Μια ιστορική ηχογράφηση με τους αείμνηστους Πρωτοψάλτες Σπ. Περιστέρη και Ματθ. Τσαμκιράνη στη Μητρόπολη Αθηνών στις 22/7/1990, Κυριακή κατά της οποία τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο πεσόντων στην Κύπρο. Ακούγονται μέλη του πλ. β΄ήχου.
Η Α΄ Επιστημονικής Ημερίδας Τοπικής Ιστορίας με το γενικό τίτλο «Το Ρουμλούκι κατά τον 19ο και 20ο αιώνες» θα πραγματοποιηθεί τον προσεχή Σεπτέμβριο στο πλαίσιο της Ι΄Εβδομάδας Τοπικής Ιστορίας και Πολιτισμού 2020 και συγκεκριμένα την Παρασκευή και το Σάββατο 25 και 26 Σεπτεμβρίου 2020. Σκοπός της παραπάνω ημερίδας είναι η έρευνα και ανάδειξη στιγμών και πτυχών της ιστορίας του Ρουμλουκιού μέσα από άγνωστο αρχειακό υλικό που διασώζεται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα από την έρευνα και γενικότερα μέσα από την ημερίδα ευελπιστούμε να αναδειχτούν νέα ζητήματα και να καλυφθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο κενά τα οποία έχουν εντοπιστεί στην τοπική ιστοριογραφία. Υπεύθυνη για τη διασφάλιση του επιστημονικού υπόβαθρου της ημερίδας είναι Επιστημονική Επιτροπή η οποία αποτελείται από τους κ.κ. α) Βασίλειο Κουκουσά Καθ. Α.Π.Θ. β) Γεώργιο Γκαβαρδίνα Αν. Καθ. Α.Π.Θ. ...
Ο Δήμος Σιθωνίας διοργανώνει και παρουσιάζει την έκθεση ζωγραφικής με τίτλο «Καταλλαγή» με έργα των Χρήστου Γουσίδη και Πάνου Παπανάκου στο Τεχνοχώρο «Αποθήκη», στη Νικήτη Χαλκιδικής, τη Παρασκευή 19 Ιουνίου 2020. Η διάρκεια της έκθεσης θα είναι μέχρι της 30 Σεπτεμβρίου 2020.
Source:www.ucsusa.org Just as a mother teacher a child to walk, so God teaches us to have living faith in Him. The child tries, takes a step and falls. In the same way, God teaches us to have Christian faith in Him. Our faith in Him is weak, it’s at the first stage, like a child learning how to walk, so God leaves us alone, without His help, and allows Satan to subject us to trials and sorrows
«Η νηστεία πρέπει να γίνεται ...
Ο Ρώσος, Αγιορείτης Ιερομόναχος Παπα-Τύχων (1884-1968). (Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Τον κάθε επισκέπτη του τον θεωρούσε φίλο και απεσταλμένο από τον Θεό. Ό,τι του πρόσφερε το κρατούσε κι αν δεν το είχε ανάγκη τα έδινε αμέσως σε άλλον. Ενώ δεν είχε τίποτε, θεωρούσε πλούσιο τον εαυτό του. – Εγώ πλούσιος, δόξα τω Θεώ, έλεγε. Τω «δόξα τω Θεώ» το είχε συνέχεια στο στόμα του. Άντεχε πολύ στη νηστεία και κάποτε, που είχα να πάω πολλές ημέρες, αντίκρυσα το εξής θαυμαστό. Σ’ εποχή που δεν υπήρχαν δαμάσκηνα και άνθρωπος είχε ημέρες να τον επισκεφθή, βλέπω στο κελλί του πολλά από αυτά, φρέσκα και ωραία. Τον ρώτησα, πού τα βρήκε. – Παιδί μου, άνθρωπος τού Θεού», μου απάντησε. Πίστεψα πως άγγελος του τα πήγε. Τότε μου διηγήθηκε κι ένα άλλο θαύμα, που ...
