Πεμπτουσία

Η περίοδος της Αποκριάς αρχίζει με το άνοιγμα του Τριωδίου δηλ. την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου, και διαρκεί μέχρι την Κυριακή της Τυροφάγου. Το Τριώδιο είναι εκκλησιαστική περίοδος προκαθάρσιμος και προπαρασκευαστική για την είσοδο μας στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Πριν από την νηστεία της Μ. Τεσσαρακοστής συνηθίζεται την Κυριακή της Τυρινής μετά τον κατανυκτικό εσπερινό να πηγαίνουμε στα σπίτια των μεγαλυτέρων και όσων έχουν πικραθεί με μας, να παίρνουμε και να δίνουμε συγχώρεση για αυτό λέγεται και "Κυριακή της συγχωρήσεως". Οι ημέρες της Αποκριάς τελειώνουν με την Καθαρά Δευτέρα που ταυτόχρονα είναι και πρώτη μέρα της Μεγάλης Σαρακοστής γι αυτό λέγεται και πρωτονήστιμη Δευτέρα και Αρχιδευτέρα. «Καθαρά» λέγεται διότι από το πρωί της ημέρας αυτής κάθε νοικοκυρά καταγίνεται με την καθαριότητα των μαγειρικών ...

Θα πρέπει ακόμη να είπω ότι το προορατικό χάρισμα εφανέρωνε σπάνια και ποτέ για επίδειξι, αλλά για ωφέλεια των ψυχών. Σε νέο αδελφό που τον επεσκέφθη και είχε λογισμό κατά του Ηγουμένου, ότι δεν του έκανε κοντό (κολόβιο), πριν ο αδελφός του ειπή τον λογισμό του, ο Γέροντας του είπε: «Ευλογημένε, τι λογισμό έχεις ότι ο Γέροντας δεν σου κάνει κοντό;». Παρηγορούσε τους νέους μοναχούς, όταν εστενοχωρούντο για κάποιες αδυναμίες τους, όπως την ζήλεια, τις οποίες εχαρακτήριζε ως παιδικά ελαττώματα. Φυσικά τους συμβούλευε ότι έπρεπε να ωριμάσουν και να τα ξεπεράσουν. Ο άγιος Παΐσιος με την αδελφότητα της Μονής Οσ. Γρηγορίου (1978). Η φωτογραφία έχει ευγενώς προσφερθή από τον Σεβ. Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ιερόθεο. Τον π. Παΐσιο εχαρακτήριζε και η πασών των ...

Οι ρίζες της Καθαράς Δευτέρας είναι στενά συνυφασμένες με τις χριστιανικές εορτές της Εκκλησίας μας, καθώς και της λαϊκής παραδόσεως. Η Καθαρά Δευτέρα είναι ημέρα σταθμός για τούς Χριστιανούς, ενώ σηματοδοτεί την έναρξη της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Η Καθαρά Δευτέρα είναι το εφαλτήριο του πνευματικού αγώνα όλων μας, ο οποίος αγώνας εκτελείται με την συμμέτοχή μας στις ιερές Ακολουθίες της Εκκλησίας μας, την προσευχή και τη νηστεία, σε συνδυασμό πάντα και με την φιλανθρωπία από το περίσσευμά μας ή το υστέρημά μας προς τους ανήμπορους συνανθρώπους μας. Η ημέρα αυτή είναι το αρχικό στάδιο της κάθε είδους καθάρσεως της ψυχής και του σώματός μας. Είναι μέρα περισυλλογής και αυτοκριτικής. Δια τον λόγο αυτό, φέρει και το όνομα «Καθαρά Δευτέρα». Τα παλαιά χρόνια συνήθιζαν την μέρα αυτή ...

