Πεμπτουσία

«ΟΜΟΝΟΙΑ». Αυτός είναι ο τίτλος της επόμενης διοργάνωσης της Μπιενάλε της Αθήνας 2015-2017, η οποία θα ξεκινήσει τις δραστηριότητές της τον Οκτώβριο του 2015 και θα διαρκέσει για δύο ολόκληρα χρόνια. Η Μπιενάλε της Αθήνας, αναστοχαστική απέναντι στον θεσμό των Μπιενάλε, αναπροσαρμόζει την ταυτότητά της και επεκτείνει τη χρονική της διάρκεια. Γεφυρώνοντας το παρελθόν με το παρόν και το μέλλον, η πέμπτη εκδοχή της Μπιενάλε (2015), ενώνεται με την έκτη (2017). Ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Γιώργος Καμίνης, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα τελετών του Δημαρχιακού Μεγάρου, ανακοίνωσε επισήμως την συν-διοργάνωση της Μπιενάλε της Αθήνας, από τον δήμο Αθηναίων και τον οργανισμό της Μπιενάλε. Στην εκδήλωση παρέστη και μίλησε η Πριγκίπισσα Laurentien της Ολλανδίας, πρόεδρος του European Cultural Foundation, το οποίο ...

  Το τραγούδι «Καλέ συ Παναγιά μου» είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα της Σμυρναίικης μουσικής παράδοσης και της φυσικότατης σύμπλευσης της με τη νησιώτικη. Πρόκειται για ένα παρακλητικό πολύστιχο τραγούδι, όπου η ορφανή Τσαμαδιώτισσα κόρη, ζητά τη βοήθεια της Παναγίας και της Αγίας Φωτεινής- πολιούχου των Σμυρναίων. Ο χορός είναι σμυρναίικος μπάλλος, ο ρυθμός  δακτυλικός τετράσημος και η μελωδία χρησιμοποιεί τη χρόα του σκληρού χρωματικού γένους. Καλέ συ Παναγιά μου κι άγια μου Φωτεινή, βοήθα με κι εμένα κακό να μη με βρει. Σγουρέ βασιλικέ μου και μαντζουράνα μου, εσύ θα με χωρίσεις από τη μάνα μου. Καλέ δε με λυπάσαι δε με σπλαχνίζεσαι, εγώ πονώ για σένα κι εσύ στολίζεσαι. %banamkaiaahgagag%

Ο Ιούνιος είχε φτάσει πια στο τέλος του κι επιτέλους η πολυπόθητη στιγμή είχε φτάσει. Ο Γιώργος, ο μεγαλύτερος αδερφός του ο Φίλιππος, ο μπαμπάς κι η μαμά θα επιβιβάζονταν στο πλοίο για την Κρήτη. Το δροσερό αεράκι του λιμανιού  φυσούσε τα πρόσωπά τους και τους έκανε να ξεχάσουν για λίγο την αφόρητη ζέστη της Αθήνας. Ανέβηκαν στο πλοίο. Κάτω στο λιμάνι κόσμος πολύς. Άλλοι χαιρετούσαν τον κόσμο που έφευγε, άλλοι έδιναν οδηγίες στους οδηγούς κι άλλοι χάζευαν απλά τη θάλασσα. Το καράβι μετά από λίγο σφύριξε, βγήκε από το λιμάνι κι άρχισε να διασχίζει το απέραντο γαλάζιο. Τα δυο αδέρφια κατευθύνθηκαν προς την πλώρη και κάθισαν εκεί για λίγο να αγναντέψουν το πέλαγος και να κάνουν χάζι τους γλάρους που ακολουθούσαν ...

ΜΕ τίτλο <<ΓΡΑΜΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ>> κυκλοφόρησε το 2013 το πολύ χρήσιμο βιβλίο με συνολικές σελίδες 212, το οποιο διατίθεται από τις εκδόσεις Σταμούλη Α.Ε., Αβέρωφ 2, Αθήνα, του συγγραφέα καθηγητή DDr Αλέξιου Παναγόπουλου του Παναγιώτη, ο οποιος το αφιερώνει <<σε όλους τους διαχρονικά μαθητές και σπουδαστές μου, που με αγάπη διδάχθηκαν αυτά τα τόσο πνευματικά και πολιτισμικά σπουδαία και ωραία θέματα της γραμματολογίας μας, της καθ’ ημάς Ανατολής, ως πολιτισμικής κληρονομιάς και παρακαταθήκης αιώνιας για όλο τον κόσμο, ως διδάσκαλος με γνώμονα το διδάσκων αεί διδασκόμενος>>. Ο ίδιος γράφει ότι πάντα είχα στο νού μου την δημοσίευση σε αυτοτελές πονημάτιο θέματα γραμματολογίας που δίδαξα σε μαθητές και σπουδαστές μου, που με αγάπη με ακροάσθηκαν. Μεταφέροντας και ερμηνεύοντας ως διδάσκαλος ...