Narrated by Saint Païsios, edited by Stelios Koukos A young man came to see me who’d had lots of problems, bodily and spiritual, for more than four years. He led a sinful life and had shut himself up at home. He didn’t want to see anyone. Two friends of his used to come regularly to the Holy Mountain and, with the greatest difficulty, they persuaded him to go with them, with the aim of bringing him to see me. On the boat trip from Ouranoupolis to Dafni, every time the ship called in at the landing-stage of one of the monasteries, the young man would writhe on the floor. His friends and the monks who were on board tried to help him by saying ...
Έννοια και προτύπωση της λαβίδος Η λέξη «λαβίς», εκ του ρήματος λαμβάνω, σημαίνει το εργαλείο με το οποίο πιάνεται κάτι, π.χ. τσιμπίδα. «Είναι το μακρόν επιχρυσωμένον η επάργυρον κοχλιάριον, διά του οποίου ο ιερεύς μεταδίδει εις τους πιστούς την θείαν κοινωνίαν υπ’ αμφότερα τα είδη». Στη λειτουργική πράξη εισήλθε από την Παλαιά Διαθήκη, και δη από την οπτασία του Ησαία, ο οποίος έλαβε το προφητικό χάρισμα με τον αναμμένο άνθρακα που ένα των Σεραφείμ πήρε διά της λαβίδος στο χέρι του από το θυσιαστήριο και το τοποθέτησε στο στόμα και τα χείλη του προφήτη. Η πράξη αυτή προεικονίζει τη θεία μετάληψη· «Όπως ακριβώς ένα από τα Σεραφείμ πήρε τον άνθρακα και τον έδωσε στον Ησαία, έτσι ακριβώς και οι ιερείς παίρνουν ...
Ο μουσικοσυνθέτης Σταμάτης Σπανουδάκης, σε αποκλειστική του συνέντευξη στην Πεμπτουσία, μιλάει για τον πνευματικό του, μακαριστό π. Ηλία Μαστρογιαννόπουλο.
Η Galina Alekseeva μιλάει στο «Ζ΄ Διεθνές Συνέδριο, Μουσικολογικό και Ψαλτικό-Μορφολογία-Αισθητική», του Ιδρύματος Βυζαντινής Μουσικολογίας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, που έλαβε χώρα το τριήµερο 18–20 Οκτωβρίου 2018 στην αίθουσα του Πολιτιστικού κέντρου της Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Η Ελένη Στούμπου-Κατσαμούρη μιλάει για την λογοτεχνική ιστορία μυστηρίου στο Λονδίνο του 19ου αι. με τίτλο: «Από τη Λαρίγκοβα στο Χάιντ Παρκ» η οποία προέκυψε από την ανασκαφή στον Άγιο Στέφανο Αρναίας. Το διήγημα αφηγείται τη ζωή ενός επιτυχημένου χαλκιδικιώτη εμπόρου από τα χρόνια της Επανάστασης στο Λονδίνο της βικτωριανής εποχής. Υπήρξε πράγματι ο ατίθασος ήρωας και ποιά η βάση αλήθειας στις περιπέτειες του; Και κυρίως, ποιος και γιατί έγραψε αυτή την ανατρεπτική ιστορία που δεν χαρίζεται σε κανέναν, ούτε καν στον ήρωά της; Ας μας απαντήσει η κ. Στούμπου.
Χορός Αγιορειτών Ψαλτών αποτελούμενος από τις αδελφότητες των Θωμάδων και Γερασιμαίων ψάλουν τον Χερουβικό ύμνο σε μέλος Χαρ. Παπανικολάου και ήχο δ΄«άγια». Πρόκειται για ζωντανή ηχογράφηση στην Ιερά Μονή αγ. Παύλου (28/7/2004). Your browser does not support the audio element.
Ο Γιώργος Κίσσας, Δρ. Ψυχολογίας – Ψυχοθεραπευτής, μιλάει στην Πεμπτουσία για τα παιδιά σήμερα, σε μία εποχή που τα παιδιά μπαίνουν στο κέντρο της προσοχής, σε μία εποχή που τα παιδιά είναι πολύ λιγότερα και συνήθως έρχεται μόνο ένα σε αντίθεση με το παρελθόν που οι οικογένειες αποκτούσαν περισσότερα παιδιά, εξετάζοντας το τί συμβαίνει σήμερα στο παιδί και την οικογένεια με ιδιαίτερη αναφορά στα όρια που πρέπει να τίθενται στη ζωή του παιδιού.
