνούσαν, και τον εμοιρολογούσαν. Την ημέρα την τετάρτη, κίνησε ο ...
Πηγή www.saint.gr Το γεγονός, που σύμφωνα με τη λειτουργική παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας σηματοδοτεί την έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας, η θριαμβευτική είσοδος του Ιησού στην Ιερουσαλήμ, συνιστά το τέλος μιας μακράς ιστορίας, έξι περίπου αιώνων. Ήταν τέλη του 587 π.Χ. όταν τα στρατεύματα του Ναβουχοδονόσορα, βασιλιά της κοσμοκράτειρας τότε Βαβυλώνας, καταλάμβαναν για δεύτερη φορά την πρωτεύουσα του αδύναμου, μικρού και υποτελούς ήδη βασιλείου του Ιούδα, την Ιερουσαλήμ. Σφαγές, λεηλασίες και εξορία ήταν, όπως συμβαίνει πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, τα επακόλουθα της άλωσης. Τα τείχη της πόλης και τα σημαντικότερα κτήριά της κείτονταν σε ερείπια· ο ίδιος ο περίφημος ναός του Σολομώντα, μάρτυρας ενός άλλοτε λαμπρού παρελθόντος, πυρπολημένος και κατεστραμμένος· τα σκεύη του ναού, και το ιερότερο όλων η κιβωτός της ...