Ποιον Πατέρα της Εκκλησίας θεωρείτε ως τον κατεξοχήν φιλόσοφο και για ποιο λόγο; Είναι πιο εύκολο ίσως να απαντήσει κανείς στην ερώτηση ποιόν πατέρα της Εκκλησίας ανέδειξε η ιστορία ως τον κατ᾽ εξοχήν φιλόσοφο. Σε αυτήν την ερώτηση η απάντηση είναι αναμφισβήτητα ο Ιερός Αυγουστίνος. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως ο Δυτικός πολιτισμός (με τα καλά και τα κακά του) είναι παιδί του αγ. Αυγουστίνου. Σε αυτό βοήθησε το τεράστιο έργο του το οποίο ο ίδιος φρόντισε να διασωθεί και να εξαπλωθεί. Την αποφασιστική επιρροή του αγ. Αυγουστίνου την συναντάμε στην σύνθεση του Σχολαστικισμού, στην εμφάνιση του νομιναλισμού και της βουλησιαρχίας, στην μεταρρύθμιση, στις διαμάχες για τον απόλυτο προορισμό, στον ορθολογισμό του Descartes (ο οποίος παραλλάζει το si fallor, sum ...

Η εκδοχή, ότι διερχόμενος τα τέλη του έτους 59 από την Κρήτη, «εύρε εκεί χριστιανικάς τινας κοινότητας, άνευ όμως επαρκούς εκκλησιαστικής οργανώσεως» είναι αστήρικτη. Η προς Τίτον επιστολή (κεφ. 1,5) προϋποθέτει μακρά παραμονή και δραστηριότητα του Παύλου στην Κρήτη· και βαθειά γνώση «των ειδικών συνθηκών της Εκκλησίας Κρήτης»· τόση, που δεν είναι ποτέ δυνατό να αποκτηθή σε τόσο βραχύ διάστημα χρόνου, όσο το υποδηλούμενο στο Πραξ. 27, 7-13· και πλήρη ελευθερία κινήσεων· τόση, που, όπως παρατηρεί εύλογα ο Oberlinner, να μην είναι δυνατό να συνδυασθή με την ανατεθείσα στον Τίτο υποχρέωση να «επιδιόρθωση τα λείποντα και να καταστήση κατά πόλιν πρεσβυτέρους», γιατί ήταν «και πολύ δύσκολο και πολύ υπεύθυνο έργο». Μάλιστα δε, σύμφωνα με τον R. Λ. Campbell, και μόνη η ...

Η επόμενη αναφορά στο γένος των Βουλγάρων δίνεται το έτος 687 μ.Χ. όταν αυτοκράτορας ήταν ο Ιουστινιανός Β΄(685-695μ.Χ.), ο οποίος έκανε εκστρατεία εναντίον των Βουλγάρων και της Σκλαβηνίας που ήταν με το μέρος των Βουλγάρων. Στην αρχή απώθησε τους Βουλγάρους αλλά στη συνέχεια στήθηκε ενέδρα από τους Βουλγάρους με αποτέλεσμα να σφαγιαστεί σχεδόν όλος ο στρατός.        Με την πάροδο των χρόνων και συγκεκριμένα στα μέσα του 7ου αιώνα ο  εξόριστος πλέον βασιλιάς του Βυζαντίου Ιουστινιανός Β’ ο οποίος ζούσε στη Χερσώνα, διαλαλούσε ότι θα ξαναγίνει βασιλιάς, έτσι αφού προχώρησε σε διάφορες περιοχές έφτασε κοντά στο ποταμό Δούναβη, εκεί ζήτησε βοήθεια από τον αρχηγό των Βουλγάρων ώστε να συμμαχήσει μαζί του για να ξαναπάρει τη βασιλεία αφού του υποσχέθηκε πλήθος ...

