Πεμπτουσία

Το αστικό-λαϊκό τραγούδι, ιδωμένο μέσα από τις συμπληγάδες των κοινωνικό-οικονομικών ανακατατάξεων του 20ου αιώνα, δικαιωματικά χρίζεται φορέας νέων λειτουργικών, θεματικών, μορφολογικών στοιχείων, τα οποία στάθηκαν προπομποί του νεοελληνικού τραγουδιού. Αυτά τα συγκεκριμένα στοιχεία παραδόθηκαν έχοντας ζωντανή την ποικίλη και ετερογενή προέλευσή τους, κάνοντάς τα να φαίνονται «ομοιογενή» μέρη της ίδιας κουλτούρας. Το αστικο-λαϊκό τραγούδι στέκεται στη κυριολεξία μεταίχμιο μεταξύ του παραδοσιακού-λαϊκού προς το καθαρά αστικό «έντεχνο» τραγούδι και συνάμα οριοθετεί τις κοινωνικές δομές του τόπου, διαχωρίζοντας την προ-βιομηχανική από την εκβιομηχανοποιημένη εποχή. Το ελληνικό δημοτικό τραγούδι, μέρος του εκφραστικού γλωσσικού και μουσικού ριζώματος της πανσπερμίας των λαών της Βαλκανικής, μπολιάστηκε με τη γλώσσα του δρόμου, της αγοράς, της καθημερινότητας των απλών ανθρώπων της υπαίθρου. Το δημοτικό τραγούδι ήταν ο τρόπος επικοινωνίας ...

Δέηση του Δεκαπενταυγούστου του Ματθαίου Μουντέ Η Κοίμηση της Θεοτόκου του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου ΄Ελα σαν αυγουστιάτικο μελτέμι - προτού οι εφτά πληγές σφραγίσουνε το τέλος - παραπονεμένος άνεμος να χαϊδέψης το κατώφλι μας. Η φωνή μας σε περιμένει - έχει απομείνει μονάχη - τραγούδι επίμονο του τζίτζικα στο κοιμητήρι. Περιδιάβασε ανάμεσα στις τύψεις μας. ΄Εχει μια λύπη η δέησή μας, από έναν παιδικό καιρό, που ξανάνθισε μια τρυφερότητα νησιώτικης ακρογιαλιάς που καθρεφτίζει τους οικτιρμούς σου. Κατέβα από τους λόφους, φέρε την πηγή του ελέους σου ν' αναβλύση πλάι στην πληγή μας. Μάζεψε πάλι εκ περάτων τα μηνύματα της χαράς, φόρτωσέ τα πάνω σε δειλινές καμπάνες που σημαίνουν την Παράκληση και φέρτα να τα καρφώσης στεφάνι στην πόρτα μας!   Επιμέλεια Κατερίνα Χουζούρη  

Οι άγιοι Πατέρες και οι ιεροί υμνο­γρά­φοι όταν ομιλούν για την Πα­να­γία, εκπλήσσονται μπροστά στη μεγαλο­σύνη της και την ατενίζουν με δέος ιερό. Θαυμάζουν τον υπερφυή τόκο της,  υμνούν το ύψος των πνευ­­ματικών της χαρισμάτων, δοξάζουν  τον Τριαδικό Θεό για την πρέ­σβει­ρα του ανθρωπίνου γένους στον ουρανό. Γνωρίζουν ότι, τον έμψυχο ναό του Θεού δεν μπορούν να αγγίξουν χέρια αμύη­των. Ζητούν με τα­πεί­νωση από τον Δωρεοδότη  Κύριο να τους χαρίζει γλώσσα, προ­φο­ρά και λογισμό α­κα­ταί­σχυντο, λάμψη θεϊκή και φωτισμένο νου, για να πε­­ρι­γράφουν το «υπέρ λόγον και έννοιαν» μυστήριο της θείας εναν­θρώ­πησης. Πάντοτε συνδέ­ουν το ιερό πρόσωπό της με το πρόσωπο του Σωτήρος Χρι­στού.             Η Παναγία αγάπησε πολύ και πόνεσε πολύ. Βίωσε και γεύθηκε τον πόνο, την προσφυγιά, την περι­φρό­νηση, ...

  Στον Εσπερινό της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ψάλλεται στον Εσπερινό το Οκτώηχο Δοξαστικό ''Θεαρχίω νεύματι'' του Ιακώβου Πρωτοψάλτου. πρόκειται για ένα αριστουργηματικό στιχηραρικό μέλος το οποίο παραπέμπει στην μεγάλη παράδοση των οκτώηχων μαθημάτων της μουσικής φιλολογίας. Το ιδιαίτερο μουσικό ενδιαφέρον του δοξαστικού βρήσκεται στον τρόπο που εξελίσεται η μουσική σύνθεση με την οκτάηχη μορφή  να αναπτύσσεται κατά ζεύγος των κυρίων και πλαγίων ήχων. Η εκτέλεση που ακολουθεί προέρχεται από αγρυπνία στην Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου. Στον δεξιό χορό είναι οι Θεσσαλονικείς Υμνωδοί και στον αριστερό χορό ο βατοπαιδινός χορός. %khcvfdgcvbkjgtgh%

