Ο Διαφωτισμός, τον 17ο και 18ο αιώνα, στη Δύση, δίνοντας έμφαση μόνον στην επιστημονική λογική και απορρίπτοντας την μεταφυσική, είχε ως κέντρο το Παρίσι. Ενώ όμως ευημερούσε η οικονομία, τα γράμματα και οι τέχνες, η διαφθορά και το ψυχικό κενό των ανθρώπων ήταν σε καθημερινή βάση. Γι’ αυτό και έχουμε κοινωνικές επαναστάσεις και συγκρούσεις. Παρ’ ότι ήλθε το αυτοκίνητο, το αεροπλάνο, το τηλέφωνο, το γραμμόφωνο, ο κινηματογράφος και άλλα τεχνολογικά επιτεύγματα, το ζήτημα του αληθινού νοήματος της ζωής του ανθρώπου παρέμενε ζωτικό. Ο σχολαστικισμός, ο αντικληρικαλισμός, η νομικιστική αντίληψη της σωτηρίας, ο «κρύος ορθολογισμός» επεκράτησαν. Φυγαδεύτηκε η αγάπη, η ταπεινοφροσύνη, η ειλικρινής πνευματικότητα. Δεν υπήρχαν τα «δάκρυα» στο πρόσωπο, αλλά η «ξηρότητα» των αισθημάτων του ατόμου. Ωστόσο, ειδικά στο Παρίσι, το ...