  Η μελοποίηση, που έφτασε ως τις μέρες μας και θεωρείται, ως η αντιπροσωπευτικότερη του αργού στιχηραρικού μέλους, είναι του Δοξασταρίου του Ιακώβου, Πρωτοψάλτη της Μεγάλης Εκκλησίας. Σύνθεση φιλόκαλη και εκκλησιαστική, έτυχε μεγάλης διάδοσης και επιβολής στο Άγιον Όρος. Ακόμα μέχρι σήμερα παλαιοί μοναχοί, εξοικειωμένοι με το άκουσμα των θέσεων του Δοξασταρίου του Ιακώβου, επιβάλλουν στους Πρωτοψάλτες των αγρυπνιών το ψάλσιμο του Δοξασταρίου. Συνέχεια του Δοξασταρίου του Ιακώβου για το Άγιον Όρος αποτελεί το Δοξαστάριο του Πέτρου Φιλανθίδη, το οποίο αποτελεί συνέχεια και σύντμηση επί το ''καλλιτεχνικότερον'' θέσεων του Ιακώβου. Το Δοξαστάριο του Φιλανθίδη έτυχε μεγάλης διάδοσης στο Άγιον Όρος και σύντομα έγινε ένα από τα προσφιλέστερα αγιορειτικά ακούσματα, εντάσσοντάς το λειτουργικά στην αγιορείτική ψαλτική παράδοση και κρατώντας το ενεργό μέχρι σήμερα ...

Ο Βασίλης, φεύγοντας με το καράβι, σκέφτεται: Ο Αποστόλης ήταν, λέει, μυημένος. Κι αυτός ήταν μυημένος. Μα ο Αποστόλης είχε μπροστά του όλο το μέλλον για δράση και νίκη. Ήταν ακόμα παιδί o Αποστόλης, γεμάτος ζωή και λαχτάρα. Αυτός τι είχε πια; Ούτε μητέρα ούτε γυναίκα ούτε παιδί ούτε τζάκι. Όλα τού τα είχαν σκοτώσει, όλα τού τα είχαν κάψει και, χειρότερα απ' όλα: του είχαν πάρει την ελπίδα!... Τι να στήσει πια όρθιο, που όλα ήταν γκρεμισμένα; Και τώρα θα πήγαινε πίσω στον αφέντη του χωρίς τον Περικλή; Θα ξανάμπαινε πάλι περιβολάρης; Και με τι κουράγιο; Είχε φύγει μια φορά από τη Μακεδονία και ξανάφευγε και τώρα. Μα τότε είχε την ελπίδα πως ζούσε το παιδί του. Και ζούσε κι ...

Μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη στις 26 Ιουνίου 1813 Ο Άγιος Νεομάρτυς και Οσιομάρτυς Δαβίδ καταγόταν από τις Κυδωνιές (Αϊβαλί),πόλη της Μ. Ασίας. Σε νεαρή ηλικία ήλθε στο Άγιον Όρος και εκάρη μοναχός στη Σκήτη της Αγίας Άννης. Ζούσε κοντά στον γέροντά του την θεάρεστη ζωή των μοναχών.Πρωτοστάτησε για την εκ βάθρων ανακαίνιση των ναών της Μεταμορφώσεως στην κορυφή του Άθω και της Παναγίας πιο κάτω, καθώς και την κατασκευή δεξαμενών για τη συγκέντρωση πόσιμου νερού, για την εξυπηρέτηση των μοναχών και των προσκυνητών. Για τον λόγο αυτό είχε πάει στη Σμύρνη της Μ. Ασίας,όπου συγκέντρωσε χρήματα από τους ευσεβείς χριστιανούς και με τα χρήματα αυτά έγινε η ανακατασκευή των ναών. Σύγχρονη τοιχογραφία του οσιομάρτυρος Δαβίδ στην Μονή Ξηροποτάμου. (Από το βιβλίο του ...

Επανερχόμαστε στον πρώτο λόγο του Κυρίου μας κατά τη δημόσια εμφάνισή του, το «μετανοείτε». Δεν έχουν ανάγκη μετανοίας όσοι φύλαξαν με ακρίβεια τις υποσχέσεις του βαπτίσματος. Όποιος όμως παρέβη έστω και μία των ελάχιστων εντολών, υπόκειται στον κανόνα της μετανοίας με όλα τα συναφή. Εφ' όσον όμως δεν τίθεται θέμα αναμαρτησίας, έστω και αν μία ημέρα είναι η ζωή μας, η μετάνοια καθίσταται απόλυτο καθήκον και ζηλευτό επάγγελμα. «Όποιος ζητά παίρνει, όποιος ψάχνει βρίσκει, κι όποιος κτυπά του ανοίγεται... Αν λοιπόν εσείς, παρ’ όλο που είστε αμαρτωλοί, ξέρετε να δίνετε καλά πράγματα στα παιδιά σας, πολύ περισσότερο ο ουράνιος Πατέρας θα δώσει το Άγιο Πνεύμα σε όσους του το ζητούν»(Λουκ.11. 10,13). Η ενθαρρυντική παρακίνηση του Κυρίου ότι όταν ζητούμε και παρακαλούμε ...

