(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος) Κοντά σ’ αυτούς υπάρχει και γυναικείο μοναστήρι, με καμιά τετρακοσαριά αδελφές, που έχει το ίδιο τυπικό, την ίδια πολιτεία, εκτός από τη μηλωτή · και οι μεν γυναίκες βρίσκονται απ’ τη μεριά του ποταμού, οι δε άντρες από την άλλη. Όταν λοιπόν κοιμηθεί μια παρθένα, αφού την ετοιμάσουν οι άλλες, τη φέρνουν και την αφήνουν στην όχθη του ποταμού· οι δε αδελφοί, αφού περάσουν απέναντι με βάρκα, τη φέρνουν πίσω με ψαλμωδίες, με βάγια και κλάδους εληάς, για να τη θάψουν στα δικά τους μνήματα. Όμως εκτός από τους πρεσβυτέρους και τους διακόνους, κανείς δεν περνάει στο γυναικείο μοναστήρι, κι αυτό μόνο την Κυριακή. Στο μοναστήρι αυτό των γυναικών, συνέβη το εξής περιστατικό· ένας ράφτης κοσμικός, αφού πέρασε τον ποταμό ...





