Το καλοκαίρι φτάνει στο αποκορύφωμά του στις 15 Αυγούστου. Ημέρα μυστηριακή. Μια κηδεία μες στην καρδιά του θέρους, μέσα στην πλήρη καρποφορία του καιρού. Μέσα στην πληθωρικότητα αλλά και τη ραστώνη του Αυγούστου. Μια τελετή κηδείας δοξολογική... Με προετοιμασία δεκαπενθήμερη μελωδικών παρακλητικών κανόνων στη Μητέρα του κόσμου. Κάθε ξωκλήσι και καημός. Κάθε καμπαναριό και πυριφλεγής δέηση σε εκατοντάδες, χιλιάδες ξωκλήσια, τάματα ναυτικών, εμπόρων, γυρολόγων ή για τον εξορκισμό από τοπικά δεινά, καταφυγή και λύτρωση από νέα... Πού να ακουμπήσεις τον άνθρωπο και να μη στενάξει. Ας περιφέρεται... χαζός και χαρούμενος στην άνετη και ανέμελη θερινή του αμφίεση. Με τη μουτσούνα του καλοκαιριού ως μάσκα θαλάσσης και με τα βατραχοπέδιλα να προσπαθεί για το δικό του ξεπέρασμα. Να αναζητεί μια άλλη αίσθηση ...

Ο ΕΥΣΕΒΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΗΣ.  ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΑΥΤΟΥ   Μία όμορφα καλλιτεχνημένη στάμνα σε μία άκρη της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου, αναγράφει πάνω της μία αχώρητη αλήθεια, σύμφωνα με την οποία «ο ουρανός δεν εμπόρεσε να τον χωρέσει και μια γυναίκα τον εχώρησε». Αυτό το μυστήριο της σαρκωμένης αλήθειας είναι και η σημερινή μας εξερεύνηση. Στη φιλοσοφική σκέψη της αρχαίας Ελλάδος, η σχέση Θεού και ανθρώπων, περιγραφόταν μέσα από μία εξωτερική και ηθική σχέση, εν τη απουσία μιας οντολογικής σχέσης και αληθινής κοινωνίας κτιστού και ακτίστου. Τι συνέβαινε λοιπόν; Δεν υπήρχε στη σκέψη αυτή η ένωση του Θεού με τον άνθρωπο, κάτι που ομολογεί και ο Πλάτωνας στο Συμπόσιο, ότι δηλαδή «θεός ανθρώπω ου μείγνυται». Ό,τι υπήρχε είχε λόγο ύπαρξης μόνο ως ...

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΣΥΝΑΞΙΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ Ασμένως διά του παρόντος ανακοινούται ότι, κατόπιν αποφάσεως της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, συγκαλείται εν τω ενταύθα Ιερώ ημών Κέντρω εις Σύναξιν άπασα η σεβασμία Ιεραρχία του πανσέπτου Οικουμενικού Θρόνου «εκ των της οικουμένης περάτων», από 29ης Αυγούστου μέχρι και 2ας Σεπτεμβρίου ε. έ. Πηγή:fanarion.blogspot.com Σκοπός της Συνάξεως ταύτης είναι πρώτον η αμοιβαία γνωριμία και επικοινωνία των Σεβασμιωτάτων και Θεοφιλεστάτων αρχιερέων του Οικουμενικού Πατριαρχείου, είτα δε η ενημέρωσις αυτών επί επικαίρων εκκλησιαστικών θεμάτων, ως η πορεία προς την Αγίαν και Μεγάλην Σύνοδον, η λειτουργία των εκασταχού της ορθοδόξου διασποράς επισκοπικών Συνελεύσεων, οι μετά των ετεροδόξων θεολογικοί διάλογοι κ. ά. και η επ᾿ αυτών ανταλλαγή απόψεων. Περαιτέρω, τα μέλη της Ιεραρχίας θα εγκαινιάσουν ομοθυμαδόν εν προσευχή εν τω Πανσέπτω Πατριαρχικώ Ναώ, ...

Σύμφωνα με τον κ. Γεώργιο Προβόπουλο, τ. Διοικητή της Τράπεζας Ελλάδας, στην εναρκτήρια ομιλία του «η ένταξη της Ελλάδος στη ζώνη του ευρώ το 2001 θεωρήθηκε γενικότερα σταθμός στην πορεία της ελληνικής οικονομίας, σηματοδοτώντας τη μεταστροφή των οικονομικών επιδόσεων της χώρας. Πράγματι, η ένταξη στη ζώνη του ευρώ φάνηκε να σημαίνει την έναρξη μιας νέας εποχής. Την περίοδο μεταξύ 2001 και 2008, ο πραγματικός ρυθμός ανάπτυξης διαμορφώθηκε σε περίπου 4% κατά μέσο όρο ετησίως, ο πληθωρισμός μειώθηκε σε χαμηλούς μονοψήφιους ρυθμούς και οι διαφορές αποδόσεων μεταξύ των ελληνικών και των γερμανικών δεκαετών ομολόγων υποχώρησαν σε επίπεδο μεταξύ 10 και 50 μονάδων βάσης από 600 και πλέον μονάδες βάσης στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Όμως, τα χρόνια αυτά η Ελλάδα βάδιζε ...