Ως βασικοί άξονες που διέπουν αυτήν την ιδιάζουσα ανθρωπιστική κοσμοαντίληψη, του θρησκευτικού ανθρωπισμού, μπορούν να θεωρηθούν οι εξής: α) τα ζητήματα της γνώσης, η οποία έχει θρησκευτικό και ενίοτε αρχαιογνωστικό προσανατολισμό, και μόνον αργότερα, κατά τον 18ο αιώνα, κινήθηκε εντός των ενδιαφερόντων που έθετε η ενασχόληση με τις επιστήμες· β) η εθνική συνείδηση, που ενισχύεται ολοένα και περισσότερο ανάλογα με την παρεχόμενη παιδεία και γνώση· γ) η γλώσσα, που λειτούργησε ενοποιητικά προκειμένου να διασωθεί η εθνική ταυτότητα του υπόδουλου λαού· δ) η θρησκευτικότητα, που συνέχιζε την παράδοση των βυζαντινών θεολόγων Πατέρων, πράγμα αναγκαίο μπροστά στις απόπειρες επέμβασης στην κυρίαρχη θρησκευτική πίστη των ανθρώπων, τόσο από πλευράς των Τούρκων κατακτητών όσο και από πλευράς των Δυτικών μισσιοναρίων· ε) η κοινοτική αντίληψη ...

Το Καθολικό της Ιεράς Μονής Ο ναός της Μονής είναι μονόκλιτος, καμαροσκέπαστος με οξυκόρυφη καμάρα και δύο εισόδους, μία στον δυτικό και μία στον νότιο τοίχο. Το ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο τέμπλο, είναι καλής τέχνης και κατασκευάστηκε τον 17ο αιώνα, όπως και τα βημόθυρα, πού ζωγραφίστηκαν το έτος 1664 από τον Παύλο ιερογράφο. Της ίδιας περιόδου και μάλλον έργο του αυτού ιερογράφου, είναι και η εικόνα του Χρίστου, πού βρίσκεται στο τέμπλο του καθολικού της Μονής και φέρει την επιγραφή «Ο Δίκαιος Κριτής». Η αρχαιότερη από τις υπόλοιπες εικόνες της Μονής είναι αυτή της Παναγίας με την επιγραφή «Η Νέα Φανερωμένη», πού χρονολογείται στα μέσα του 16ου αιώνα και βρίσκεται σε επίχρυσο προσκυνητάρι στον βόρειο τοίχο και είναι η θαυματουργός και εφέστιος εικόνα ...

Από αυτό προκύπτει ότι κάθε τι που επιβεβαιώθηκε προηγουμένως για το Θεό ως Τριάδα ισχύει, στο βαθμό που είναι εφικτό εντός της κτιστής τάξεως, και για μας τους ανθρώπους. Ο Θεός είναι ον σχεσιακό, όν σχεσιακό είναι και ο άνθρωπος. Ως πρόσωπα είμαστε ό,τι είμαστε μόνον εν σχέσει προς άλλα πρόσωπα. Ο Θεός δεν είναι αυτό-αγάπη, αλλά αμοιβαία αγάπη: το ίδιο ισχύει για τον άνθρωπο. Δεν υπάρχει αληθές πρόσωπο παρά μόνον αν υπάρχουν τουλάχιστον δύο πρόσωπα – ή ακόμη καλύτερα τρία – εν κοινωνία μεταξύ τους. Ο Θεός είναι ανταλλαγή, αυτοπροσφορά, αλληλεγγύη∙ το ίδιο και ο άνθρωπος, που είναι κατ’ εικόνα Θεού. Αυτό, λοιπόν, υπονοεί, σε πρακτικό και προσωπικό επίπεδο, το Τριαδικό Δόγμα: Σε χρειάζομαι, για να είμαι ο εαυτός ...