Στην Αθήνα βρίσκεται από σήμερα ο πρόεδρος της Αρμενίας Σερζ Σαρκσιάν, πραγματοποιώντας επίσημη επίσκεψη.  Το βράδυ μαζί με τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας  Προκόπη Παυλόπουλο,  θα εγκαινιάσουν στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο την έκθεση «Αρμενία. Το πνεύμα του Αραράτ από την Εποχή του Χαλκού μέχρι τον 20ό αιώνα». Αργυρή δραχμή (αρχαίο ελληνικό νόμισμα) του βασιλέως της Αρμενίας Τιγράνη Β’ του Μεγάλου (95-55 π.Χ.) με ελληνική επιγραφή. Από το Ταβούς. «Οι σχέσεις Ελλάδας-Αρμενίας έχουν μακροχρόνιο ιστορικό υπόβαθρο και συνδέονται με τη συνύπαρξη Ελλήνων και Αρμενίων κατά τη Βυζαντινή περίοδο και κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες που έχουν αναγνωρίσει επισήμως τη Γενοκτονία των Αρμενίων από τους Οθωμανούς, που συντελέστηκε το 1915. Αντίστοιχα, Αρμενική Βουλή έχει αναγνωρίσει την Γενοκτονία των ...

Βάπτισμα, Χάρη, Υιοθεσία Σκέψεις στο απόσπασμα 40, 1 του Κατηχητικού Λόγου του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης   Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης στο απόσπασμα του Κατηχητικού του λόγου που εξετάζουμε αναφέρεται σε δύο κεντρικά σημεία της Χριστιανικής ζωής, πότε και πως η χάρη του Βαπτίσματος είναι ενεργή και διατηρείται στον άνθρωπο και για την κλήση του πιστού στην υιοθεσία από τον Θεό Πατέρα. Ο Άγιος κάνει την εξής τολμηρή δήλωση: «Ει δε το λουτρόν (το βάπτισμα) μεν επαχθείη τω σώματι, η δε ψυχή τας εμπαθείς κηλίδας μη απορρίψοιτο· αλλ’ ο μετά βίος συμβαίνει τω αμυήτω βίω, καν τολμηρόν ειπείν η λέξω, και ουκ αποτραπήσομαι, ότι επί τούτων το ύδωρ, ύδωρ εστίν ουδαμού της δωρεάς του αγίου Πνεύματος επιφανείσης τω γινομένω...», με την οποία καταδεικνύει την «προς το ...

Στα 1874, με τις ευχές του Πατριαρχείου, απέπλευσαν από την Κωνσταντινούπολη με ένα ατμόπλοιο με προορισμό την Καλκούτα των Ινδιών, δύο Έλληνες· ένας ιερέας και ένας νέος λαϊκός, τελειόφοιτος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, ο Φιλόθεος Αθηναΐδης. Στη ρότα για τις Ινδίες το πλοίο τους ναυάγησε καταμεσίς του Ινδικού ωκεανού, νότια από τα γνωστά νησιά Μαλδίβες, στο άγνωστο αρχιπέλαγος Τσάγκος, όπου μόνο μικρά νησάκια υπάρχουν. Ο μοναδικός επιζών του ναυαγίου είναι ο νεαρός Φιλόθεος. Το νησί στο οποίο τον ξεβράζει η θάλασσα έχει πολύ μικρή έκταση, αλλά είναι κατοικημένο από ιθαγενείς ανθρωποφάγους. Εξαιτίας μιας φαινομενικά τυχαίας σύμπτωσης ο Φιλόθεος αποκτά τον σεβασμό των ιθαγενών και κατορθώνει να επιβιώσει μαζί τους για τρία χρόνια περίπου. Όμως έχει στην καρδιά του τη φλόγα της ...