Με τον όρο Ατλαντίδα είναι γνωστό ένα αρχαίο μυθικό νησί στον Ατλαντικό ωκεανό, το οποίο βυθίστηκε, σύμφωνα με τις φανταστικές και μη ιστορικού χαρακτήρα αναφορές που κάνει ο Πλάτωνας στους Διαλόγους του Τίμαιο και Κριτία. Ο φαντασιακός χαρακτήρας και η μη ιστορική ύπαρξη της Ατλαντίδας ήταν απολύτως βέβαιες για τον Αριστοτέλη και τον Στράβωνα, πλην όμως ο μύθος επιβίωσε κατά τον Μεσαίωνα και έφθασε ως τις ημέρες μας. Στα νεότερα χρόνια καθ᾽ όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα έγινε αφορμή για τη δημιουργία ενός μεγάλου πλήθους μυθικών θεωριών και συγγραφών διαφόρων παραλλαγών. Ο μύθος της Ατλαντίδας όμως υιοθετήθηκε και από διαφόρους εκπροσώπους και ιδρυτές αποκρυφιστικών συστημάτων, οι οποίοι επιχείρησαν να παρουσιάσουν την Ατλαντίδα, ως δήθεν ιστορική πραγματικότητα, χρησιμοποιώντας την ο καθένας στο ...
Κατήχηση είναι το σημαντικότερο έργο που επιτελεί η Ορθόδοξη Εκκλησία. Είναι κοινό καθήκον όλων, ειδικά αυτών που έχουν την κατάρτιση, να εργαστούν για την κατήχηση των νεότερων. Έτσι, μέσα στο πλαίσιο του Σεμιναρίου Κατηχητών που πραγματοποίησε η Ιερά Μητρόπολη Μονεμβασίας και Σπάρτης, διάλεξα να αναπτύξω μια εργασία με θέμα: «Ο Παιδαγωγός και η χρησιμοποίηση των Αγίων Πατέρων στο σημερινό Κατηχητικό». Η Πατερική γραμματεία είναι πλούσια σε θέματα της Ορθοδόξου πίστεώς μας όπου καθίσταται μια αστείρευτη πηγή που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατήχηση. Είναι γεγονός ότι η διαπαιδαγώγηση του παιδιού ξεκινά ήδη κατά την κύησή του και διαμορφώνεται μέχρι τα έξι με επτά του χρόνια. Άρα, αυτό καθιστά άκρως σημαντική την σημασία των γονέων αλλά και διδασκάλων, ιερέων, κατηχητών που θα ...
Μη γογγύζεις και μην επιτρέπεις ...
Your eternal life or eternal death depends on you. Consider well then, how careful and circumspect you need to be. Eternity’s not a game.
O Αγ. Αγ. Ο Luke δίδαξε ότι ο γιατρός πρέπει να συμμετέχει στον πόνο των ασθενών με πολλή συμπόνοια, επικοινωνώντας με τον ασθενή για να μπει στο βωμό της ψυχής του και να θεραπεύσει την εσωτερική διάσταση του πόνου, που συνήθως είναι πιο σοβαρός από τον σωματικό πόνο. Δίδαξε στους μαθητές του ότι ο γιατρός πρέπει να θυσιαστεί προς όφελος των ασθενών. Πρέπει να έχει τη θυσία αγάπη και συμπόνοια ως σύμβολο γνώσης, ελέους και ευεργεσίας. Πρέπει να ανιχνεύσει νέους πρωτότυπους τρόπους για να προχωρήσει σε μια επιτυχημένη θεραπεία του ασθενούς και να αγνοήσει την κριτική και την ειρωνεία του περιβάλλοντός του. Δίδαξε, με τη δική του συμπεριφορά και στάση, την αξία της αξιοπρέπειας, τον αυτοέλεγχο, την αυτογνωσία, την ευγνωμοσύνη, τη μετάνοια, ...