Επί τη σεπτή επετείω των τριάκοντα και πέντε ετών της οσιακής κοιμήσεως του Μοναχού Αυξεντίου Γρηγοριάτου (1-14 Μαρτίου 1981), εμβληματικής μορφής του αγιορείτκου μοναχισμού του 20ού αιώνος, δημοσιεύουμε σε συνέχειες τη σχετική μελέτη του συμμοναστού του, Δαμασκηνού μοναχού Γρηγοριάτου.  Γέροντας Αυξέντιος Γρηγοριάτης (1892 – 1/3/1981 )  Ο οσιώτατος Μοναχός Αυξέντιος Γρηγοριάτης, ήταν το καμάρι και το στολίδι της  Ιεράς  Μονής μας.  Ήταν ο ασκητής του κοινοβίου, ο αετός της θείας αγάπης, ο θεωρός του ακτίστου Φωτός, ο περιφρονητής των γηίνων και εραστής των ουρανίων. Ήταν το καύχημα της μετανοίας. ο πλούτος της θείας σοφίας, ο δυνάστης των δαιμόνων, της προσευχής το λαμπρότατον τέμενος, ο επίγειος  Αγγελος και ουράνιος άνθρωπος. Με αυτά τα ταπεινά λόγια ετόλμησα στο ελάχιστο βέβαια, να εκθειάσω την οσιακή προσωπικότητα ...

Βίος του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου μέρος 24ο. Ανάγνωση απο το ομώνυμο βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου Σαχάρωφ, εκδ. Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας. Η ηχογράφηση έγινε στον ραδιοφωνικό σταθμό της Ι.Μ. Λεμεσού. Διαβάζει η κυρία Όλγα Κοκκίνου.   %audio%

"Τον Γολγοθά σου να μη τον φοβάσαι, ακόμα και ο θάνατος είναι νεκρός...", λέει ένα χριστιανικό τραγούδι. Και πόσο ισχύει, ιδιαίτερα όταν το νιώθεις. Όταν ξέρεις ότι ο ίδιος ο Χριστός ανέχτηκε το μίσος του κόσμου, τον οποίο και οδήγησε στον σταυρό του πόνου. Όταν ξέρεις ότι μετά τα σεπτά πάθη Του "ανέστη εκ νεκρών", τότε ξέρεις ότι ο σταυρός που κουβαλάς, ο Γολγοθάς που ζεις είτε μικρός είτε μεγάλος, δεν υπάρχει λόγος να τον φοβάσαι. Κι αυτό καλείται ο πιστός να πράξει την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Τι είναι η Μεγάλη Τεσσαρακοστή; Ένας αγώνας. Μια μάχη κατά των παθών. Πάθη υπήρχαν, υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν. Και αυτά αναζωπυρώνουν την αμαρτία, κάνοντας υπόδουλο τον άνθρωπο σε αυτήν. Αυτός είναι ο ...

Αγαπητοί. Η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι πνευματικό στάδιο αρετών, καιρός μετανοίας και προσευχής, νήψεως και κατανύξεως, περίοδος νηστείας, ψυχικής καθάρσεως και συγχωρήσεως. Όλη η ευλογημένη αυτή περίοδος είναι μία ιερά πορεία, που προβάλλει η Αγία Εκκλησία μας κατ᾿ έτος, για καθένα πιστό που ποθεί να συμπορευθεί με τον Σωτήρα Χριστό, να συναναστηθεί και να μετέχει της αιωνίου θείας Βασιλείας Του. Η Εκκλησία μας ως στοργική Μητέρα, με τα σωτηριώδη Μυστήριά Της, τις προηγιασμένες θείες Λειτουργίες, τους κατανυκτικούς Εσπερινούς, τους λαοφιλείς Χαιρετισμούς της Υπεραγίας Θεοτόκου, τα μεγάλα Απόδειπνα, τον Μέγα Κανόνα της μετανοίας, έρχεται να μας αφυπνίσει και μας προσκαλεί στην άσκησι της εγκρατείας, της προσευχής και ευποιΐας, και στην οδό της ψυχοσώστου μετανοίας. Αυτόν τον ιερό σκοπό έχει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή και ...

Η ΑΥΤΟΜΕΜΨΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΚΑΤΑΚΡΙΤΟΝ ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΟΔΟΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ Σήμερα η Εκκλησία μας υπενθυμίζει την εξορία των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο. Τώρα εμείς βρισκόμαστε στην εξορία. Είμαστε έξω από τον χώρο που ώρισε ο Θεός για μας, έξω από τον χώρο της αναπαύσεως, της ειρήνης, της ευτυχίας και της αγάπης. Είμαστε έξω από τον Παράδεισο. Διότι, όπως έλεγε ο Γέροντας· «μέσα στον Παράδεισο οι Πρωτόπλαστοι ήσαν ευτυχισμένοι, γιατί ζούσαν με αγάπη, αγαπώντας τον Θεό και αγαπώντας ο ένας τον άλλον. Όταν άφησαν να μπή μέσα τους ο εγωισμός - με την παρακοή που έκαναν στον Ουράνιο Πατέρα τους- από εκείνη την στιγμή δεν μπορούσαν πιά να ζουν στον Παράδεισο». Η παρακοή προς τον Θεό είναι αποστασία και χωρισμός από τον Θεό. Και όταν κανείς ...

  Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ελλάδα βρέθηκε και αυτή απέναντι σε μια τέτοια οικονομική κατάσταση. Όχι μόνο Έλληνες Ορθόδοξοι κληρικοί και θεολόγοι βρέθηκαν προσωπικά υπερχρεωμένοι με ανάλογα δάνεια, αλλά και η Εκκλησία ως θεσμός δεν είχε προλάβει να εκσυγχρονίσει τον τρόπο ενοικίασης των ακινήτων της, τα οποία αποτελούν την περιβόητη εκκλησιαστική περιουσία. Η ποιμαντική της δεν μπορεί να είναι άμοιρη, όχι μόνο της οικονομικής κρίσεως, αλλά και της υψηλής παιδείας που απαιτείται για τη χρήση ενός πολύ σπουδαίου νομίσματος. Η Εκκλησία πολλές φορές στην ιστορία της προβληματίστηκε για το χρήμα, καθώς πολλοί μεγάλοι Πατέρες της Εκκλησίας ζούσαν μέσα στον κόσμο και γνώριζαν τα σχετικά με την οικονομική διαχείριση. Αυτό συνέβη και με τους τρεις Ιεράρχες, οι οποίοι είχαν σχέση με τα χρήματα, ...

Ο Αθανάσιος Καραμάνης υπήρξε ένας εκ των μεγάλων δασκάλων της ψαλτικής τέχνης. Με το πολυσχιδές έργο του σφράγισε τον 20ο αιώνα. Διακρίθηκε ως χοράρχης, μελοποιός, δάσκαλος και άριστος ερμηνευτής του εκκλησιαστικού μέλους.  Στα δεκατρία του έψαλε επιτυχώς το πρώτο αποστολικό ανάγνωσμα με πρωτοβουλία του Ιεροδιδασκάλου, διευθυντού του Δημοτικού σχολείου, αείμνηστου Βασίλειου Βουγιουκλόπουλου. Αυτό ήταν η αρχή της επίσημης σταδιοδρομίας και εξέλιξής του στο χώρο της ψαλτικής. Αποστολικό ανάγνωσμα και το ''Δόξα σοι Κύριε δόξα σοι'' σε εκφωνητικό μέλος. %kallaoutreeanmjagmm%

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το μοναστήρι πήρε το όνομα του από ένα θάμνο, την αψινθιά που σκέπαζε καλά το στόμα της σπηλιάς μέσα στην οποία κάποιος καλόγηρος έκρυψε την εικόνα της Παναγίας για να την σώσει από την καταστροφική μανία των εικονομάχων. Μετά από χρόνια όταν έγινε η αναστήλωση των εικόνων, οι κάτοικοι της γύρω περιοχής έβλεπαν ένα παράξενο φως να λάμπει στο σημείο αυτό του βουνού. Βρήκαν την εικόνα και έκτισαν λίγο πιο κάτω ένα μοναστήρι στο όνομα της Παναγίας. Εκτός την τοπική παράδοση, δεν υπάρχουν πηγές για την ιστορία του μοναστηριού με εξαίρεση τα ερείπια του, οι μελέτες των οποίων τοποθετούν χρονικά την ίδρυση του μοναστηριού στα τέλη του 11 ου αιώνα. Η Ιερά Μονή της Παναγίας της ...

Π.: Κατά την εις Επίσκοπον χειροτονία σας στο Φανάρι στις 30 Νοεμβρίου 2011, ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, μεταξύ των άλλων σας προέτρεψε με τους εξής λόγους: «Ωσαύτως, μη λησμονής ότι έχεις καθήκον να δεικνύης αγάπην ου μόνον προς το ποίμνιόν σου, αλλά και προς πάντα άνθρωπον καλής θελήσεως και μάλιστα προς τους ετεροδόξους αδελφούς ημών». Ποια η σχέση σας με τους ετερόδοξους αδελφούς μας στην Μητρόπολη σας; ΣΕΒ. ΑΡΣΕΝΙΟΣ: Η σχέση μας με τους ετεροδόξους αδελφούς μας είναι πολύ καλές. Πιστεύω ότι δεν μπορεί κάποιος να είναι Χριστιανός Ορθόδοξος και να μην αγαπά, να μην προσπαθεί να έχει καλές σχέσεις με τους άλλους συνανθρώπους του και δη με τους άλλους Χριστιανούς, με τους αδελφούς του, να μην ενδιαφέρεται γι’ ...

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΗΧΗΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ + Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΠΑΝΤΙ ΤΩ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΠΑΡ  HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ   Αδελφοί και τέκνα εν Κυρίω προσφιλή και ευλογημένα, Δια της θεοπνεύστου ρήσεως της ελεημοσύνης του Κυρίου και των κριμάτων αυτής, εισάγει και εφέτος πάντας τους Ορθοδόξους πιστούς εις το «μυστήριον» της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρκοστής ο ιερός Ψαλμωδός αναφωνών: «Ποιών ελεημοσύνας ο Κύριος και κρίμα πάσι τοις αδικουμένοις» (Ψαλμ. 102, 6). Διότι ο Κύριος «εμπιπλά εν αγαθοίς την επιθυμίαν μας και ανακαινίζει ως αετού την νεότητά μας» (πρβλ. ο. π. 5). Ως γνωστόν, αδελφοί και τέκνα ...

Τις Κυριακές τους τελευταίους μήνες στο εκκλησάκι της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο χωριό Ειδομένη του Δήμου Παιονίας Κιλκίς οι λειτουργίες δεν είναι ίδιες με πριν. Ανάμεσα στους κατοίκους του χωριού που παρακολουθούν τη Θεία Λειτουργία υπάρχουν αρκετοί πρόσφυγες από τις χώρες της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αφρικής που βρίσκονται εδώ και μήνες εγκλωβισμένοι στα σύνορα. Πολλές φορές ακόμα και άνθρωποι διαφορετικών θρησκειών που βρίσκουν μια παρηγοριά στο άκουσμα των προσευχών, σε μια γλώσσα που δεν γνωρίζουν. Ένα παράξενο κράμα ορθόδοξων αλλά και μουσουλμάνων και πιστών άλλων θρησκειών που η ανάγκη της ελπίδας τους φέρνει κοντά. Άλλωστε η Συρία ήταν μια χώρα ανοιχτή σε ιδέες, θρησκείες και απόψεις, πριν τη διαλύσουν. Εκεί ζούσαν 2 εκατομμύρια Χριστιανοί. Μόλις χθες οι δηλώσεις ...